Με σκοπό τη συγκρότηση ενός μαχητικού κινήματος για τα ψηφιακά δικαιώματα το Δίκτυο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση διοργανώνει όλο τον Φλεβάρη σε διάφορους φιλόξενους χώρους εκδηλώσεις και συζητήσεις για μία σειρά σημαντικών ζητημάτων :
Πέμπτη 9/2, 21.00 – Ο Σχεδιαζόμενος Νόμος για τα Μπλόγκς και οι Κίνδυνοι για το Ελληνικό Διαδίκτυο – Radiobubble all day bar (Ιπποκράτους 146).
Παρασκευή 17/2, 20.00 – Ραδιόφασμα : Ελεύθερο και Κοινωνικό Αγαθό – Hackerspace, Αμπατιέλου 11, Άνω Πατήσια (στ. ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος).
Πέμπτη 23/2, 19.00 – 21.00 – Επιτήρηση & Εργασία – Νοσότρος, Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια.
Τρίτη 28/2, 19.00 – 21.00 – Ανοιχτή Συζήτηση της Πρωτοβουλίας για την Απελευθέρωση του Αρχείου της ΕΡΤ – Νομική Σχολή (Αίθουσα 3, Είσοδος από Σίνα).
More news on the ongoing ACTA protests in Europe. 1000 people attended a protest against ACTA in Poland last week, and more protests are on the way.
Last week we told you of the ongoing move in Europe against ACTA — now coordinated protests are taking place across Europe on February 11th, and here’s how you can get involved.
Read ‘Signed, not sealed’ and contact your country’s Members of the European Parliment
Get involved!
Join the ACTA group on reddit where protests are being organized.
Read Stop ACTA in German or Stop ACTA in English.
Check out the ACTA Protest wiki for information on starting or joining a protest in your area.
If you’re not in Europe, please help spread the word to people who are. Defeating it in Europe is the first step to ending it once and for all.
For a refresher on why ACTA threatens free software, see http://www.fsf.org/campaigns/acta and the impact of ACTA on medicines.
Προειδοποιούν πως αν το Ελληνικό κράτος δεν αποσύρει εντός δύο εβδομάδων την υποστήριξή του στη διεθνή σύμβαση ACTA, που υπέγραψε την προηγούμενη εβδομάδα, οι επιθέσεις θα συνεχιστούν.
Καθώς οι ψήφοι και τα δολοφονικά χτυπήματα της Χρυσής Αυγής πολλαπλασιάζονται, οι εθνικιστές και οι φασίστες αρχίζουν να δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Έτσι, η κρίση δεν σπέρνει μόνο κοινωνικούς αγωνιστές και αλληλεγγύη αλλά και ελληνοφρενή ανθρωπάρια με προσωπική τους ηθική το χτύπημα του πιο αδυνάτου αυτής της κοινωνίας. Μπορεί για την κατάντια μας να ευθύνονται Έλληνες, αυτοί όμως στοχεύουν μετανάστες. Αν στο αφηρημένο λένε ότι αγαπούν την Ελλάδα, είναι επειδή στο συγκεκριμένο, δηλαδή στον συνάνθρωπό τους, είναι οι χειρότερες λινάτσες και πρέπει κάπως να το καλύψουν. Νομίζουν μερικοί που αδιαφορούν για το μαρτύριο του δίπλα τους ότι αυτοί που δείχνουν τη χειρότερη σκληρότητα στον πλέον αδύναμο, θα είναι βελούδινοι με οποιονδήποτε άλλο. Με απονεννοημένες ιδέες όπως την πάλη ενάντια στον κομμουνισμό ως αίτιο της σημερινής κατάντιας και καλό τάισμα με βλακώδεις θεωρίες συνομωσίας ενάντια στους ΕΛ φτιάχνεται ένα εκρηκτικό μίγμα ανθρωποειδούς της κρίσης έτοιμου να επιτεθεί οπουδήποτε αλλού εκτός από τους πραγματικούς πρωταίτιους αυτής. Με αναβολικά και γυμναστήριο το πρωί και πουλώντας προστασία το βράδυ είναι επόμενο ότι σε τέτοια μυαλά ο πρώτος λεκές που θα πουλήσει Ελληνικό πνεύμα θα αγοράσει καλά. Αν η βλακεία ήταν όχημα, οι νεοναζί θα οδηγούσαν όλοι laborghini.
Όπου ακούς πολλή Ελλάδα, κάποιοι φυσικά πάνε πάλι να βγουν λάδι. Για να καθυστερήσει την πτώση του το σύστημα εξουσίας έχει κάθε διάθεση να χρησιμοποιήσει όλες τις εφεδρείες του ενάντια στο πλήρωμα του χρόνου που φέρνουν τα κινήματά μας. Στο ψυχορράγημά του αυτό που σε λίγο θα ξεβράσει θα είναι οι παρακρατικές συμμορίες των νεοναζί ενάντια στην κοινωνία, αφού τους έχει προσεταιριστεί ήδη στην κεντρική πολιτική σκηνή και τους διαφημίζει στα ΜΜΕ. Arbeit macht frei που έλεγε και στο Άουσβιτς.
