Η Υποκρισία του Συστημικού «Αντιρατσισμού» και οι Κίνδυνοί της για το Ανταγωνιστικό Κίνημα

Με νομοσχέδιο του υπουργείου δικαιοσύνης εισάγεται προς συζήτηση στη Βουλή η αυστηροποίηση του νομικού πλαισίου για την ποινικοποίηση του ρατσιστικού λόγου. Το ν/σ προβλέπει την τιμώρηση της με οποιοδήποτε μέσο επικοινωνίας δημόσιας υποκίνησης ρατσιστικής βίας ή μίσους και του δημοσίου εγκωμιασμού ή άρνησης εγκλημάτων πολέμου, ναζισμού ή εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας αλλά και την τιμώρηση ακόμη και με αναστολή ή ανάκληση άδειας λειτουργίας νομικών προσώπων, τα οποία ο δράστης τυχόν εκπροσωπεί. Είχε προηγηθεί τον Ιανουάριο του 2011 κατάθεση παρόμοιου ν/σ από την κυβέρνηση τότε του ΠΑΣΟΚ, το οποίο όμως αποσύρθηκε και δεν τέθηκε ποτέ σε ψηφοφορίας λόγω αλλαγής κρατικής φρουράς.

Η ποινικοποίηση του ρατσιστικού λόγου δεν είναι κάτι καινούργιο στην Ελλάδα. Η υποκίνηση σε πράξεις ρατσιστικής βίας και η εκφορά ρατσιστικού λόγου έχουν ποινικοποιηθεί εδώ και δεκαετίες με τον Ν. 927/1979, εντούτοις οι διατάξεις του νόμου αυτού έχουν πέσει σε αχρηστία με βασική εξαίρεση την υπόθεση Πλεύρη, όπου και εκεί λόγω της ασάφειας της αντικειμενικής / υποκειμενικής υπόστασης των αδικημάτων αλλά και της δυσχέρειας απόδειξης ο κατηγορούμενος αθωώθηκε. Αυτό όμως που είναι καινούργιο είναι αφενός η ολοκληρωτική στροφή του εγχώριου συστήματος εξουσίας, που οδήγησε στην εκλογική άνοδο και είσοδο στη Βουλή της Χρυσής Αυγής, και αφετέρου η ψήφιση από το Συμβούλιο της ΕΕ της απόφασης – πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ, που προβλέπει την ποινικοποίηση της δημόσιας υποκίνησης ρατσιστικής βίας και υποχρεώνει την Ελλάδα σε ενσωμάτωση στο εθνικό της δίκαιο.

Αλληλεγγύη στα Μέσα Αντιπληροφόρησης

Οδηγίες προς Ναυτιλομένους για τη Σύγχρονη Ιδεολογική Ηγεμονία της Κυριαρχίας

Το σημείο – κλειδί για κάθε ριζοσπαστικό ρεύμα σκέψης είναι ο τρόπος με τον οποίο προσλαμβάνει την κοινωνική αλλαγή. Στις κυρίαρχες μαρξιστικές αναλύσεις του συρμού την πρωτοκαθεδρία ως αιτίες κοινωνικών αλλαγών φέρουν οι αντικειμενικές – υλικές συνθήκες του προλεταριάτου. Όσο περισσότερο εξαθλιώνονται οι μάζες, τόσο περισσότερο παίρνουν μπροστά οι μηχανές του επαναστατικού ντετερμινισμού, που αδυσώπητα δουλεύουν, ώστε η γη να γίνει έτσι και αλλιώς κόκκινη. Στις αναλύσεις της αυτονομίας, εργατικής ή κοινωνικής, πλάι στις αντικειμενικές συνθήκες, που αναντίρρητα παίζουν σπουδαίο ρόλο, πρωταρχικό ρόλο για την κοινωνική αλλαγή παίζουν οι υποκειμενικές συνθήκες, που κυριαρχούν στους από κάτω, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο αυτοί προσλαμβάνουν τον κόσμο και τοποθετούνται ατομικά και συλλογικά σε σχέση με αυτόν.

Ριζώνοντας την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία στην Κοινωνία

Το εγχώριο ανταγωνιστικό κίνημα βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Οι οργανωτικές του δομές δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες της ιστορικής συγκυρίας. Υπάρχουν όμως πλέον οι δυνατότητες για ένα ποιοτικό άλμα, που θα αλλάξει τους συσχετισμούς δύναμης και θα οδηγήσει σε ευρύτερους κοινωνικούς μετασχηματισμούς. Αυτό που λείπει σε αγωνιστές και ευρύτερα κομμάτια του κινήματος είναι η συνείδηση των ευθυνών, που συνεπάγεται η ιστορική στιγμή. Γιατί αυτό που απαιτεί η ιστορική στιγμή είναι τα κινήματά μας να δώσουν στο τώρα συγκεκριμένες διεξόδους στα κοινωνικά αδιέξοδα, δείχνοντας σαν ανεμοδείχτες μέσα στην καταιγίδα την κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης, μπολιάζοντας τις καρδιές των ανθρώπων με την ελπίδα και την προοπτική για το άμεσα εφικτό ενός καλύτερου, πιο δίκαιου και ελεύθερου, κόσμου.

Κάθε μαζικό κοινωνικό κίνημα, που συγκρούστηκε με τις δυνάμεις της συντήρησης της εποχής του, επιδίωξε τις υλικές συνθήκες της αυτονομίας του από το κράτος και τον καπιταλισμό. Η κάλυψη των ανελέητων υλικών αναγκών των κοινωνικών κομματιών, που τα απάρτιζαν, εξώθησε τέτοια κινήματα στο να δώσουν ριζοσπαστικές απαντήσεις στο πεδίο της οικονομίας και, έτσι, να διευρύνουν τις οργανωτικές τους υποδομές και την κοινωνική τους ακτινοβολία στο πεδίο της πολιτικής. Σήμερα, που το κράτος και η καπιταλιστική αγορά υποχωρούν ταχύτατα από την κάλυψη των υλικών αναγκών της κοινωνίας, τα κινήματα καλούνται να εγκολπώσουν το δημιουργούμενο κενό σε απελευθερωτική κατεύθυνση, ισχυροποιώντας με αυτό τον τρόπο τις δομές τους και αναβαθμίζοντας τις θέσεις τους στον κοινωνικό ανταγωνισμό. Σε αυτά τα πλαίσια η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία (ΚΑΟ) μπορεί υπό όρους να αποτελέσει την απάντηση για μία παραγωγή / διανομή πέρα από τον καπιταλισμό.

