Αναθεωρήστε την Αναθεώρηση

by

Έτσι κάνουμε εμείς Αναθεώρηση

Από τον Απρίλιο του 2006, οπότε η κυβέρνηση ενεργοποίησε τη διαδικασία αναθεώρησης, μια μάχη χαρακωμάτων έχει ξεκινήσει για τη συνέχιση ή το σπάσιμο της αλλαγής του καταστατικού χάρτη της χώρας με καταλήψεις, οδομαχίες και γενικότερη αφύπνιση έξω στην κοινωνία, με διαμάχες και καιροσκοπικές τακτικές μέσα στη βουλή.

Είναι όμως η αναθεώρηση του Συντάγματός σημαντική; Το Σύνταγμα είναι το κείμενο που καθορίζει το πολίτευμα ενός τόπου, που ορίζει τα πλαίσια μέσα στα οποία οφείλει να κινείται η εξουσία και τις ελευθερίες των ανθρώπων απέναντί της. Μολονότι το Σύνταγμα δεν αντικατοπτρίζει το τι συμβαίνει στην πράξη στην κοινωνία και συχνά υπερσκελίζεται από την σκληρή πραγματικότητα, ωστόσο αποτελεί ένα σημαντικό εχέγγυο ενάντια στην κρατική (και ιδιωτική) αυθαιρεσία. Υπό αυτή την έννοια η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αρκετά σημαντική, επειδή φανερώνει τη βούληση των διαφόρων κέντρων εξουσίας να επαναοριοθετούν τα όρια της νομιμότητάς τους, όπως κατά καιρούς τα βολεύει και όπως τους δίνεται η ευκαιρία ελλείψει κοινωνικών αντιστάσεων.

Η παρούσα πάντως αναθεώρηση δεν αποτελεί απλή αποκάλυψη βούλησης, είναι ξεκάθαρη επίθεση. Δίχως πλέον ικανές (έτσι κρίνει) κοινωνικές αντιδράσεις και με τα κραταιά ΜΜΕ πλήρως ευθυγραμμισμένα μαζί της η εξουσία επιτίθεται για την ένδυση των επιλογών και των πράξεών της με υπερνομοθετική ισχύ μέσω της ενσωμάτωσής τους στον Συνταγματικό χάρτη.

Οι βασικές κατευθύνσεις της εξουσίας, όπως φαίνεται και από τα προτεινόμενα για αναθεώρηση άρθρα, είναι οι εξής :

Άρθρο 14 παρα. 9 (Βασικός μέτοχος) : Η απαγόρευση συγκέντρωσης υπερβολικής οικονομικής και πολιτικής εξουσίας (απαγόρευση της διαπλοκής) καταργείται με τις ευλογίες της ΕΕ, αφού κρίνεται πλέον ως εμπόδιο για τα κέντρα εξουσίας.

Άρθρο 16 (Ιδιωτική ανώτατη εκπαίδευση) : Αφού η εκπαίδευση ισοπεδώθηκε εσκεμμένα όλα αυτά τα χρόνια, αποφασίζεται να πέσει και το τελευταίο οχυρό, που διαφύλαττε τον κοινωνικό και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας.

Άρθρο 17 (Πνευματική ιδιοκτησία) : Προτείνεται η ρητή προστασία της πνευματικής «ιδιοκτησίας» από το Σύνταγμα. Κλασσικές διδαχές της επιστήμης του δικαίου ότι η πνευματική «ιδιοκτησία» δεν αποτελεί στην πραγματικότητα ιδιοκτησία με την παραδοσιακή έννοια αλλά προνόμιο που παραχωρείται από το κράτος κηρύσσονται αναχρονιστικές.

Άρθρα 24 & 117 (Περιβάλλον) : Ενώ η προστασία του περιβάλλοντος αναβαθμίζεται σε πρώτη προτεραιότητα μέχρι και από τον Μπους, στην Ελλάδα προτείνεται η ελαστικοποίηση του ορισμού των δασών και η άρση της απαγόρευσης αλλαγής του προορισμού των δασικών εκτάσεων, προκειμένου να αποχαρακτηριστούν εκατομμύρια στρέμματα καμένης ή καταπατημένης πρώην δασικής έκτασης και να νομιμοποιηθούν οι καταπατητές.

Άρθρο 28 παρα. 2 (Εθνική κυριαρχία) : Η ήδη προβληματική ρύθμιση για την παραχώρηση εξουσιών του Ελληνικού κράτους σε υπερεθνικούς σχηματισμούς (πχ ΕΕ), σύμφωνα με την οποία χρειάζεται υπερψήφιση μίας τέτοιας απόφασης από τα 3/5 της βουλής, μετριάζεται ακόμη περισσότερο (προτείνεται απόλυτη πλειοψηφία και όχι πλέον 3/5), ώστε να εκχωρούνται πιο εύκολα εθνικές εξουσίες στο διευθυντήριο των Βρυξελλών.