Πρόταση Καρατζαφέρη για παραγωγικότητα: Μία ώρα δουλειάς επιπλέον, καθημερινά
Όταν στην Ιταλία των αρχών της δεκαετίας του ’70 τα αφεντικά της FIAT ρώτησαν τους εργάτες, που είχαν καταλάβει τα εργοστάσια, τι τελικά θέλουν για να επιστρέψουν στη δουλειά και θα τους το δώσουν, αυτοί απάντησαν «τα θέλουμε όλα».
Σήμερα, προκειμένου να προχωρήσουν μπροστά, τα κινήματά μας καλούνται να δώσουν πρωτόγνωρες και ουσιαστικές απαντήσεις απέναντι στα δίπολα που ταλανίζουν την επαναστατική πρακτική, όπως τα δίπολα «κίνημα – πρωτοπορία» ή «δράση με – για την κοινωνία», «δομή – γραφειοκρατία», «δημόσιο / κοινωνικό – κρατικό», «άρνηση ή διαιώνιση της ταυτότητας της εργασίας», «βιώσιμο οικονομικό σύστημα – καπιταλισμός κράτους ή αγορών» κτλ. Καλούνται επίσης να αντεπιτεθούν συντριπτικά στο σύστημα εξουσίας. Όμως η απάντηση από εμάς παραμένει η ίδια. Τα θέλουμε όλα.
Την προηγούμενη εβδομάδα εκπρόσωπος του τίποτα, που λέγεται Ελληνικό κράτος, υπέγραψε την διεθνή σύμβαση ACTA μαζί με άλλες 21 Ευρωπαϊκές χώρες. Η ACTA είναι διεθνής σύμβαση για την αστυνόμευση του διαδικτύου σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία επεκτείνει το ασφυκτικό πλαίσιο των ιδιωτικών δικαιωμάτων στα άυλα αγαθά, όπως αυτό διαμορφώθηκε από την σύμβαση TRIPs του WTO, και στα δίκτυα επικοινωνίας. Η απεγνωσμένη απόπειρα των πολυεθνικών της βιομηχανικής εποχής να ελέγξουν και να αντλήσουν κέρδος από όποιο bit & byte κινείται δεν θα περάσει. Τον Ιούνιο η ACTA θα ψηφιστεί από το Ευρωκοινοβούλιο. Να τους συντρίψουμε, όπως συντρίψαμε τα SOPA/PIPA.
Καλούμε όποιον/α ενδιαφέρει το θέμα, να συμμετάσχει στην ανοικτή συζήτηση που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 1η Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 19:00 στο χώρο του hackerspace.gr
Θα προσπαθήσουμε να υπάρχει κάποια κάλυψη μέσω internet της συζήτησης, ..έστω και μέσω irc (freenode channel #acta-el).
Χαριστικά παζάρια
Σκόρος, www.skoros.espiv.net
Μην το πετάς, χάρισε το, www.xariseto.gr
Χαρίζω, www.xarizo.blogspot.com
δίκτυο Freecycle, freecycle.wikispaces.com/freecycle_gr
Ηλιόχωρος, www.iliohoros.gr/pazari/
Αλληλέγγυο εμπόριο
Ο Σπόρος, www.sporos.org
Ομάδα Εναλλακτικού και Αλληλέγγυου Εμπορίου “Nosotros”, enallaktiko-emporio.blogspot.com
Εμείς και ο Κόσμος, www.nuestromundo.gr
Terra Verde Χανιά, http://terraverdexania.blogspot.com,
La Candona, www.lacandona.gr
Ξεκινώντας από την wikipedia όλη η παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα μαυρίζει τις ιστοσελίδες της ως διαμαρτυρία για τους σχεδιαζόμενους λογοκριτικούς νόμους στις ΗΠΑ SOPA/PIPA. Αν περάσει εκεί, θα φτάσει παντού.
Μπειτε στο www.dln.gr, όπου οι του Δικτύου για την Ψηφιακή Απελευθέρωση έριξαν τα φώτα, και, αν συμφωνείτε, όσοι έχετε ιστοσελίδες κάντε το ίδιο να το απλώσουμε και στην Ελλάδα.
Μέσα στον Νοέμβριο το Ελληνικό κράτος δημοπράτησε ένα σημαντικό μέρος του εγχώριου ραδιοφάσματος. Συγκεκριμένα, 2 Χ 35 MHz στις φασματικές ζώνες των 800 – 900 MHz και 2 Χ 40 MHz στις φασματικές ζώνες των 1.700 – 1.800 MHz. Με τη δημοπράτηση αυτή εκχωρήθηκαν στις εγχώριες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας που πλειοδότησαν, αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων το συνολικό ποσό, που συγκεντρώθηκε από την δημοπρασία, ανέρχεται περίπου στα 380 εκατομμύρια Ευρώ, τα οποία, θα δοθούν κυρίως για την αποπληρωμή του υπέρογκου εξωτερικού χρέους της χώρας. Στα τέλη του 2012 ήδη σχεδιάζεται η περαιτέρω δημοπράτηση ραδιοφάσματος στις φασματικές ζώνες των 800 – 900 MHz, το οποίο θα απελευθερωθεί λόγω της πλήρους ψηφιοποίησης του σήματος των τηλεοπτικών σταθμών (ψηφιακό μέρισμα – digital dividend).
Η Πρότασή μας
Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδος (ΕΠΕ) και το Δίκτυο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση (DLN) διεκδικούν την απόδοση 2 Χ 5 MHz σε συνεχόμενα τμήματα των 2 Χ 2,5 MHz σε οποιαδήποτε από τις ανωτέρω φασματικές ζώνες για ελεύθερη κοινωνική χρήση, δηλαδή δίχως την ανάγκη εκχώρησης ιδιωτικών δικαιωμάτων και εκτός των διαδικασιών της δημοπρασίας.
Με απλά λόγια, προτείνουμε, μέρος του φάσματος να μην δημοπρατηθεί αλλά να αποδοθεί με την μορφή “κοινόχρηστου αγαθού” στους πολίτες της χώρας. Έτσι, μεμονωμένοι πολίτες, ενώσεις και σωματεία, ιδιωτικές εταιρείες, φορείς του δημοσίου και Πανεπιστήμια θα μπορούν να χρησιμοποιούν τις συχνότητες αυτές για την ανάπτυξη τεχνολογιών και εφαρμογών καθώς και για την παροχή υπηρεσιών ασύρματης επικοινωνίας χωρίς την προηγούμενη λήψη άδειας από κάποια εντεταλμένη αρχή, υπό την προϋπόθεση ότι ο τερματικός τους εξοπλισμός θα πληρεί ορισθείσες τεχνολογικά ουδέτερες προδιαγραφές, που θα προστατεύουν την υγεία των πολιτών και θα εγγυώνται την αποφυγή παρεμβολών.
Το Δίλημμα και η από τα πάνω Επιβολή του
Όλο και συχνότερα ακούμε από επίσημα χείλη και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι η κοινωνία μας έρχεται σήμερα αντιμέτωπη με ένα ιστορικό δίλημμα και πρέπει να επιλέξει μεταξύ της παραμονής στο Ευρώ και στην ΕΕ ή της εξόδου και της επιστροφής στη δραχμή, αν δεν συναινεί σε κάθε νέο γύρο κρατικών μέτρων εξαθλίωσης και υποταγής. Στους καιρούς της κατάργησης κάθε προσχήματος κοινωνικής συναίνεσης το σύστημα εξουσίας, εγχώριο και διεθνές, έχει επινοήσει αυτή τη μέθοδο εκβιασμού, για να επιβάλλει τις επιλογές του, να ορίζει το πλαίσιο του δημοσίου διαλόγου και της λήψης των πολιτικών αποφάσεων και να αποδίδει πολιτικό νόημα στις σημερινές κρίσιμες κοινωνικές συνθήκες.
Το δίλημμα “Ευρώ / ΕΕ ή Έξοδος από ΕΕ / δραχμή”, όπως επιβάλλεται από τα πάνω στην κοινωνία, δεν είναι τυχαίο αλλά αντανακλά τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις, απέναντι στις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η αστική τάξη της χώρας και τις απαντήσεις που αυτή καλείται να δώσει για τη διαιώνιση της κυριαρχίας της. Έτσι λοιπόν, το κυρίαρχο κομμάτι της αστικής τάξης της χώρας, κυρίως το πιο εξωστρεφές και ισχυρό, δεν έχει σταματήσει να ταυτίζει τα συμφέροντά του με την πρόσδεση της χώρας στο άρμα της ΕΕ, ακόμη και αν κάτι τέτοιο φέρνει στα όριά του την κοινωνική αναπαραγωγή. Ένα άλλο κομμάτι, που μεγενθύνεται διαρκώς, αυτό της κρατικοδίαιτης και εσωστρεφούς επιχειρηματικότητας, που ανάβλυσε από τη σήψη της μεταπολίτευσης, αντιλαμβάνεται πλέον ως όρο επιβίωσης την περιχαράκκωση στο οικονομικό παρελθόν της μεταπολιτευτικής περιόδου. Συγκροτεί λοιπόν συμμαχίες με την πολιτική ελίτ της χώρας και ετοιμάζει τη διάδοχη κατάσταση της κοινωνικής αναπαραγωγής σε μία αντεστραμμένη εικόνα της μεταπολίτευσης, όπου τα ποντίκια της εξουσίας θα πάρουν τις παλιές τους θέσεις, εντούτοις ο κόσμος της εργασίας και η κοινωνική πλειοψηφία θα έχουν απωλέσει κάθε δημοκρατικό δικαίωμα και αξιοπρέπεια.
Το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου διοργανώνει στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος MIG@NET εκδήλωση με θέμα: «Αυτονομία, Εργασία, και η Πολιτική Οικονομία των Κοινωνικών Μέσων». Θα μιλήσουν οι:
Tiziana Terranova – Becoming autonomous? Labour and the political economy of digital social media
Dmytri Kleiner – P2P Communism vs Client-Server Capitalism
Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012 στις 7:00μμ.
στο Θέατρο Εμπρός, Ρήγα Παλλαμήδου 2, Ψυρρή
Η Tiziana Terranova είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στην Κοινωνιολογία της Επικοινωνίας στο Τμήμα Αμερικανικών Σπουδών, Πολιτιστικών και Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Νάπολης «L’Orientale». Είναι η συγγραφέας του Network Culture: politics for the information age(Pluto Press, 2004) και πολυάριθμα άρθρων για τα νέα μέσα.
Ο Dmytri Kleiner αναπτύσσει λογισμικά για έργα με πρακτικό και συμβολικό χαρακτήρα που εστιάζουν στην πολιτική οικονομία του διαδικτύου και στη δυνατότητα αυτό-οργάνωσης της παραγωγής από τους εργάτες σα μία μορφή ταξικού αγώνα.