Καταλάβετε τα Ερτζιανά – Δελτίο Τύπου για την Απόπειρα Φίμωσης του 98FM

Από το DLN.GR

Στιγμές χούντας θύμισε η εισβολή στις 28/12/2012 της αστυνομίας στους χώρους του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Με το πρόσχημα της καταστολής μεταναστών μικροπωλητών οι δυνάμεις της ΕΛΑΣ προχώρησαν με συνοδεία εισαγγελέα σε εφόδους στους χώρους φοιτητικών πολιτικών ομάδων της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου, ενώ κατάσχεσαν εξοπλισμό του ελεύθερου ραδιοφωνικού σταθμού 98 FM. Καταθέτοντας το ιδεολογικό προκάλλυμα της επιχείρησης ο προϊστάμενος της ΕΛΑΣ Νίκος Δένδιας δήλωσε : «Η αστυνομία χτες έκανε το καθήκον της. Απέδωσε στην κοινωνία και τους φοιτητές το δημόσιο οικονομικό πανεπιστήμιο. Είναι γνωστό ότι η ΑΣΟΕΕ τα τελευταία χρόνια από άσυλο ιδεών έχει μετατραπεί σε άσυλο παραεμπορίου και ανομίας».

Ο 98 FM είναι ένας αυτοοργανωμένος ραδιοφωνικός σταθμός, που λειτουργεί αδιάλειπτα από το 2002 και εκπέμπει τόσο στα FM όσο και στο διαδίκτυο. Κριτήριο της λειτουργίας του δεν είναι το ιδιωτικό κέρδος αλλά η διακίνηση των πολιτικών ιδεών και της πληροφορίας από την κοινωνία για την κοινωνία. Αποτελεί κομμάτι ενός ευρύτερου κινήματος ελεύθερης ραδιοφωνίας, που απλώνεται σε όλη τη χώρα και έχει βαθιές ιστορικές ρίζες στις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Τα ελεύθερα ραδιόφωνα πραγματώνουν την ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των πολιτικών ιδεών με τρόπο αδιαμεσολάβητο από ισχυρά συμφέροντα και ιδιωτικά ωφέλη. Συνιστούν ένα μοναδικό μέσο έκφρασης για την νεολαία αλλά και για ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια, συμβάλλοντας στην ριζοσπαστικοποίηση της δημόσιας σφαίρας και της δημοκρατίας. Υπηρετούν δηλαδή με τον πλέον ουσιαστικό τρόπο τους σκοπούς, τους οποίους το κράτος υποτίθεται ότι θα έπρεπε να προωθεί κατά τη διαχείριση του ραδιοφάσματος.

Ανακοίνωση Αντιεξουσιαστικής Κίνησης Αθήνας για την αντιιφασιστική μοτοπορεία

Προς τον Υπουργό Δημοσίας Τάξης

Η θεωρία των “δύο άκρων” που έχετε κατασκευάσει δεν πείθει κανένα.

Η συντριπτική πλειοψηφία των δυνάμεων καταστολής (ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ) έχει ενστερνιστεί την φασιστική νοοτροπία και πρακτική και αρκετοί είναι μάλιστα και στρατολογημένοι στην νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Οι τελευταίες πράξεις των δυνάμεων καταστολής περιλαμβάνουν:

• Προκλητική συναίνεση και σύμπραξη σε μαχαιρώματα μεταναστών.

• Συνεργία σε επιθέσεις ενάντια σε μικροπωλητές και μαγαζιά αλλοδαπών.

• Έμμισθη “προστασία” μαγαζιών.

• Απρόκλητες και βίαιες επιθέσεις σε μαζικές αντιφασιστικές πορείες.

• Απρόκλητη βία ενάντια σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης.

• Βασανιστήρια και κακοποιήσεις διαδηλωτών στα κρατητήρια της Ασφάλειας καταστρατηγώντας κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.

• Κατοχικό μένος ενάντια στη δημοκρατική κοινωνία.

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι, είτε τα συγκεκριμένα σώματα έχουν αυτονομηθεί ανεξέλεγκτα σαν όργανα του παρακράτους, είτε, ακόμη χειρότερα, υπηρετούν κεντρικές πολιτικές σκοπιμότητες της μειοψηφούσας κυβέρνησης.

Ήταν δυνατόν απέναντι σε τούτες τις αυταρχικές συμπεριφορές που ξεπηδούν από το νεοναζιστικό φαινόμενο να μείνουμε απαθείς;

Ή ακόμη να μείνουμε απαθείς απέναντι στον ναζιστικό ανθρωπολογικό τύπο που κυριαρχεί στην αστυνομία;

Δεν γνωρίζετε ότι θα δώσουμε και την τελευταία ρανίδα του αίματός μας ενάντια στους δεδηλωμένους εχθρούς του ανθρώπινου γένους, όπως έκαναν εκατομμύρια άνθρωποι στο παρελθόν;

Οι μεθοδεύσεις περί της θεωρίας “των άκρων” δεν θα περάσουν, γιατί βρισκόμαστε μαζί και απευθυνόμαστε στην μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας ενάντια στην νέου τύπου κατοχή.

Προς όλους

NASA : Βίντεο για τις Αλλαγές στη Θερμοκρασία της Γης 1880 – 2011

Ανταπόκριση από τους Πολέμους Πατεντών του Πληροφορικού Καπιταλισμού

Από το Δίκτυο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση.

Στις 24 Αυγούστου 2012 και μετά από τρεις συναπτές ημέρες συνεδριάσεων πρωτοβάθμιο δικαστήριο ενόρκων του San Jose της Καλιφόρνιας απεφάνθη ότι η Samsung παραβίασε έξι (6) διπλώματα ευρεσιτεχνίας (εκλαϊκευμένα πατέντες) της Apple και υποχρέωσε την πρώτη να καταβάλει στη δεύτερη το ιλιγγιώδες ποσό των 1,049 δις $ ως αποζημίωση. Οι πατέντες της Apple, που απασχόλησαν τους ενόρκους, σχετίζονταν με λογισμικό και σχεδιασμό “έξυπνων” κινητών τηλεφώνων (smartphones) και φορητών Η/Υ (tablets). Είχαν δε τόσο εκτεταμένο περιεχόμενο, που είναι απορίας πως εξαρχής χορηγήθηκαν από το Γραφείο Πατεντών των ΗΠΑ (US Patent Office). Ενδεικτικά, οι έξι αυτές πατέντες καθιστούσαν ιδιωτική ιδιοκτησία της Apple, μεταξύ άλλων, κάθε δυνατότητα χρήσης χειρονομιών πάνω σε οθόνες αφής για  τον προσανατολισμό (scrolling) και τη μεγέθυνση (zooming) του οπτικού πεδίου του χρήστη ή την επιλογή ψηφιακού περιεχομένου καθώς και το οβάλ και χωρίς γωνίες σχέδιο τέτοιων συσκευών ή την υποστήριξη από αυτές θέσης ενσωματωμένου μικροφώνου.