Άρθρα 29, 54, 57, 62 (Χρηματοδότηση των κομμάτων) : Μοναδικός νόμιμος χρηματοδότης των κομμάτων ορίζεται το κράτος, πράγμα που μπορεί να αποκλείει νοσηρά φαινόμενα ιδιωτικής χρηματοδότησης (όχι βέβαια στην πράξη) αλλά καθιστά τα κόμματα υποχείρια της κρατικής εξουσίας.

Άρθρο 54 (Βουλευτές επικρατείας) : Διπλασιάζεται ο αριθμός των βουλευτών επικρατείας και άρα των αντιπροσώπων που δεν είναι εκλεγμένοι από το λαό.

Άρθρα 93, 100 (Έλεγχος αντισυνταγματικότητας) : Μέχρι τώρα ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων γινόταν από οποιοδήποτε δικαστήριο της χώρας (παρεμπίπτων & διάχυτος) και έτσι επιτυγχανόταν ο όσο το δυνατόν πιο συλλογικός έλεγχος από όσο το δυνατόν περισσότερους δικαστές. Προτείνεται ο συγκεντρωτικός έλεγχος με την ίδρυση Συνταγματικού δικαστηρίου που θα στέκεται ανυπάκουα πολύ πιο σπάνια εμπρός στις επιλογές της εξουσίας σε σχέση με το σύνολο των δικαστικών της χώρας.

Άρθρο 103 παρα. 8 (Ευελιξία δημοσίου τομέα) : Προτείνεται συγκεκαλυμμένα η άρση της μονιμότητας στο δημόσιο και προωθείται η πρόσληψη με πελατειακές σχέσεις.

Κτλ , κτλ, κτλ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, μολονότι το Σύνταγμα δεν επιτρέπεται να αναθεωρείται συχνά και πάντως όχι πριν περάσει πενταετία από την προηγούμενη αναθεώρηση (άρθρο 110 παρα. 6 Σ), η τελευταία αυτή αναθεώρηση επιχειρείται με την εκπνοή της πενταετίας. Ουσιαστικά το Σύνταγμα υποβαθμίζεται σε απλό νόμο και ελλείψει κοινωνικών αντιστάσεων σε κουρελόχαρτο που αναθεωρείται κάθε τρεις και λίγο. Οι γενικές κατευθύνσεις της αναθεώρησης είναι εμφανείς παραπάνω. Σε όλες σχεδόν τις αναθεωρητικές προτάσεις αφαιρούνται κοινωνικές κατακτήσεις και παραμερίζονται εμπόδια, προκειμένου να νομιμοποιείται η ανενόχλητη και ανεξέλεγκτη δράση της εξουσίας. Τα βασικά σημεία της αναθεώρησης είναι φυσικά το άρθρο 16 (παιδεία) και το άρθρο 24 (περιβάλλον). Οι φοιτητές και όσοι αντιδρούν στην (περαιτέρω) ιδιωτικοποίηση της παιδείας κατασυκοφαντούνται καθημερινά από τα κανάλια και τρομοκρατούνται στις πορείες από τις δυνάμεις ασφαλείας. Οι πολίτες που αντιδρούν στην καταστροφή του οικοσυστήματος του τόπου χαρακτηρίζονται ουτοπιστές και βγαίνουν μάγκες τα κάθε είδους λαμόγια και εργολάβοι που χρόνια τώρα οικίζουν τον φυσικό μας πλούτο. Και μέσα σε όλα αυτά διαχέεται ένας άκρατος (δήθεν) πραγματισμός και ένας κυνισμός που υπαγορεύει ότι αρχές, όπως κοινωνική παιδεία – παιδεία αμφισβήτηση και αρμονική συμβίωση του ανθρώπου με τη φύση, είναι ουτοπικές και αναχρονιστικές.