Οι ομιλίες θα γίνουν στα Αγγλικά και θα ακολουθήσει συζήτηση.
Ο φοιτητής φιλοσοφίας Isak Gerson είναι ένας ιδιαίτερα θρήσκος οπαδός του ψηφιακού μοιράσματος της γνώσης, της πληροφορίας και του πολιτισμού. Το 2010 ίδρυσε την Ιεραποστολική Εκκλησία του Κοπιμισμού. Με την ελπίδα ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να βοηθήσει στο να σταματήσουν οι διώξεις των οπαδών του κοπιμισμού για τις πεποιθήσεις τους, υπέβαλε στη συνέχεια αίτηση για να εγκριθεί επίσημα από τις αρχές. Ιερά σύμβολα της νέας εκκλησίας είναι τα CTRL+C και CTRL+V.
Απίστευτη ιδέα. Μπράβο στα παιδιά. Πάω να γραφτώ. Αυτό έχει να συμβεί από την ίδρυση της ηλεκτριστικής διεθνούς.
Στις αστικές κοινωνίες το κράτος είναι όργανο καταπίεσης και επιβολής των πολιτικο – οικονομικών συμφερόντων μίας αισχρής μειοψηφίας σε βάρος της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού. Εντούτοις, με συνεχείς κοινωνικούς αγώνες η πλειονότητα αυτή έχει σε πολλές χώρες καταφέρει ορισμένες κατακτήσεις, οι οποίες έχουν βελτιώσει τις συνθήκες ζωής της. Τέτοιες κατακτήσεις είναι τα κοινωνικά / δημοκρατικά δικαιώματα, οι κοινωνικές πολιτικές, το εργατικό / ασφαλιστικό δίκαιο, η δημόσια δωρεάν παιδεία κτλ.
Για την συγκάλυψη του ρόλου του κράτους μέσα στην αστική κοινωνία έχουν εφευρεθεί διάφορες ιδεολογικές κατασκευές, που το εμφανίζουν ως ουδέτερο διαμεσολαβητή των μαινόμενων κοινωνικών συγκρούσεων μεταξύ καταπιεστών και καταπιεζόμενων. Βασική τέτοια κατασκευή είναι η αρχή της τυπικής ισότητας όλων απέναντι σε αυτό και στους νόμους του. Με βάση την αρχή αυτή δικαιοσύνη βαφτίζεται η ίση μεταχείριση των κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών ανισοτήτων. Έτσι, όπως έχει πεί κάποιος, υπάρχει ισότητα στο δικαίωμα των πλουσίων και των φτωχών να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες.
Η αρχή όμως της τυπικής ισότητας αλλά και η θεμελιώδης αρχή του κράτους δικαίου συχνά καταστρατηγούνται τόσο σε επίπεδο νομοθετικής όσο και σε επίπεδο εκτελεστικής / δικαστικής εξουσίας, όταν έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της πολιτικής και οικονομικής ελίτ (αστική τάξη, κόμματα εξουσίας και τα δίκτυά τους μέσα στην κοινωνία). Αυτό συμβαίνει σε όλες τις αστικές κοινωνίες, είναι όμως κραυγαλέο στην Ελληνική πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ζήτημα της φοροδιαφυγής. Όποτε υπάρχει περίπτωση να δεχτεί τις συνέπειες του νόμου πρόσωπο της πολιτικο – οικονομικής ελίτ της χώρας που φοροδιαφεύγει, ακόμα και αυτοί οι εντελώς άδικοι φορολογικοί νόμοι που έχουμε ως δια μαγείας δεν εφαρμόζονται, ακόμα και αυτή η αρχή της τυπικής ισότητας πάει περίπατο. Συνομωτεί το σύμπαν υπέρ τους; Όχι, είναι η ίδια η φύση του κράτους. Για το ότι τα πράγματα έχουν στηθεί έτσι δεν φταίει κάποια τάχα φύση του μέσου Έλληνα εφοριακού ή εισαγγελέα, που είναι δήθεν πιο διεφθαρμένη από αυτή υπαλλήλων άλλων χωρών. Αιτία αποτελεί το γεγονός ότι το κράτος αποτελεί όργανο κυριαρχίας και καταπίεσης και στην Ελλάδα τους κυρίαρχους τους παίρνει να κάνουν όποτε θέλουν κουρέλι ακόμη και τις βασικές αστικές αρχές, πάνω στις οποίες βασίζεται η ιδεολογική κατασκευή του δήθεν ουδέτερου χαρακτήρα του.
Προχθές παραιτήθηκαν οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς καταγγέλλοντας παρεμβάσεις στο έργο τους. Είχαν προηγηθεί παραιτήσεις και καταγγελίες και άλλων υψηλά ιστάμενων κρατικών υπαλλήλων. Το έργο τους δεν ήταν και κάτι το ιδιαίτερο, αν σκεφτεί κανείς ότι στη φυλακή δεν μπήκε ουδείς μεγάλος φοροφυγάς και τα ταμεία του κράτους πολύ λίγα μάζεψαν από τις πρόσφατες αυτόφωρες συλλήψεις τέτοιων προσώπων. Φαίνεται όμως ότι ακόμη και αυτό το ποταπό έργο ενόχλησε. Αστείες είναι και κάποιες λεπτομέρειες της επιστολής παραίτησης των δύο εισαγγελέων, όπως ότι τους είχαν σε ένα γραφείο της κακιάς ώρας και δεν τους εγκαθιστούσαν ούτε pc, οπότε χρησιμοποιούσαν τα δικά τους laptop, ή ότι εδώ και 7 μήνες είχαν κάνει αίτηση για απόσπαση ενός δικαστικού υπαλλήλου, ο οποίος δεν ήρθε ποτέ. Και μια άλλη ζουμερή λεπτομέρεια. Ποιος είναι ο εισαγγελέας του ΣΔΟΕ; Ο Διώτης. Είμαι σίγουρος ότι οι παραιτημένοι εισαγγελείς θα αντικατασταθούν με κάποιον του δικού του βεληνεκούς.
Εδώ βέβαια υπάρχει και μια άλλη διάσταση ενδοταξικών αντιθέσεων. Το διεθνές σύστημα εξουσίας επιθυμεί διακαώς ειδικώς οι φορολογικοί νόμοι να πάψουν να είναι ανενεργοί όταν πρόκειται για μέλη της εγχώριας πολιτικο – οικονομικής ελίτ. Αυτοί θέλουν λεφτά και μία στοιχειώδη τήρηση της αρχής του κράτους δικαίου, ώστε κάποια στιγμή να επανέλθει η εμπιστοσύνη των ηλίθιων καταπιεζόμενων στο Ελληνικό κράτος και να δίνουν πιο γρήγορα και εύκολα φόρους. Το εδώ σύστημα εξουσίας βρίσκεται διαιρεμένο και είναι ισχυρή η τάση, που επιθυμεί να μην αλλάξει τίποτα. Πρέπει λοιπόν να ληφθούν και αυτά υπόψη.
Υπάρχει λοιπόν λύση; Υπάρχει αλλά μια τέτοια λύση δεν έχει ούτε παραμύθια περί έθνους και “όλοι μαζί μπορούμε (ΣΚΑϊ)” μέσα ούτε τεχνοκρατικές clean cut εντός συστήματος παπαριές. Λέγεται εκδημοκρατισμός. Ριζικός. Λέγεται συντριπτικό τσάκισμα του αστικού κράτους που επιμελώς χτίστηκε όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό είναι το διακύβευμα σήμερα, αν θέλουμε να έχουμε πολιτική και οικονομική δημοκρατία.
Οι αναγνώστες ίσως είναι εξοικειωμένοι με την ανάδυση και την εξάπλωση μιας νέας μορφής δημιουργίας αξίας, της ομότιμης παραγωγής (όπως ορίστηκε πρώτα από τον Yochai Benkler), στην οποία κοινότητες εθελοντών (αλλά επίσης, στην πράξη, οι περισσότεροι μισθωτοί δημιουργοί και προγραμματιστές άπαξ και το έργο τους είναι επιτυχές) δημιουργούν (ανοιχτό) περιεχόμενο ή (δωρεάν) λογισμικό, που είναι ελεύθερα προσβάσιμο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλους. Το χαρακτηριστικό της ομότιμης παραγωγής είναι ότι οι παραγωγοί δημιουργούν προϊόντα σε τέτοια μορφή ώστε να αποτελούν κοινό αγαθό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να τροποποιηθεί από άλλους, οι οποίοι το επιστρέφουν βελτιωμένο στην κοινή “δεξαμενή”. [...]
Είναι πολύ δελεαστικό να περιορίσουμε αυτό το φαινόμενο στο χώρο της άυλης παραγωγής, αλλά θέλουμε να δείξουμε σε αυτό το άρθρο ότι η ίδια μέθοδος παραγωγής που έχει κυριαρχήσει στον κόσμο του λογισμικού ανοικτού κώδικα και του ελεύθερα διαθέσιμου περιεχομένου στο διαδίκτυο (συχνά δημιουργημένου από τον ίδιο το χρήστη), επηρεάζει πλέον βαθιά τον τρόπο που σκεφτόμαστε το σχεδιασμό, ακόμη και την παραγωγή.
Προτού περιγράψουμε αυτό το φαινόμενο, ας δώσουμε μερικούς ορισμούς, καθώς και μια βασική εξήγηση γιατί η ομότιμη παραγωγή έχει τόσο σημαντικό νόημα.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτό τον κόσμο. Μετά να μην αναρωτιούνται μερικοί για τις αιτίες υποχώρησης των αριστερών εργατικών κινημάτων από το 2ο μισό του 20ου αιώνα και έπειτα. Σταλινικοί είστε εχθροί της ανθρωπότητας, εχθροί της ελευθερίας. Τα κινήματά μας θα σας θάψουν στο γκρίζο παρελθόν του ξεπουλήματος της ελπίδας για έναν καλύτερο κόσμο, όπου ανήκετε (αλήθεια εκεί στην ΚΕ του “Κ”ΚΕ διαβάζουν καθόλου Λένιν, έστω;).
Η ΚΕ του ΚΚΕ απέστειλε στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας το ακόλουθο συλλυπητήριο μήνυμα για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ:
«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας, στην ηγεσία της ΛΔ Κορέας και στο λαό της για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, Γενικού Γραμματέα του Κόμματος Εργατών Κορέας.
Ο λαός της ΛΔ Κορέας έχει δικαίωμα να προχωρήσει στο δρόμο ανάπτυξης που έχει επιλέξει ενάντια στις κάθε λογής ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις στο εσωτερικό της χώρας.
Η υπεράσπιση του δικαιώματος αυτού έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα που καιροφυλακτούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, εντείνουν την επιθετικότητα και πληθαίνουν τους τυχοδιωκτισμούς τους κατά της ΛΔ Κορέας.
Το ΚΚΕ αντιτάσσεται στα σχέδια αυτά. Στέκεται αλληλέγγυο με τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του Κόμματος Εργατών Κορέας και του κορεάτικου λαού».
i. Εισαγωγή
Η ριζοσπαστική σκέψη είναι απαραίτητο εργαλείο για το βάθεμα των αγώνων για την κοινωνική απελευθέρωση. Η συζήτηση πάνω στις θεωρητικές βάσεις και στις έννοιες της σκέψης αυτής έχει ακριβώς νόημα, γιατί αποτελεί γόνιμο πεδίο για την επεξεργασία και τον αναστοχασμό σχετικά με τη δράση μας μέσα στα κινήματα και στην κοινωνία. Μία από τις έννοιες – πρακτικές, που χρησιμοποιούνται ευρύτατα μέσα στο αντιεξουσιαστικό κίνημα, είναι αυτή της αυτοοργάνωσης. Εντούτοις, η χρήση της γίνεται κατά κόρον μηχανικά δίχως βαθύτερη κατανόηση και ανάλυση τόσο της ιστορίας όσο και του νοήματός της.
Με την τοποθέτησή μας αυτή προσεγγίζουμε την έννοια της αυτοοργάνωσης από κριτική σκοπιά, αντιμετωπίζουμε δηλαδή με κριτικό τρόπο τόσο τις σχετικές επιστημονικές θεωρίες όσο και την υπάρχουσα κυρίαρχη πρόσληψη της έννοιας από τα κινήματα. Ταυτόχρονα, δεν αναλύουμε την έννοια με «ουδέτερο» ή «αντικειμενικό» τρόπο αλλά με σαφή στόχο να αλλάξουμε την κοινωνία σε απελευθερωτική κατεύθυνση. Έτσι, παραθέτουμε πρώτα τη «Νευτώνεια» αντίληψη για την αυτοοργάνωση στη φύση και την άκριτη μεταφορά της στις κοινωνικές επιστήμες, για να περάσουμε μετά στις πιο σύγχρονες αμφισβητήσεις του «Νευτώνειου» μοντέλου στις φυσικές επιστήμες και στο τι μπορεί αυτό να συνεπάγεται για τις ριζοσπαστικές θεωρίες κοινωνικής αυτοοργάνωσης.
ii. Αυτοοργάνωση στη Φύση : Η Μονοδιάστατη Προσέγγιση
Εμείς οι λαϊκές συνελεύσεις, οι συλλογικότητες και τα άτομα που αποδεχόμαστε το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας και την ανάγκη συντονισμού της οργάνωσης και της δράσης μας,
– υπερψηφίζουμε επί της αρχής την Πρόταση Διακήρυξης για την Άμεση Δημοκρατία,
– καλούμε ανοιχτά και συνδιοργανώνουμε μια τριήμερη πανελλαδική συνδιάσκεψη που θα γίνει στην Αθήνα στις 16,17 και 18/12/2011.
Προτείνεται το πρόγραμμα της συνδιάσκεψης να περιέχει εργαστήρια και θεματικές ομάδες επί των θεμάτων που ενδιαφέρουν το κίνημα.
Για το σκοπό αυτό ζητείται από τις συνελεύσεις, τις συλλογικότητες και τα άτομα που αποδέχονται επί της αρχής την Πρόταση Διακήρυξης και την συνδιοργάνωση της συνδιάσκεψης να καταθέσουν προτάσεις θεματολογίας έως τις 9/12/2011.
Σε κάθε ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα (κογκρέσο/ γερουσία) των ΗΠΑ έχουν σχεδόν ταυτόχρονα εισαχθεί προς ψήφιση δύο διαφορετικά νομοσχέδια, που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τα ψηφιακά μας δικαιώματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν τελικά οποιοδήποτε από τα νομοσχέδια αυτά ψηφιστεί, θα συσταθεί με βάση αυτό ένας πανίσχυρος μηχανισμός διαδικτυακής λογοκρισίας, οι επιπτώσεις του οποίου θα επεκταθούν πέρα από τα σύνορα των ΗΠΑ και θα αλλάξουν για πάντα το διαδίκτυο όπως το ξέρουμε. Η εισαγωγή των νομοσχεδίων προς ψήφιση έχει ξεσηκώσει θύελλα κοινωνικών αντιδράσεων τόσο στο διαδίκτυο όσο και στην Αμερικάνικη κοινωνία, ενώνοντας ένα ευρώ μέτωπο κινημάτων, φορέων και οργανώσεων καθώς εταιρειών – κολοσσών.
SOPA / PIPA ή μάλλον «Σώπα(σε)»
Το SOPA (Stop Online Piracy Act), το πρώτο και πιο επικίνδυνο από τα δύο νομοσχέδια, το οποίο εισήχθη στις 26 Οκτωβρίου από μία μικτή επιτροπή Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικανών βουλευτών και αναμένεται να ψηφιστεί στις 15 Δεκέμβρη, προβλέπει την εγκαθίδρυση μίας μαύρης λίστας ιστοσελίδων, η πρόσβαση στις οποίες θα αποκόπτεται για οποιονδήποτε παραμένει στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου οποιοσδήποτε κάτοχος πνευματικών δικαιωμάτων θα μπορεί με μία απλή εισαγγελική παραγγελία να υποχρεώνει όλους τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους της χώρας να διακόπτουν εντελώς την πρόσβαση σε ιστοσελίδες, που υποστηρίζεται ότι εμπλέκονται με παραβίαση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά και καταχωρητές ονομάτων χώρου, παρόχους φιλοξενίας και άλλων υπηρεσιών προς αυτές να διακόπτουν κάθε συνεργασία. Τυχόν ψήφιση του παραπάνω νομοσχεδίου θα αποτελέσει άλλο ένα λιθαράκι στον νομικό επεκτατισμό των ΗΠΑ, καθώς θα καθιστά δίχως την δυνατότητα προηγούμενης δικαστικής προστασίας μη προσβάσιμες σε όλες τις ΗΠΑ ιστοσελίδες, που έχουν καταχωρηθεί ή/και φιλοξενούνται αλλού στον κόσμο. Η δε λογοκρισία, που επιφέρει η ψήφισή του, θα συγκρίνεται τόσο τεχνικά όσο και ποιοτικά με το ψηφιακό «Σινικό Τείχος» της Κίνας. Παρόμοιου χαρακτήρα προβλέψεις έχει και το PIPA (Protect IP), νομοσχέδιο που βρίσκεται στα τελευταία στάδια ψήφισής του στην Γερουσία.
Την οργή των διαδηλωτών του κινήματος «Καταλάβετε το Λονδίνο» προκάλεσε λίστα της αστυνομίας του Σίτι του Λονδίνου, η οποία εστάλη σε επιχειρήσεις. Σε αυτήν, το κίνημα τοποθετήθηκε μαζί με τρομοκρατικές και εξτρεμιστικές οργανώσεις όπως η Αλ Κάιντα και οι Farc.
Το έγγραφο της αστυνομίας του Σίτι είχε τίτλο «Ενημέρωση για τρομοκρατικές/εξτρεμιστικές κινήσεις για την επιχειρηματική κοινότητα της πόλης του Λονδίνου» και εστάλη σε ορισμένες επιχειρήσεις της περιοχής.
Σε αυτό αναφέρονταν προηγούμενες κινήσεις των Λονδρέζων Αγανακτισμένων, καθώς και επόμενες κινητοποιήσεις τους.
Ιδιοκτήτης επιχείρησης στην πλατεία Φίνσμπερι έδωσε το έγγραφο στα μέλη του κινήματος Occupy που είχαν κατασκηνώσει στην πλατεία.
Από τις αρχές Σεπτέμβρη, που ξεκίνησε την λειτουργία του, το OMNIATV έχει αναδειχθεί στην πιο φιλόδοξη και αξιόλογη προσπάθεια συλλογικού μέσου ενημέρωσης από τα κάτω. Έχω μείνει έκθαμβος από το επίπεδο και την ποιότητα της κινηματικής δουλειάς των συντρόφων. Τέτοιες προσπάθειες μας δείχνουν πως τα κινήματα μας μπορούν να κάνουν τα πάντα, αρκεί να φτιάχνουμε δομές μέσα / μαζί με τη κοινωνία. Έτσι τσακίζουμε το τείχος του ψεύδους και της διαστρέβλωσης, που αποπειρώνται να χτίσουν τα αργοσβήνοντα ΜΜΕ της κυρίαρχης εξουσίας. Χρειαζόμαστε άμεσα ένα αυτόνομο πανελλαδικό πρακτορείο ειδήσεων και μεγαλύτερο συντονισμό / δικτύωση όλων των κινηματικών κόμβων ενημέρωσης, που ήδη προχωρά γοργά, μέχρι να μην χρειαζόμαστε τους κατάντιες νεκροθάφτες της δημόσιας σφαίρας, που λέγονται καναλάρχες / μεγαλοεκδότες. Μόνο σύνορο στις δυνάμεις και τα όνειρά μας ο ίδιος μας ο εαυτός.
ΥΓ. Σε αυτό το δελτίο ειδήσεων έχουμε βάλει και εμείς οι πλακατζήδες του DLN.GR λίγο το χεράκι μας.
Το Ράδιο Ένταση 100,1 fm δημιουργήθηκε το 2008 μέσα στηνεξέγερση του Δεκέμβρη, στην κατειλημμένη Νομική. Ήταν η ανάγκη του κινήματος για αδιαμεσολάβητη έκφραση και ενημέρωση που έπρεπε επιτακτικά να καλυφθεί, τόσο για αυτό το ίδιο, αλλά και για τα τόσα άλλα τεκταινόμενα, που η επίσημη πληροφόρηση άφηνε στην αφάνεια. Με την καρδιά του να χτυπάει στο κέντρο της εξέγερσης, το Ράδιο Ένταση έχει τα χαρακτηριστικά που “επιβάλλει” ο Δεκέμβρης, ζωντανεύει μέσα από ανοιχτές, αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και παρεμβάλλεται στις κυρίαρχες συχνότητες.
Η αμεσοδημοκρατική του λειτουργία και η απόφασή του να υπάρχει ως κύτταρο αντίστασης, φέρνουν το Ράδιο Ένταση στο επίκεντρο των πραγματικών κοινωνικών διεργασιών και των αγώνων, ως οργανικό κομμάτι τους. Δίνουμε το χώρο σε νέα εγχειρήματα, μορφώματα, ιδέες, θέσεις, δομές, θεσμίσεις, και συμβάλλουμε στην επικοινωνία τους, αμφισβητώντας έτσι το περιορισμένο εύρος των “ειδήσεων” που προβάλλουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ.
Τα εβδομαδιαία Δελτία Ψηφιακών Δικαιωμάτων είναι η συνεισφορά του Δικτύου για την Ψηφιακή Απελευθέρωση (DLN) στον εγχώριο πόλο της δημοσιογραφίας των πολιτών. Σε κάθε δελτίο μας αφουγκραζόμαστε μέσα σε πέντε λεπτά την ειδησεογραφία της εβδομάδας, που μας πέρασε, ανατρέχοντας στις δέκα σημαντικότερες ειδήσεις για ζητήματα ψηφιακών δικαιωμάτων και ελευθεριών με κέφι και πολιτικό σχολιασμό. Παρεμβαίνουμε έτσι με παιγνιώδη διάθεση στον δημόσιο μονόλογο της χώρας για τέτοια θέματα και φιλοδοξούμε να αφυπνίζουμε συνειδήσεις για την υπόθεση της ψηφιακής απελευθέρωσης αλλά κυρίως να περνάμε καλά. Τα δελτία ψηφιακών δικαιωμάτων διατίθενται συνειδητά ελεύθερα για ακρόαση, μοίρασμα και δημόσια παρουσίαση από κάθε ενδιαφερόμενο με την προϋπόθεση της αναφοράς στο DLN.
Σύνοψη : Στα πλαίσια του ελεύθερου πανεπιστημίου και της προσπάθειας για τη διασάφηση εννοιών της ριζοσπαστικής σκέψης καταθέτουμε μία κριτική προσέγγιση της έννοιας της κοινωνικής αυτοοργάνωσης, όπως χρησιμοποιείται από τα ριζοσπαστικά κινήματα. Με αφετηρία την αυτοοργάνωση στη φύση και τη θεωρία του χάους αναλύουμε τις συντηρητικές και ριζοσπαστικές θεωρίες κοινωνικής αυτοοργάνωσης και καταλήγουμε στην ενδελεχή ιστορική εμπειρία της κοινωνικής αυτοθέσμισης με κέντρο την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την οικολογία.
Μετά την απαγωγή ενός μέλους τους από τους ZETAS, το πιο αδίστακτο καρτέλ ναρκωτικών του Μεξικού, οι ομάδες χάκερ των ANONYMOUS απειλούν να δώσουν στη δημοσιότητα λίστα πολιτικών, δημοσίων υπαλλήλων και ιδιωτών, τα οποία ανήκουν ή συνεργάζονται με το καρτέλ.
Έίχε προηγηθεί σφαγή δύο μεξικανών μπλόγκερς που έγραφαν για τη δράση των καρτέλ ναρκωτικών στο Μεξικό. Και όλα αυτά σε μία χώρα που βρίσκεται σε εκτεταμένο άτυπο εμφύλιο πόλεμο με πλήρως διαβρωμένη την κρατική της μηχανή και τα ΜΜΕ της από το μαύρο χρήμα του ναρκεμπορίου.
On the Brussels’ Agreement: Europe’s Reverse Alchemy in full throttle
11 Nov
The official unveiling of a systemic crisis
One knows that there is something rotten in the world economy when the fate of a Greek PM makes headlines all over the world and for a whole week. Greece is not, and ought not to be, that important. But Italy is. And so is, from a global perspective, Europe. For some time now, Europe has been hiding its ills behind its (Hellenic) little finger. At long last, the truth (which I have been at pains to shout from the rooftops for more than 18 months) is now out: This is a systemic crisis that threatens not only the euro but the world economy in its entirety.
While Greece is insignificant, the eurozone, lest we forget, is the globe’s largest economy; a block that accounts for China’s single largest slice of exports, for one fifth of America’s exports, for more than $120 billion of Latin America’s exports, not to mention up to half of emerging Africa’s money-spinning trade (from fresh fruit and flowers to minerals). A deep recession in Northern Europe (which will surely result from the euro’s demise) is, thus, bound to unleash deflationary winds that will destabilise an already imbalanced global economy.
It is for this reason that all eyes have been, of recent, on the 27th October EU Brussels’ Agreement. For, as we all know, this is the Agreement that was meant to avert the euro-system’s collapse; a collapse that will force Germany to forge a new currency whose immediate appreciation will be the trigger of the recessionary forces mentioned just above.
Alas, while the world is looking, it is failing to see. Judging by the headlines, the world’s media, markets, political leaders and opinion makers were biting their nails until word came from Greece that a national unity government will be formed so that the Brussels’ Agreement can be implemented. It is as if the whole wide world was praying for the Greeks to give the Brussels Agreement a chance. And since Silvio Berlusconi announced that he will go Mr Papandreou’s way, similar hopes have been raised about Italy.
It is the purpose of this article to argue that the world’s prayers have been misplaced. That the anxiety to see Greece and Italy return to the Brussels’ Agreement fold is a sign of the calamity to befall the global economy. For this Agreement, as I shall be arguing below, is most likely to prove the euro-system’s greatest foe, rather than its cure. If I am right, the sights and sounds of a world agonising over the fate of the Brussels’ Agreement will be followed by the sights and sounds of a world readying itself for a major new twist in an already devastating Crisis.