Η παραπάνω δικαστική απόφαση αποτελεί την πιο πρόσφατη και ίσως την πιο εντυπωσιακή μάχη ενός πολέμου πατεντών μεταξύ των μεγαλύτερων εταιρειών κατασκευής υλισμικού / λογισμικού του πλανήτη γύρω από τις νέες χρυσοφόρες αγορές συσκευών τύπου smartphone και tablet. Πεδίο μάχης του πολέμου αυτού δεν είναι κάποιος συγκεκριμένος τόπος αλλά τα δικαστήρια όλων των χωρών, που έχουν ενταχθεί στον ΠΟΕ και έχουν, κατά συνέπεια, ενσωματώσει τη διεθνή σύμβαση TRIPs και τις λοιπές διεθνείς συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών για τις περιφράξεις των άυλων αγαθών. Οι στρατιές, που αναμετρώνται σε αυτό τον πόλεμο, δεν είναι τα συμβατικά κανόνια της βιομηχανικής εποχής αλλά ad hoc ομάδες δικηγόρων από τις μεγαλύτερες δικηγορικές εταιρείες της Νέας Υόρκης και του City του Λονδίνου, οι οποίοι δεν κρατούν καλάζνικοφ ή χειροβομβίδες αλλά δικόγραφα χιλιάδων σελίδων πυρηνικής ισχύος. Διακύβευμα του πολέμου αυτού δεν είναι κάποια σύνορα εθνών – κρατών αλλά το ποιος θα ελέγχει το παρόν και το μέλλον του πληροφορικού καπιταλισμού. Γι’ αυτό τον λόγο σε αυτό τον πόλεμο δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, αφού ανεξάρτητα από την έκβαση των πολλαπλών του αναμετρήσεων ηττημένες θα είναι πάντα οι κοινωνίες στο μέτρο που οι περιφράξεις των κατακτήσεων του ανθρώπινου πνεύματος θα διευρύνονται.

Με τις πατέντες κάθε κράτος χορηγεί σε ιδιώτες το αποκλειστικό δικαίωμα να εκμεταλλεύονται οικονομικά για ορισμένο χρόνο την εφαρμογή μίας πρωτότυπης τεχνολογικής ιδέας και αναλαμβάνει να περιφρουρήσει το δικαίωμα αυτό με το σύστημα δικαιοσύνης, που διαθέτει.  Κύρια αιτιολογία για τη θέσπιση του θεσμού είναι η ενίσχυση της τεχνολογικής προόδου μέσω της παροχής σε ιδιώτες οικονομικών κινήτρων για τεχνολογική έρευνα.  Η παγκοσμιοποίηση τέτοιων θεσμών με διεθνείς συμβάσεις έχει δημιουργήσει ένα προστατευτικό πλέγμα τέτοιων ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων, την επιβολή του οποίου αναλαμβάνουν να εφαρμόσουν σε τοπικό επίπεδο οι επιμέρους κρατικοί σχηματισμοί. Εντούτοις, η ανθρώπινη δημιουργικότητα εκ φύσεως ανθεί σε περιβάλλοντα μοιράσματος και ελευθερίας. Και αυτό γιατί ιδανική για την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο είναι η ελεύθερη πρόσβαση και χρήση του υφιστάμενου επιπέδου της ανθρώπινης γνώσης και η ισότιμη και δημοκρατική συνεργασία μεταξύ των δημιουργών.

Το ταχύτατο πέρασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής αγοράς από την εκβιομηχάνιση των περασμένων αιώνων στην πληροφορικοποίηση των τελευταίων δεκαετιών έχει μεταφέρει στο επίκεντρο της παραγωγής την ανθρώπινη δημιουργικότητα και τους μηχανισμούς της. Έτσι, τις υλικές περιφράξεις των δημόσιων γαιών που με την αιγίδα της κρατικής μηχανής γέννησαν τον βιομηχανικό καπιταλισμό του 18ου αιώνα έχουν διαδεχθεί οι νομικές περιφράξεις της κοινωνικά παραγόμενης γνώσης. Την ίδια ώρα το εργοστάσιο – κύτταρο της  παραγωγής στον βιομηχανικό καπιταλισμό έχει χάσει την ισχύ του και στο επίκεντρο της παραγωγικής διαδικασίας έχει τοποθετηθεί η δικτυακά οργανωμένη πολυεθνική επιχείρηση της πληροφορικής οικονομίας.  Παρ’ όλα αυτά, η λογική των ιδιωτικών περιφράξεων και η κορπορατίστικη / γραφειοκρατική δομή, που αποτελεί τη μέχρι τώρα μονολιθική απάντηση του πληροφορικού καπιταλισμού, φαίνεται ότι λειτουργεί πλέον ανασχετικά για την παραγωγή επιστημονικών ανακαλύψεων και τεχνολογικών εφευρέσεων. Ως αποτέλεσμα, στα περιθώρια του κυρίαρχου παραδείγματος προκύπτουν κοινωνικά αυτοοργανωμένες μορφές παραγωγής γνώσης, όπως το κίνημα ελεύθερου λογισμικού, που επενδύουν στις λογικές του μοιράσματος και του κοινόχρηστου χαρακτήρα του τελικού προϊόντος,  οι οποίες αναμετρώνται ακόμη και επί ίσοις όροις με τις κορπορατίστικες μορφές παραγωγής ακριβώς στην τεχνολογική κόψη της νέας εποχής.

Ο παγκόσμιος πόλεμος πατεντών, που μαίνεται με όλη του τη δριμύτητα από το 2010 και έπειτα, στους οικονομικούς τομείς, που αποτελούν την ατμομηχανή του πληροφορικού καπιταλισμού, αποτελεί γλαφυρή ένδειξη για όλα τα παραπάνω. Ανεξάρτητα από την έκβασή του θα σημάνει λιγότερη ποικιλία προϊόντων / υπηρεσιών για τους καταναλωτές και ανάσχεση της τεχνολογικής προόδου, ενώ θα μεγενθύνει απεριόριστα τα ολιγοπώλια στις σχετικές παγκόσμιες αγορές. Η διαίσθηση άλλωστε ότι ο πόλεμος αυτός έχει πλέον ανοίξει το κουτί της Πανδώρας διαδίδεται όχι μόνο στις τάξεις των ακαδημαϊκών αλλά και των τεχνοκρατών – χαρακτών της παγκόσμιας πολιτικής. Στα πλαίσια αυτά ο Διεθνής Οργανισμός Τηλεπικοινωνίων (ITU) κάλεσε σε άτυπες διαβουλεύσεις τους εμπλεκόμενους παίκτες σε μία προσπάθεια να δοθούν λιγότερο δαπανηρές και πιο βιώσιμες λύσεις, ώστε να αποφευχθεί μία πιθανή ανάσχεση της παγκόσμιας πληροφορικής οικονομίας.

Φαίνεται πως οι παχιές αγελάδες της Silicon Valley πεθαίνουν, αυτές τουλάχιστον που έδιναν σε δύο παιδιά, τους Larry Page και Sergey Brin, τις ευκαιρίες να ανακαλύψουν μέσα στο γκαράζ τους έναν επαναστατικό λογισμικό κώδικα για μηχανές αναζήτησης και μέσα σε 12 χρόνια η ιδέα τους μέσω της Google να κατακτά τον κόσμο. Αυτό που επικρατεί παντού είναι η ανάσχεση των νέων δυνάμεων από τις παλιές σχέσεις παραγωγής με φυγόκεντρες τάσεις σε σχέση με το κυρίαρχο παράδειγμα. Οι αντιφάσεις του σύγχρονου πληροφορικού καπιταλισμού μας δίνουν μαθήματα για το πως πρέπει εμείς να αντιμετωπίσουμε θεσμούς περιφράξεων, όπως οι πατέντες, ποια πρέπει να είναι η θέση της κοινωνικής αυτοοργάνωσης στην παραγωγή της γνώσης, πως πρέπει να διευρύνουμε τα κοινά της γενικής διανοίας και πως θα πρέπει να επανεπενδύσουμε στο ελεύθερο, δημόσιο και κοινωνικό, παίρνοντας αποστάσεις από τον κρατικό / ιδιωτικό διπολισμό του παλαιού κόσμου. Στις εγχώριες συνθήκες κρίσης και κοινωνικής διάλυσης, όπου οι υλικοί κοινωνικοί πόροι στενεύουν δραματικά, αντίστοιχες πρέπει να είναι και οι στοχεύσεις των απελευθερωτικών κινημάτων, για να τεθούν οι βάσεις ώστε στη χώρα μας να παραχθεί ένα άλλο παράδειγμα προηγμένης πληροφορικής οικονομίας πέρα από τον καπιταλισμό.

H Κατάσταση Εξαίρεσης ως Τεχνική Διακυβέρνησης στην Ελλάδα της Κρίσης

Η καθολική επίθεση της κυρίαρχης οικονομικο – πολιτικής ελίτ στις κοινωνίες της Νότιας Ευρώπης αποξηλώνει με ταχύ ρυθμό τα οικονομικά και δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των κατώτερων κοινωνικών τάξεων. Η βία της επίθεσης αποκόπτει κάθε δυνατότητα των καταπιεζόμενων να επηρεάζουν τη σφαίρα της πολιτικής και καθηλώνει όλο και μεγαλύτερες ομάδες πληθυσμού στο επίπεδο της γυμνής ζωής. Βασική τεχνική της σε πολιτικό επίπεδο κοινοβουλευτικά δομημένης κυριαρχίας για να πάρει πίσω ό,τι κατακτήθηκε με αίμα τις τελευταίες εκατονταετίες είναι η χρήση σε νομικό – πολιτικό επίπεδο της κατάστασης εξαίρεσης. Η χρήση της τεχνικής αυτής είναι ιδιαίτερα αισθητή στην εγχώρια πραγματικότητα, όπου ολόκληρα κοινωνικά κομμάτια απογυμνώνονται από κάθε δικαίωμα στη ζωή και στην αξιοπρέπεια, ενώ η φύση υποβαθμίζεται απλώς σε παράπλευρη απώλεια της «ανάπτυξης» των αφεντικών.

 

Ήρθε ο Καιρός των Αποφάσεων

Ήρθε ο καιρός να βγάλουμε εμείς τα ερωτήματα και να δώσουμε εμείς τις απαντήσεις. Ήρθε ο καιρός να βάλουμε τέλος στις αποφάσεις που μας εξαιρούν και να αναλάβουμε εμείς την ευθύνη τους.

Οι διαμαρτυρίες και τα παράπονα δεν αντισταθμίζουν την ολοκληρωτική επίθεση των αφεντικών , γι αυτό δέχονται συνεχείς ταπεινωτικές ήττες. Τα πλαίσια διαπραγμάτευσης έχουν πεθάνει και μαζί τους έχουν πεθάνει όλοι αυτοί που είχαν ρόλους και εξουσίες στη διαπραγμάτευση. Οι κυρίαρχοι δεν αφήνουν περιθώρια ούτε για πιστώσεις ούτε για εκπτώσεις μπροστά στα συμφέροντά τους. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν μπορούν να διασφαλίσουν ούτε ένα ευρώ ,ούτε μια θέση εργασίας

Όμως ούτε η απαξίωση των κομμάτων, των  συνδικαλιστών ,των πολιτικών και των ηγετών δίνουν απάντηση στα προβλήματα. Διότι αυτή από μόνη της μπορεί εύκολα να οδηγήσει στον εκφασισμό και στις συνθήκες βίας που του αναλογούν. Τέτοια παραδείγματα ήδη πληθαίνουν σε βάρος πιο αδύναμων  καθημερινά.

Γι αυτό στη κρίση που ξεδιπλώνεται σε όλα τα επίπεδα, δύο δρ’ομοι ανοίγονται . Από τη μια μεριά η παραίτηση και η συνακόλουθη βαρβαρότητα και από την άλλη ο δρόμος της κοινωνικής επανάστασης.

Ή θα οδηγηθούμε δηλαδή σε μια κοινωνία « ο καθένας μόνος του και όλοι εναντίον όλων» ή θα σηκώσουμε  ανάστημα και θα πάρουμε συλλογικά τη ζωή στα χέρια μας χωρίς εκπτώσεις και χωρίς αναθέσεις.

Κάθε δρόμος είναι μια επιλογή με ευθύνες και συνέπειες. Ό δρόμος προς την έξοδο δεν μπορεί να περπατηθεί χωρίς  σχέδιο. Κι όμως αυτό το σχέδιο είναι εδώ και αφήνει όλο και πιο έντονα το αποτύπωμά του. Ένα νέο κοινωνικό δυναμικό έχει βγεί στο προσκήνιο μέσα στους χώρους δουλειάς, στη γεωργία, στις γειτονιές, στους δημόσιους χώρους στις τοπικές κοινωνίες, απαλλαγμένο από την κηδεμονία του κράτους και την κομματική λογική. Είναι το δυναμικό μιας άλλης προοπτικής  μιας νέας δυνατότητας .

 

Με αυτό το περιεχόμενο κατεβαίνουμε στη δεθ γι αυτό καλούμε  σε συγκέντρωση και πορεία μαζί με τους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ για την αυτοδιαχείριση εργοστασίου  και  ενωνόμαστε  με το ¨χρυσό¨ ενάντια στην εξόρυξη σε Χαλκιδική, Κιλκίς , Έβρο.

 

  ΣΑΒΒΑΤΟ  8/9   6 ΜΜ   ΣΤΟ  ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ     9/ 9     11 ΠΜ   ΣΤΗΝ ΙΕΡΙΣΣΟ

                                                                                                                                                             

                                            ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ       ΚΙΝΗΣΗ

Δεν Μπορούν Αυτοί, Μπορούμε Εμείς!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΥΤΟΙ

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ για τη δημιουργία ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

στους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ στη Θεσ/νίκη

 

NOSOTROS Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 1/8, ώρα 8:30 μ.μ.

Θα μιλήσει ο πρόεδρος του Σωματείου εργαζομένων

για το εγχείρημα της αυτοδιαχείρισης

 

Διοργάνωση: εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Fest Άμεσης Δημοκρατίας 2012

Μια ευχάριστη έκπληξη στο Αντιρατσιστικό

Συνέλληνα θα πρέπει να καταλάβεις ότι αυτό που εμάς μας ενώνει δεν είναι η φυλή αλλά ο έρωτας και η έμπρακτη αλληλεγγύη για τον συνάνθρωπο. Αυτή τη φυλή φτιάχνουμε εμείς, αυτός είναι ο παράδεισος και η κόλασή μας. Η δική σου φανταστική φυλή, το έθνος, μόνο χωρίζει τους αποκάτω και ενώνει τους αποπάνω για να βγαίνουν λάδι.

Από εδώ.

ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΑΝΤΑΔΑΚΗ

Ο Άλεξ είναι ένα οκτάχρονο(;) αγόρι αφρικανικής προέλευσης, από την Κυψέλη. Δεν έχει πατρίδα ή μάλλον καμιά πατρίδα δεν τον αποδέχτηκε μέχρι σήμερα σαν δικό της παιδί. Δεν είναι «εγγεγραμμένο» σε κανένα κατάλογο με ονόματα υπηκόων. Δεν έχει καταχωρισθεί πουθενά η γέννησή του. Για όλα τα κράτη του κόσμου είναι ανύπαρκτος. Δεν έχει γεννηθεί ποτέ.

Κι όμως το μαύρο αγόρι της Κυψέλης, μιλάει μόνο μια γλώσσα και μάλιστα άπταιστα. Μιλάει ελληνικά. Ο κόσμος του και η πατρίδα του είναι η Κυψέλη και τα ελληνικά. Ο Άλεξ δεν έχει πάει σχολείο. Δεν κάθισε ποτέ σε μαθητικά θρανία, αφού άλλωστε δεν έχει χαρτιά. Τα σχολεία όλου του κόσμου γράφουν μαθητές που έχουν πιστοποιητικό γέννησης και υπηκοότητα. Ο Άλεξ δεν  διαθέτει τίποτα απ΄ όλα αυτά.

Να Ξεβρωμίσει ο Τόπος

Το Εργοστάσιο να Περάσει από τα Χέρια του Κεφαλαίου στα Χέρια των Εργαζομένων!

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ

Πρόσκληση
Oι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, θυγατρική του ομίλου Φιλκεραμ & Johnson, απλήρωτοι απο τον Μάιο του 2011, αγωνιζόμαστε με πείσμα στο να κερδισουμε τα δίκαια αιτήματα μας, που είναι το δικαίωμα στην εργασία και την αξιοπρέπεια!

διεκδικούμε την εξασφάλιση των θέσεων εργασίας και την λειτουργία την επιχείρησης κάτω από εργατικό ελέγχο και επιτήρηση .
διεκδικούμε την επαναλειτουργία του εργοστασίου από τους ανθρώπους που ξέρουν να το λειτουργούν και όχι να ειναι άρπαγες !!
διεκδικούμε την χρηματοδότηση από το ταμείο του ΟΑΕΔ όπως χρηματοδοτεί τον κάθε άνεργο!
διεκδικούμε την δημιουργία νομικού πλαισίου λειτουργίας συνεταιριστικών επιχειρήσεων!
διεκδικούμε το δικαίωμα μας στην ζωή, το δικο μας και των παιδιων μας!

και καλούμε κάθε σωματείο, κάθε συνδικαλιστική παράταξη κάθε ένωση σωματείων , κάθε εργαζόμενο, κάθε προβληματισμένο πολίτη της Θεσσαλονίκης να πάρει μερος στην συγκέντρωση ενημέρωσης που θα γίνει την Τετάρτη 11/7/2012 και ώρα 6 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (Ολύμπου & Αριστοτέλους).

Πρόταση για διοργάνωση Φεστιβάλ Αλληλέγγυας Οικονομίας και Συνεργατικής Εργασίας

Από την εργατική εφημερίδα Δράση.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να αναδύονται και να αναπτύσσονται όλο και περισσότερες ομάδες και δίκτυα αλληλέγγυας, μη εγχρήματης, ανταλλακτικής οικονομίας σε όλη την Ελλάδα αλλά και κολεκτίβες εργασίας. Η δράση και η συμμετοχή σ’ αυτά αποδεικνύει σε όλους μας ότι ένας άλλος κόσμος είναι όχι απλά εφικτός αλλά υπαρκτός.

Ένας κόσμος όπου οι νόμοι της αγοράς και το υπάρχον οικονομικό σύστημα της εκμετάλλευσης της ανθρώπινης εργασίας για το κέρδος καταρρέουν και όπου οι ανθρώπινες σχέσεις επανοηματοδοτούνται. Η εξαθλίωση και η περιθωριοποίηση που μας επιβάλλονται, στο όνομα της κρίσης, αντιμετωπίζονται μέσα από τη συλλογική δημιουργία και την αλληλεγγύη.

Σε πολλούς από εμάς που συμμετέχουμε σε ομάδες και δίκτυα αλληλέγγυας οικονομίας έχει γεννηθεί η ιδέα πραγματοποίησης ενός Φεστιβάλ Αλληλέγγυας Οικονομίας.

ΦΟΥΡΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ : Ανοιχτή Πρόταση στο Κίνημα

Σήμερα περισσότερο από ποτέ γίνεται φανερό ότι δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από «τα πάνω» και ότι η μόνη δυνατότητα που έχουμε να ζήσουμε πέρα από το κράτος και το κεφάλαιο μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο αν πάρουμε συλλογικά τα πράγματα στα χέρια μας. Όλο και περισσότερο όμως γίνεται κατανοητό ότι για να κατακτήσουμε την κοινωνική αυτονομία πρέπει παράλληλα να δουλέψουμε πολύ σκληρά ώστε τα κινήματά μας να δημιουργήσουν τις υλικές συνθήκες που θα την κάνουν δυνατή. Η πρόταση που ακολουθεί είναι μία μικρή συνεισφορά σε αυτό τον σκοπό. Παρακαλώ διαδώστε την.

Η Ιδέα

Η βάση της τροφής στην κοινωνία μας είναι το ψωμί. Σήμερα, η παραγωγή και διανομή του ψωμιού εκτελείται στα πλαίσια της καπιταλιστικής αγοράς. Μπορούμε να πάρουμε στα χέρια μας το ψωμί, μετασχηματίζοντας τις κοινωνικές σχέσεις παραγωγής και διανομής του σε μη εκμεταλλευτική και αλληλέγγυα βάση. Και μπορούμε να το καταφέρουμε αυτό με ένα δίκτυο φούρνων σε όλη τη χώρα, που θα λειτουργούν σε συνεταιριστική / συνεργατική βάση με τους εργαζόμενους να παίρνουν ισότιμα όλες τις αποφάσεις και μετά την κάλυψη του κόστους παραγωγής τους θα διανέμουν ελεύθερα το παραγωγικό πλεόνασμα στην κοινωνία.

Οικο-δομώντας το Αύριο χωρίς Κράτος και Κεφάλαιο

Νέος Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος στην Ηλιούπολη

Πέρα από τις Εκλογές

Στου Κασίδη(αρη) το Κεφάλι

Αφού τελειώσει το πανηγυράκι των εκλογών, κάθε χρυσαυγίτης σε όλη τη χώρα θα μοιραστεί μαζί μας στιγμές από το έργο inglorious basterds σε ρόλο γερμανοτσολιά.

Ελλάδα Σκάσε!

Με την σημερινή ανακοίνωση του προγράμματός του ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να πει την αλήθεια στους Έλληνες και να χάσει τις εκλογές. Με το πρόγραμμά του ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει δύο πράγματα. (α) Πως θα ακυρώσει το μνημόνιο και (β) πως θα εφαρμόσει ένα ήπιο και μετριοπαθές αλλά πάντως λαϊκό σχέδιο σωτηρίας αυτής εδώ της κοινωνίας. Αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε αλλά εξυπακούεται και γίνεται βέβαια κατανοητό από όλους είναι ότι, αν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης αντιδράσουν, θα υπάρχει και ένα εναλλακτικό οικονομικό σχέδιο για την όσο το δυνατόν πιο ομαλή μετάβαση στη δραχμή. Και επειδή το Ευρωπαϊκό κατεστημένο ήδη απεργάζεται σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ, αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση η έξοδος από το Ευρώ μέσα από σταδιακά γοργά βήματα θα γίνει.

Γι’ αυτό τον λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα εκλεγεί. Γιατί η πλειοψηφία των Ελλήνων είναι άνθρωποι που προτιμούν – τουλάχιστον για την ώρα – να έχουν το Ευρώ αλλά να αντικρύζουν τα παιδιά τους σε μία κοινωνία με 35% ανεργία, χωρίς καμία παραγωγική βάση και να λένε ότι για όλα φταίνε οι άλλοι. Κακομαθημένοι ψευτόμαγκες, μικροαστοί μαθημένοι στην ιδιώτευση και στον ωχαδερφισμό, εχθρικοί προς την προσωπική κριτική και την κοινωνική χειραφέτηση – τουλάχιστον για την ώρα. Έτσι λοιπόν με την πλειοψηφία των Ελλήνων, κυρίως τις μεγαλύτερες ηλικίες, να σκέφτονται και να πράττουν σαν αιγοπρόβατα, στις 18/6 θα έχουμε μία ακροδεξιά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση από μπουχέσες της κακιάς ώρας, που πουλάνε φτηνό πνεύμα με λίγο μαϊντανό από έθνος και ηθικιστικές χαζομάρες. Αν δεν διαλυθεί άμεσα το Ευρώ, θα μείνουμε μέσα το πολύ για έναν χρόνο μέχρι να σταματήσουν να τροφοδοτούν ένα βαρέλι δίχως πάτο. Δίχως λαϊκό σχέδιο σωτηρίας και με εντελώς διαλυμένη την παραγωγική βάση η προσγείωση τότε θα είναι εξαιρετικά σφοδρή.

Όταν το Κράτος Αυτοεξαιρείται από τους Ίδιους του τους Νόμους

Οι θετοί νόμοι σε μία κοινωνία είναι το αποτέλεσμα του συσχετισμού δύναμης ανάμεσα στα κινήματα και την εξουσία. Αποτέλεσμα ενός τέτοιου ιστορικού συσχετισμού είναι και τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα του ανθρώπου απέναντι στο κράτος, που κατακτήθηκαν μέσα από μακροχρόνιους, αιματηρούς κοινωνικούς αγώνες. Σήμερα, ακόμη και η ύπαρξη στον νόμο τέτοιων δικαιωμάτων τίθεται πολλές φορές εμπόδιο στην καθολική επίθεση κράτους / κεφαλαίου απέναντι σε ολόκληρες κοινωνικές ομάδες. Μία λοιπόν εκδήλωση της επίθεσης αυτής στο νομικό πεδίο είναι η άρση από το κράτος των όποιων νομικών εμποδίων με την μέθοδο της αυτοεξαίρεσης των κατασταλτικών του μηχανισμών από οποιαδήποτε υποχρέωση σεβασμού θεμελιωδών μας δικαιωμάτων.

Αυτό δεν είναι Κόμμα, είναι Δελτίο Καιρού!

Νομίζω ότι με κάτι τέτοια το ΚΚΕ περνάει πλέον στον χώρο του καλτ. Πάω να πάρω συλλεκτικό μπρελόκ.

Όπως νομίζω ότι με κάτι τέτοια ο κόσμος του ΚΚΕ αδικείται κατάφωρα, γιατί έχει και πραγματικούς κοινωνικούς αγωνιστές στους χώρους δουλειάς, άσχετα αν έχουμε αντιδιαμετρικά αντίθετες απόψεις για την κοινωνική απελευθέρωση.

Τεσπά! Το απλοϊκό σχήμα της ηγεσίας του κώμματος φόβος=πρόβατα=ανάθεση=ΚΚΕ μπορεί να είχε απήχηση 8% πριν δέκα χρόνια. Τώρα πλέον δεν έχει, γιατί η κοινωνία μέσα από τα κινήματά μας προχώρησε.

Η Ενημέρωση στην Εποχή του Διαδικτύου: Από το Wikileaks στον Δημοσιογραφικό Συνεργατισμό

Από το Δίκτυο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση.

Η παγκόσμια βιομηχανία της ενημέρωσης διέρχεται κρίση. Η κρίση αυτή είναι πρώτιστα κοινωνική και δευτερευόντως οικονομική. Η ιεραρχική εταιρική δομή των κυρίαρχων ΜΜΕ και ο κερδοσκοπικός τους χαρακτήρας τα έχει οδηγήσει σε στενή διαπλοκή με το πολιτικό – οικονομικό σύστημα εξουσίας, η κοινωνική απονομιμοποίηση του οποίου έχει πλέον πάρει παντού εκρηκτικές διαστάσεις. Πριν από κάθε μεγάλο κοινωνικό μετασχηματισμό η ιστορία καταγράφει βαθιές αλλαγές στη δημόσια σφαίρα. Με την έλευση του διαδικτύου η κοινωνική χρήση των νέων μέσων επικοινωνίας σπάει τη δομή πομπού – δέκτη, που παρατηρείται στη σχέση κυρίαρχων ΜΜΕ και κοινωνίας, και παράγει εναλλακτικά κοινωνικά εγχειρήματα ενημέρωσης. Η εγχώρια βιομηχανία της ενημέρωσης αποτελεί το αρχέτυπο διαπλοκής και εκμετάλλευσης. Η απειλή που συνιστούν για τους μεγαλοεκδότες και τους καναλάρχες της χώρας τα κινήματά μας δεν πηγάζει από λαϊκά ρητά συνθηματολογικού χαρακτήρα όπως “αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι” αλλά από την πιθανότητα να χάσουν τα πάντα. Η μεταπολίτευση τελείωσε, καιρός να πάρουμε τα μέσα ενημέρωσης στα χέρια μας.

Δύο, Τρεις Κουβέντες για τις Εκλογές – Αντιεξουσιαστική Κίνηση

Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα σταυροδρόμι που χαράσσεται εδώ και τρία χρόνια. Τις συγκρούσεις του 2008 τις διαδέχτηκε ο δημόσιος διάλογος των πλατειών απ’ το τεράστιο ποτάμι της κοινωνίας. Τον Δεκέμβρη το κράτος απαξίωνε τη ζωή δολοφονώντας έναν 15χρονο, το καλοκαίρι του 2011 η ζωή απαξίωνε το κράτος αναπνέοντας ελεύθερο αέρα στις πλατείες παρά και ενάντια στην κηδεμονία του.

Το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας μπήκε σε ημερήσια διαβούλευση δημιουργώντας ένα τεράστιο ρήγμα στον τοίχο της αντιπροσώπευσης. Ο δρόμος άνοιξε, όμως το ερώτημα παραμένει, ποιος θα τον περπατήσει.

Οι μηχανισμοί διαχείρισης της εξουσίας έχουν φτάσει πλέον στη ριζικήαυτοαναίρεσή τους, μιας και αδυνατούν όχι μόνο να διασφαλίσουν το κοινωνικό συμβόλαιο και την ομαλή λειτουργία της ζωής αλλά δεν δείχνουν και καμιά προοπτική διεξόδου στο σήμερα. Ο δομικός χαρακτήρας της κρίσης συμπαρασύρει όλο το ιδεολογικό εποικοδόμημα στο οποίο έχει στηριχθεί η καπιταλιστική συναίνεση. Όλες οι υποσχέσεις του συστήματος για ευτυχία, ευημερία και ασφάλεια έχουν πλέον πέσει στο κενό. Τα ιδεολογήματα της διαρκούς και αέναης ανάπτυξης συντρίβονται αφού προηγουμένως συνέτριψαν κάθε πλαίσιο νοήματος.

Οι εκλογές κατέδειξαν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο όχι μόνο την κρίση ενσωμάτωσης εκπροσώπησης αλλά και το τέλος του δικομματισμού και της συνακόλουθης «μεταπολίτευσης». Αυτό το «ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ» των εκλογικών αποτελεσμάτων αποκαλύπτει το «ΕΙΝΑΙ» μιας βαθύτερης κοινωνικής διαδικασίας που είχε χρόνια δημιουργηθεί με τη μετατροπή της ζωής σε καταναλωτική μανία και αυτό με την ορθολογική μεθοδικότητα της καπιταλιστικής ανάπτυξης αλά ελληνικά. Αποτέλεσμα, το σπάσιμο του κοινωνικού δεσμού, η απονοηματοδότηση θεσμών (κοινωνικών και πολιτικών), η αποδιοργάνωση των σημασιών και η απόδραση του νοήματος.

Πλήρης δηλαδή κυριαρχία της εξατομίκευσης, του ιδιωτικού πάνω στο δημόσιο.

Εκλογές & Κίνημα

Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα, θα ήταν παράνομες. Κάτι άλλο άλλαζε και αλλάζει τα πράγματα. Οι συσχετισμοί δύναμης, που αποτυπώνονται μέσα στην κοινωνία αλλά και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, δεν είναι αποτέλεσμα λογομαχιών στα έδρανα της Βουλής αλλά άμεση συνέπεια της δράσης ή της απουσίας των μαζικών κοινωνικών κινημάτων. Στο μέτρο που οι καταπιεζόμενοι οργανώνονται και αντιστέκονται απέναντι στο σύστημα κυριαρχίας από όλο και καλύτερες θέσεις, η πλάστιγγα του κοινωνικού ανταγωνισμού τίθεται υπό διαρκή επαναδιαπραγμάτευση. Στο μέτρο που ολόκληρα κοινωνικά κομμάτια αμφισβητούν έμπρακτα τις σχέσεις ιεραρχίας και εκμετάλλευσης του καπιταλισμού και γεννούν νέους τρόπους ζωής μέσα από την άμεση δράση, ένας ριζοσπαστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας γίνεται όλο και πιο ορατός. Σε αυτό το πλαίσιο δεν είναι οι εκλογές που αλλάζουν τις ζωές μας αλλά εμείς οι ίδιοι από τη στιγμή που παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας.

Οι εκλογές όμως δεν παύουν να αποτελούν μία πολιτική διαδικασία, που αποτυπώνει τους συσχετισμούς δύναμης σε μία δεδομένη χρονική στιγμή.

Εγιούρθητι!

Με την ευγενική χορηγία του κράτους, το σπρώξιμο των κομμάτων εξουσίας και την συνεχή προπαγάνδα των ΜΜΕ εδώ και χρόνια ο εκφασισμός της κοινωνίας τελικά επεκτάθηκε.  Εκατοντάδες χιλιάδες συνέλληνες ψήφισαν τους νεοναζί στη Βουλή. Εκλέχτηκε ο Μπάμπης ο σατανιστής της διπλανής πόρτας, ο Τάσος ο ψυχασθενής “σκίζω οστά σα βούτυρο με σφαίρες”, το δικό μας παιδί, ο Κώστας ο επαρχιώτης θεωρητικός του ναζισμού και φυσικά η οικογένεια του βλάχου αρχηγού. Και όλο αυτό γιατί λέει θα μπουν να δείρουν στη Βουλή.

Εντάξει, δε μου έχει μείνει άντερο από το γέλιο. Ζω τον σουρρεαλισμό. Κοντεύει λοιπόν η ώρα που θα πάρουμε όλοι θέση. Και, φασιστάκια, αν νομίζετε ότι θα πέσουμε στη λούμπα της Γερμανικής αριστεράς του ’30, είστε γελασμένοι. Αυτό που θα βιώσετε από εδώ και πέρα δεν θα έχει προηγούμενο. Θα σας ξετρυπώσουμε έναν προς έναν. Όσο για τους ασυγχώρητους ψηφοφόρους και του δεύτερου γύρου, εύχομαι να το κάνουν με πλήρη συνείδηση, για να μην λένε μετά πως δεν έχουν ευθύνες. Κλείνω τώρα για να πάω για γυμναστήριο.

 

Ήρθαν Εκλογές (ΙΙΙ) : Αριστερέ!

Λίγα λόγια για τις εκλογές, όπως τις αντιλαμβάνομαι. Αλλά σε προσωπικό ύφος.
Αριστερέ : Αποτελείς την πολύ μικρή μειοψηφία αυτής της χώρας. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Εδώ και 30 χρόνια παλατζάρεις μεταξύ : (α) γκρουπούσκουλων / λεσχών συζήτησης και κοινωνικού κινήματος, (β) της ιδεολογικής καθαρότητας / ταυτότητας και του πραγματικού κοινωνικού αγώνα, (γ) του απόλυτου ετεροκαθορισμού από το σύστημα εξουσίας και της ξεκάθαρης επιλογής δράσης για την αλλαγή των συσχετισμών δύναμης και για τη δημιουργία μίας άλλης προοπτικής, (δ) των ολοκληρωτικών πρακτικών / λειτουργίας και της ριζοσπαστικής δημοκρατικής πράξης. Από το αντιπαγκοσμιοποιητικό και έπειτα η όσμωσή σου με τα κινήματα απελευθερώνει από τις τάξεις σου μεγάλες κοινωνικές δυνάμεις και κινεί τις τεκτονικές πλάκες της αλλαγής. Οι μουσειακές προσλήψεις της πραγματικότητας δίνουν σταδιακά τη θέση τους στην άμεση δράση στο τώρα και στην πολυμορφία προτάσεων και προοπτικών, ενώ όσα κομμάτια σου παραμένουν προσκολημμένα στο παρελθόν σιγά σιγά φυλλοροούν. Μερικά πράγματα με τα οποία θα έρθεις αντιμέτωπος τα επόμενα χρόνια :

• Οι κοινωνικοί αγώνες, που έρχονται, θα έχουν να κάνουν με τη ριζοσπαστική δημοκρατία – Οι θεσμοί αντιπροσώπευσης βρίσκονται παγκοσμίως σε κρίση. Το χάσμα κοινωνιών – εξουσίας είναι πρωτοφανές. Ταυτόχρονα, δημιουργικά κοινωνικά κομμάτια, που περιθωριοποιούνται ταχύτατα, διεκδικούν συμμετοχή στην πολιτική με αντισυστημικούς όρους αλλά και σύνταξη της κοινωνικής ζωής σε σχετική αυτονομία από κράτος / καπιταλιστικές αγορές. Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις ένα κομμάτι σου συνεχίζει να αναλύει με βάση τον στείρο οικονομισμό, αδυνατώντας έτσι να κατανοήσει τις χειραφετητικές προοπτικές, που ανοίγονται. Λόγω αυτού ήδη νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, που εκπροσωπούν τέτοιους κοινωνικούς συσχετισμούς, σε ξεπερνούν.
• Οι κοινωνικοί αγώνες, που έρχονται, θα έχουν να κάνουν με την οικολογία – Η οικολογική κρίση δεν είναι απλώς και μόνο κρίση του καπιταλισμού, που θα λυθεί με την έλευση, αν έρθει ποτέ, ενός άλλου οικονομικού συστήματος. Η ανάσχεση της καταστροφής του περιβάλλοντος δεν αναβάλλεται. Η οικολογική κρίση είναι κρίση που έχει να κάνει με την λογική της οικονομικής μεγέθυνσης, η οποία είναι βαθιά μπολιασμένη στις λογικές και τις πρακτικές της αριστεράς. Λόγω αυτού ήδη νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, που εκπροσωπούν τέτοιους κοινωνικούς συσχετισμούς, σε ξεπερνούν.
• Οι κοινωνικοί αγώνες, που έρχονται, θα έχουν να κάνουν με την αντεξουσία και την άμεση δράση – Η ταυτόχρονη υποχώρηση κράτους / αγορών εξαιτίας του νεοφιλελευθερισμού φέρνει στο προσκήνιο την πρωτογενή συντακτική εξουσία των κοινωνιών σε αντιπαράθεση με τις δύο αυτές δυνάμεις για την αναπαραγωγή της κοινωνικής ζωής σε άλλες βάσεις. Σε αυτό το πεδίο το συντριπτικό κομμάτι σου στέκεται εχθρικά απέναντι στις κοινωνικές αυτές ανακατατάξεις, αφού αποτελεί γνήσια δύναμη διαμεσολάβησης και όχι ριζοσπαστικού μετασχηματισμού με αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά. Λόγω αυτού ήδη νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, που εκπροσωπούν τέτοιους κοινωνικούς συσχετισμούς, σε ξεπερνούν.

Όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, οργανωμένες δυνάμεις που δεν έχουν κάτι να προσφέρουν ίσως κάνουν περισσότερο κοινωνικό καλό, με το να αυτοδιαλύονται. Καθώς ένα μεγάλο κοινωνικό κομμάτι ριζοσπαστικοποιείται και ξεπερνά κάθε ανάλυση της αριστεράς, αυτή κοιτά ακόμη το δάχτυλο. Προσωπική μου άποψη είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς της χώρας, που βρίσκει ακόμη τη θέση του στο σάπιο καθεστώς της μεταπολίτευσης θα πάψει να υπάρχει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο (μετασχηματιζόμενο ή φυλλοροούμενο) και θα το διαδεχτούν νέες δυνάμεις, που θα καλύψουν το κενό και θα έχουν άμεση σχέση με τα κινήματα και τις απαντήσεις του σήμερα. Και αυτό είναι κάτι καλό.

Ανακοίνωση ΑΚ – Αντίσταση στην υγειονομική τρομοκρατία

Τον τελευταίο καιρό η κυρίαρχη πολιτική ακολουθεί φασιστικά μονοπάτια, δημιουργώντας μια μήτρα αποκλεισμών, στην οποία τοποθετούνται τα σώματα αυτών που ορίζουν το διαφορετικό από το κανονικό . Ο,τιδήποτε δεν εντάσσεται στην έννοια του Έλληνα νοικοκυραίου και της μάνας των παιδιών του (μετανάστες, ομοφυλόφιλοι, οροθετικοί , πόρνες, τοξικοξαρτημένοι κ.α.) τοποθετείται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής, βιώνοντας έναν υποδεέστερο τρόπο ζωής από το «κανονικό» υποκείμενο: για την ακρίβεια, δεν λαμβάνεται καν υπόψιν ως υποκείμενο. Πανηγυρική επιβεβαίωση των παραπάνω είναι η ναζιστικής έμπνευσης προεκλογική επίθεση των Χρυσοχοΐδη –Λοβέρδου με όχημα τους υγειο-νομικούς μηχανισμούς ενάντια στους μετανάστες και τις οροθετικές πόρνες.