Ιδιαίτερα το ζήτημα της παιδείας που είναι κεντρικό θέμα στην αναθεώρηση του Συντάγματος, διχάζει την κοινωνία με πρωτοφανή τρόπο. Το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας έχει ανάλογη κατεύθυνση με την πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 16. Για ένα τόσο σοβαρό κοινωνικό ζήτημα το Σύνταγμα προβλέπει την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την τελική απόφαση της επικύρωσης ή όχι του νομοσχεδίου από τον λαό (44 παρα. 2 Σ, 116 Κανονισμού Βουλής). Ένα δημοψήφισμα θα έβγαζε ένα αποτέλεσμα που θα γινόταν αποδεκτό από όλους και θα έκρινε και την αναθεώρηση του άρθρου 16. Σε κοινωνίες με μεγαλύτερη παράδοση στα δημοκρατικά ιδεώδη, όπως η Γαλλική (ας μην μιλήσουμε για τους Ελβετούς), τέτοιο ζήτημα θα είχε τεθεί. Στην Ελλάδα, όπου οι λαϊκισμοι τύπου «ο κυρίαρχος λαός», «η δημοκρατία μας» κτλ. περισσεύουν, το ζήτημα του δημοψηφίσματος ούτε καν τέθηκε, όπως και ποτέ δεν έχει τεθεί στο παρελθόν. Αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες στη μεταπολιτευτική «δημοκρατική» Ελλάδα δεν χρειάζονται, γιατί εθίζουν τους υπηκόους στο αίσθημα συμμετοχής στα κοινά.

Η διαδικασία αναθεώρησης έχει πάντως ήδη βαλτώσει. Όχι βέβαια από την οπορτουνιστική στάση του ΠΑΣΟΚ που αποχώρησε από τη διαδικασία, για να κρύψει τα εσωκομματικά του προβλήματα και να κερδίσει ψήφους. Αλλά από τις κοινωνικές αντιδράσεις που στη συγκεκριμένη περίπτωση εκφράστηκαν και στην κεντρική πολιτική σκηνή. Στην πράξη η αποχώρηση του ΠΑΣΟΚ κλόνισε την αναθεώρηση. Αφού δε συγκέντρωσε τώρα 180 βουλευτές, η αναθεωρητική πλειοψηφία θα πρέπει να το καταφέρει στην επόμενη βουλή. Κάτι όμως που είναι σαφώς πιο δύσκολο, καθώς στην επόμενη βουλή δεν ψηφίζεται απλώς ποια άρθρα θα αναθεωρηθούν αλλά το περιεχόμενό τους, οπότε εύλογα μπορεί να προκύψουν πολύ περισσότερες διαφωνίες και μεγαλύτερες δυσκολίες στη συγκέντρωση αυξημένης πλειοψηφίας. Ταυτόχρονα, οι επερχόμενες εκλογές θα γίνουν με τον σαφώς πιο δίκαιο νέο εκλογικό νόμο, ο οποίος δίνει πολύ περισσότερους (σχεδόν τους διπλάσιους) βουλευτές στα μικρά κόμματα. Όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι η αναθεώρηση έχει σοβαρές πιθανότητες αποτυχίας.

Το κίνημα για κοινωνική δωρεάν παιδεία με όλες τις αδυναμίες, τις ήττες και τις νίκες του μας έδωσε ένα μάθημα. Ότι ο καθημερινός μας αγώνας ενάντια σε αυτά που μας αφαιρούν τη ζωή, ο αγώνας μακριά από νόμους και εξουσίες αλλάζει το κοινωνικό μας περιβάλλον και συχνά κερδίζει νίκες. Στους δρόμους και όχι με νόμους και διαδικασίες στους διαδρόμους της βουλής γεννιούνται οι αγώνες και οι συνειδήσεις.

Η σελίδα της βουλής που αναφέρεται στην αναθεώρηση

Η πρόταση της ΝΔ για την αναθεώρηση

Άρθρο του Δικηγόρου Κώστα Παπαδάκη για την αναθεώρηση στην εφημερίδα Κόντρα

Advertisements

3 Σχόλια to “Αναθεωρήστε την Αναθεώρηση”

  1. maramenasyka Says:

    Παίζουμαι σκυταλοδρομία?
    διάβασε το ποστ μου..και αν θες συμετέχεις.

  2. keimgreek Says:

    και να σκεφτείς πως ούτως ή άλλως σε λίγα χρόνια οι «ευρωπαϊκές νομοθεσίες» θα είναι υπεράνω του Συντάγματος μας

  3. inlovewithlife Says:

    Χεχε, το Ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο σύμφωνα με την κραταιά άποψη υπερέχει του Ελληνικού Συντάγματος.

    Αυτό σημαίνει πως οι αποφάσεις που παίρνονται στις Βρυξέλλες εφαρμόζονται στην Ελληνική έννομη τάξη άσχετα αν είναι αντίθετες του Συντάγματος ή όχι.

    Φτάνει να σκεφτούμε τη δημοκρατική νομιμοποίηση που έχουν οι Βρυξέλλες (πολύ μικρή) σε σχέση με το Ελληνικό κοινοβούλιο και επίσης την απουσία ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων στο κοινοτικό δίκαιο (πλην των δικαιωμάτων που καθαγιάζουν την οικονομική ελευθερία), για να συνειδητοποιήσουμε πόσο αθωράκιστοι είμαστε μπροστά στο διευθυντήριο των Βρυξελλών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: