Μην Πλένετε Άλλο τον Εγκέφαλό σας – Κλείστε την TV

by

Ούτε κρατική ουτ' ιδιωτική, δωρεάν δημόσια ελευθεριακή

Την προπαγάνδα της τηλεόρασης για το εκπαιδευτικό κίνημα την έχουμε υποστεί σίγουρα όλοι. Αν η προπαγάνδα αυτή αναλυθεί, φαίνεται ότι έχει δύο συνισταμένες.

Σύμφωνα με την πρώτη συνισταμένη, η μόνη λύση, για να ξεφύγει η παιδεία από το τέλμα, στο οποίο βρίσκεται, είναι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης. Άλλες λύσεις δεν υπάρχουν, ενώ όσοι διαφωνούν με την κυβέρνηση παρουσιάζονται να επιθυμούν να παραμείνει η παιδεία στα χάλια, που είναι. Οι φυλακισμένοι τηλεθεατές επομένως έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στα σημερινά χάλια από τη μία και την «πολλά υποσχόμενη» (έτσι παρουσιάζεται) μεταρρύθμιση της κ. Γιαννάκου. Κάθε λογικός άνθρωπος νομίζω ότι θα διάλεγε το δεύτερο.

Σύμφωνα με τη δεύτερη συνισταμένη, οποιαδήποτε εκτροπή (επεισόδιο) σημειώνεται σε φοιτητική πορεία βαπτίζεται ως φαινόμενο παράλογο και επικίνδυνο και χτυπιέται ανελέητα. Για τη στηλίτευση των επεισοδίων καλούνται επιφανείς πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, γνωστοί δημοσιογράφοι αλλά και η αστυνομία. Όσοι βέβαια τολμούν να αρθρώσουν στον αέρα μια άλλη προβληματική στιγματίζονται ως συνοδοιπόροι των «κουκουλοφόρων». Και εδώ η επιλογή που καλείται να κάνει ο τηλεθεατής είναι ανάμεσα στα επεισόδια από τη μία και την κοινωνική ειρήνη από την άλλη. Και εδώ πάλι πρέπει να είσαι τρελός, για να μη διαλέξεις το δεύτερο.

Η προπαγάνδα της τηλεόρασης είναι απόλυτα ελκυστική και εγκεφαλοπλυντηριακή, επειδή έχει την ικανότητα να παραποιεί και να απλοποιεί την πραγματικότητα σε τέτοιο σημείο, ώστε στο τέλος ο φυλακισμένος τηλεθεατής να έχει απομείνει με ένα δίλημμα τύπου «χάλια ή αλλαγή», «επεισόδια ή ηρεμία», στο όποιο ο καθένας μπορεί εύκολα να βρει τη σωστή απάντηση. Το τελικό μήνυμα είναι εξαιρετικά εύληπτο και σε συσκευασία δώρου, την οποία μπορεί άνετα να ξετυλίξει ο καθένας και να πέσει μετά ξανά στο μακάριο ύπνο του με ήσυχη συνείδηση, σίγουρος ότι έχει αποδοθεί δικαιοσύνη και ότι δεν υπάρχει τίποτα σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Φυσικά η πραγματικότητα είναι εξαιρετικά πιο πολύπλοκη και πάντως καθόλου σχετική με την επίπλαστη πραγματικότητα της τηλεόρασης. Στη δημοκρατία όμως της τηλεόρασης αυτά δεν απασχολούν. Στόχος είναι η κατασκευή συναίνεσης στη μία και μόνη άποψη, αυτή της εξουσίας. Για την επιτυχία της προπαγάνδας απαραίτητος είναι ο τηλεοπτικός εκμηδενισμός των όποιων αντίθετων απόψεων. Και αυτό γίνεται με πολλές τεχνικές. Η πιο συχνή είναι η επιλεκτική προβολή της πραγματικότητας και η απόκρυψη όσων στοιχείων δε συνάδουν με την άποψη της εξουσίας. Σημαντική επίσης ιδιαίτερα στην περίπτωση του φοιτητικού κινήματος είναι η εσκεμμένη παραπληροφόρηση και η παράθεση σωρείας αναληθειών και ανακριβειών, στις οποίες φυσικά δε μπορεί να αντιλέξει κανείς. Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε το αποτρόπαιο λιντσάρισμα όποιου τολμήσει να διατυπώσει στον αέρα κάτι που έχει αποχρώσεις διαφωνίας από τους γνωστούς – αγνώστους των δελτίων ειδήσεων.

Η πραγματικότητα είναι λοιπόν αυτονόητα διαφορετική. Οι χιλιάδες, που βγαίνουν στους δρόμους και τα εκατομμύρια που κάθονται σπίτι αλλά παρ’ όλα αυτά συμφωνούν με αυτούς, δεν τρελάθηκαν ξαφνικά και επιθυμούν να παραμείνουν τα χάλια του εκπαιδευτικού συστήματος ως έχουν αλλά διεκδικούν μια άλλου είδους μεταρρύθμιση. Επίσης οι εκτροπές που σημειώνονται δεν είναι ούτε παράλογες ούτε μειοψηφικές ούτε κατακριτέες. Όσο η κοινωνική ειρήνη που μας παρουσιάζουν ετσιθελικά ότι ευδοκιμεί στην κοινωνία μας είναι ένα τεράστιο ψέμα για ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, ενώ αντίθετα ο κοινωνικός πόλεμος είναι η πραγματικότητα, εκτροπές θα σημειώνονται και ας μην παραξενεύονται μερικοί, επειδή αυτούς δεν τους αγγίζει. Όσο η κοινωνική δικαιοσύνη λιγοστεύει, οι ανισότητες μεγαλώνουν και οι αντιδράσεις δεν εκφράζονται πολιτικά, οι εκτροπές θα γενικεύονται και ας μην παραξενεύεται και μετά ωρύεται στα κανάλια ο κ. Πρετεντέρης, που βλέπει τον κόσμο από τα φιμέ τζάμια του τζίπ του.

Ας κλείσουμε λίγο την TV. ΚΛΙΚ

ΥΓ. Παραθέτω ωραίο άρθρο που διάβασα στο indymedia (είναι από ριζοσπάστη) που παρουσιάζει και μια άλλη πλευρά της πραγματικότητας, αυτή που δε θα τηλεμαθευτεί ποτέ.

«Ορισμένες εικόνες – στοιχεία για τα αμερικάνικα πανεπιστήμια

Mε αφορμή το μύθο ότι είναι πρότυπα

Συμβαίνει και στα καλύτερα των πανεπιστημίων. Εδώ στο Μπέρκλεϊ τις μέρες του ’64 όταν πάλευαν για ελευθερία λόγου
Στα πλαίσια της καμπάνιας για την Παιδεία νομίζω ότι έχει κάποια αξία η παράθεση ορισμένων στοιχείων σχετικά με το σύστημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις ΗΠΑ, μιας και πολλές από τις αναδιαρθρώσεις που προωθούνται στην ΕΕ και, τηρουμένων των αναλογιών, στην Ελλάδα είναι ήδη καθεστώς στις ΗΠΑ. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση στήνει επιτροπές (αμερικανοθρεμμένων) «πανεπιστημιακών διεθνούς κύρους», οι οποίοι πληρώνονται με μισθούς της τάξης των 200.000 δολ. το χρόνο. Γι’ αυτό και τα, κοινά think tank ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποτελούνται από ακαδημαϊκούς με θητεία στις ΗΠΑ.

Το σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης στις ΗΠΑ αποτελείται από «δημόσια» (με δίδακτρα) και ιδιωτικά πανεπιστήμια. Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ περί ανταγωνισμού, θα έπρεπε τα αμερικανικά πανεπιστήμια να είναι πρότυπα. Το ψευδές του παραπάνω ισχυρισμού φαίνεται με βάση τα παρακάτω στοιχεία:
Ποιότητα σπουδών

Στην ισχυρότερη ιμπεριαλιστική χώρα, με πληθυσμό 350 εκατομμύρια, από τις χιλιάδες των τριτοβάθμιων ιδρυμάτων μόλις κάποιες δεκάδες πληρούν ορισμένα στοιχειώδη κριτήρια, για να χαρακτηριστούν πανεπιστήμια. Τα υπόλοιπα για τα οποία μαθαίνει κανείς από το Internet, από διαφημίσεις, ακόμα και από φυλλάδια που ρίχνουν κάτω από την πόρτα μαζί με τις πιτσαρίες, είναι κάτι μεταξύ ΙΕΚ και ΚΕΣ. Πολλά από αυτά δε δίνουν καν πτυχίο, αλλά ένα απλό πιστοποιητικό παρακολούθησης κάποιων μαθημάτων. Ειδοποιός διαφορά μεταξύ καλών και υποβαθμισμένων πανεπιστημίων είναι το ύψος των διδάκτρων. Ετσι στα καλύτερα πανεπιστήμια εγγράφονται κυρίως όσοι έχουν να πληρώσουν τα ακριβά δίδακτρα, ενώ η «πλέμπα» πάει στα υπόλοιπα.

Η προπαγάνδα των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ συχνά αναφέρεται στα (λίγα) Harvard, Berkeley και MIT αλλά προσποιείται ότι αγνοεί τα (πολλά) «El Cerrito Community College». Ομως, μιας και ο Γιακουμάτος θέλει «Harvard» στα Πετράλωνα, αξίζει να αναφερθούμε στα προγράμματα σπουδών των ελίτ πανεπιστημίων των ΗΠΑ.

Πρώτη παρατήρηση είναι ότι οι φοιτητές δεν εισάγονται σε σχολή, αλλά στο πανεπιστήμιο γενικά. Από μια λίστα εκατοντάδων μαθημάτων διαλέγουν ό,τι τραβάει η όρεξή τους: από «Φυσική Αγωγή», «Ιταλική Κουζίνα» και «Γυναικεία Σεξουαλικότητα» μέχρι «Αριθμητική Ανάλυση» και «Στατική». Με κάθε μάθημα παίρνουν ορισμένους πόντους (credits). Οταν φτάσουν σε έναν αριθμό πόντων, συνήθως μετά από τέσσερα χρόνια, παίρνουν πτυχίο (bachelor). Αν στα τέσσερα αυτά χρόνια έχουν επιλέξει έναν (μικρό) αριθμό ομοειδών μαθημάτων το πτυχίο τους αποκτά «κύρια έμφαση» ή «δευτερεύουσα έμφαση» (major/minor) σε κάποιο τομέα (π.χ. major στα Μαθηματικά και minor στα Οικονομικά).

Τα πτυχία που δημιουργούνται με αυτόν τον τρόπο είναι πραγματικό «μπάχαλο». Δεν οδηγούν σε ειδίκευση σε κάποιο συγκεκριμένο επιστημονικό αντικείμενο. Εμφανίζονται έτσι φοιτητές με major στα Μαθηματικά και minor στην Ψυχολογία, με major στη Δημιουργική Συγγραφή (Creative Writing) και minor στην Ιστορία της Τέχνης κ.ο.κ. Δημιουργούνται πτυχία με εξαιρετικά ευρύ αντικείμενο (επιλέγοντας άσχετα μεταξύ τους μαθήματα), με εξαιρετικά στενό αντικείμενο (major σε Political Economy of Industrial Societies) ή χωρίς αντικείμενο (major σε Women Studies). Προφανώς, ένα τέτοιο σύστημα βρίσκει τοίχο όταν μιλάμε για τις λεγόμενες σκληρές επιστήμες: Η ιατρική υπάρχει μόνο ως μεταπτυχιακό.

Αξίζει να αναφερθούμε στις απαιτήσεις για να αποκτήσει κάποιος major σε κάποιο αντικείμενο, π.χ. στα Μαθηματικά. Τη στιγμή που στο Πανεπιστήμιο Αθήνας οι φοιτητές πρέπει να περάσουν 36 μαθήματα, οι συνάδελφοί τους στο Berkeley χρειάζεται να περάσουν μόλις 12 μαθήματα εκ των οποίων τα 3 (τουλάχιστον) είναι επιπέδου Ελληνικού Λυκείου. Η πλειοψηφία αυτών των μαθημάτων τιτλοφορείται ως «εισαγωγή» σε κάποιον τομέα (π.χ. «Εισαγωγή στην Αριθμητική Ανάλυση») υπονοώντας ότι τα υπόλοιπα θα τα μάθουν στα μεταπτυχιακά (όσοι πάνε). Τοπολογία, Θεωρία Διαφορικών Εξισώσεων, δύσκολες Αλγεβρες και Γεωμετρίες, Θεωρία Αριθμών (μαθήματα που στην Ελλάδα κάνουν στα προπτυχιακά) στις ΗΠΑ είναι στα μεταπτυχιακά. Και αυτά γίνονται σε μία σχολή με 3 καθηγητές κατόχους Fields Metal (το Νόμπελ των Μαθηματικών). Φανταστείτε τι γίνεται στα υπόλοιπα πανεπιστήμια.

Φυσικό και επόμενο είναι τέτοια πτυχία να μη δίνουν κανένα επαγγελματικό δικαίωμα. Ο απόφοιτος της σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Berkeley, η οποία αυτοαποκαλείται η καλύτερη στον κόσμο, δεν έχει δικαίωμα υπογραφής ούτε για κοτέτσι. Τα δικαιώματα αποκτιούνται σταδιακά, μετά από αρκετό χρόνο και όχι από όλους. 35χρονος πολιτικός μηχανικός, o οποίος εργάζεται σε τεχνική εταιρεία σημειώνει ότι μόλις τώρα αποκτά πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα. Στην εταιρεία που δουλεύει, μόλις 6 από τους 80 μηχανικούς έχουν πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα.

Ολα τα παραπάνω στοιχεία πουθενά δεν παίρνονται υπ’ όψιν στην περιβόητη (μόνο στην Ελλάδα) κατάταξη της Σαγκάης, η οποία αξιολογεί (το πιάσατε το υπονοούμενο) άλλα στοιχεία, όπως το πόσα λεφτά ήρθαν στο πανεπιστήμιο.
Ταξικότητα του συστήματος

Αυτοί που έχουν ως πρότυπο τις ΗΠΑ ισχυρίζονται διάφορες ανοησίες περί υποτροφιών και δανείων, για να μας πείσουν ότι το σύστημά τους είναι κοινωνικά δίκαιο. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα: Στα 146 καλύτερα πανεπιστήμια μόνο το 3% των φοιτητών προέρχεται από το (οικονομικά) κατώτερο 25% της κοινωνίας, ενώ το 74% προέρχεται από το (οικονομικά) ανώτερο 25%. Η κουβέντα θα μπορούσε να τελειώσει εδώ. Είναι όμως ενδιαφέρουσα η αναφορά σε συγκεκριμένα ζητήματα που μπαίνουν από ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.

1. Κόστος σπουδών

Παρακάτω συγκρίνονται 2 κορυφαία και γειτονικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Ενα «δημόσιο» (Berkeley) και ένα ιδιωτικό (Stanford). Τα στοιχεία προέρχονται από τις επίσημες ιστοσελίδες των πανεπιστημίων. Αφορούν σε ακαδημαϊκό έτος 9 μηνών.

Berkeley («Δημόσιο»): Δίδακτρα: 7.409, Νοίκι / Λογαριασμοί / Φαΐ: 14.608, Βιβλία / Χαρτικά: 1.006, Προσωπικά Εξοδα: 2.262, Συγκοινωνία: 2.486, Ασφάλεια Υγείας: 1.458, Επιπλέον Δίδακτρα για μη Καλιφορνέζους: 14.961. Σύνολο: 29.229 / 44.190 δολ.

Stanford (Ιδιωτικό): Δίδακτρα 32.994, Νοίκι / Λογαριασμοί / Φαΐ: 10.367, Βιβλία / Χαρτικά: 1.290, Προσωπικά Εξοδα: 1.935, Συγκοινωνία: ποικίλλει, Ασφάλεια Υγείας: Συμπεριλαμβάνεται στα δίδακτρα, Επιπλέον Δίδακτρα για μη Καλιφορνέζους: Δεν προβλέπονται. Σύνολο: 46. 586 δολ.

Οχι μόνο τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι για τους πλούσιους, αλλά αναγκάζουν και τα δημόσια να γίνουν απλησίαστα για τις μεγάλες μάζες.

2. Υποτροφίες

Μεγάλη σπέκουλα γίνεται με τις υποτροφίες. ΝΔ – ΠΑΣΟΚ λένε: «Θα βάλουμε δίδακτρα, αλλά αν δεν έχεις λεφτά θα σου δίνουμε υποτροφία». Η πραγματικότητα είναι ότι οι υποτροφίες είναι ελάχιστες, στην πλειοψηφία τους καλύπτουν μέρος του κόστους σπουδών και πολλές φορές σε αναγκάζουν να δουλεύεις σε υπηρεσίες του πανεπιστημίου παράλληλα με τις σπουδές σου (π.χ. ως νυχτοφύλακας).

3. Στέγαση

Η στέγαση δε θεωρείται κοινωνική παροχή αλλά επιχείρηση. Ετσι, οι εστίες αντιμετωπίζονται ως προνομιακές κατοικίες κοντά στο πανεπιστήμιο και κοστίζουν ακριβότερα από ενοικίαση διαμερίσματος.

4. Δάνεια

Η πλειοψηφία των Αμερικανών φοιτητών ξεκινάει να ψάχνει για δουλιά με το φοιτητοδάνειο να τρέχει. Ιδιαίτερα σε κοινωνικές επιστήμες, φτάνουν 35 χρόνων και ακόμα ξεπληρώνουν το δάνειο. Πιο γλαφυρά το έθεσε ένας Αγγλος μεταπτυχιακός φοιτητής: Οταν θεσμοθέτησαν τα δάνεια, μας είπαν ότι δε σε υποχρεώνει κανείς να πάρεις. Υστερα από λίγο αύξησαν τα δίδακτρα και τώρα όλοι τρέχουν στις τράπεζες…

5. Βιβλία

Οχι μόνο τα πληρώνουμε αλλά οι τιμές είναι απλησίαστες (πάνω από 100 δολ. το κομμάτι) γιατί, λόγω της μη δωρεάν διανομής τους βγαίνουν σε μικρότερο τιράζ. Οι βιβλιοθήκες προφανώς έχουν 1 αντίτυπο.
Ερευνα

Με βάση τα προαναφερθέντα στοιχεία θα αναρωτηθεί κανείς αν οι φήμες περί ποιότητας των πανεπιστημίων στις ΗΠΑ είναι όλες ψέματα. Η απάντηση είναι ότι δεν είναι ψέματα αλλά η μισή αλήθεια. Το MIT, το Berkeley, το Stanford κ.ά. δε φημίζονται για τα 4ετή τους bachelor αλλά για την έρευνα που κάνουν.

Το αμερικανικό κεφάλαιο έχει και τη διάθεση και τη δυνατότητα να διατηρεί λίγα επιστημονικά κέντρα όπου πράγματι η έρευνα είναι υψηλότερη από άλλες χώρες. Η διάθεση αυτή προκύπτει από τη θέση των ΗΠΑ στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα και από τις στρατιωτικές ανάγκες τους. Η έρευνα σε αυτά τα πανεπιστήμια, είτε ιδιωτικά είτε δημόσια, χρηματοδοτείται από το κράτος (ως συλλογικό καπιταλιστή). Το National Science Foundation, το National Institute of Health, ο Στρατός, το Ναυτικό και η Αεροπορία καθώς και εταιρείες κολοσσοί του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, όπως οι Lockheed Martin δίνουν ερευνητικά κονδύλια εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων στα πανεπιστήμια, καθώς και σε διάφορα ερευνητικά κέντρα. Δεν τους έπιασε πρεμούρα για την ανάπτυξη της επιστήμης, αλλά από τη μία έχουν ανάγκη να έχουν καλύτερα όπλα και από την άλλη, εταιρείες οι οποίες έχουν προϋπολογισμό πολλαπλάσιο από το ΑΕΠ της Ελλάδας, θέλουν να ριζοσπαστικοποιούν, ως ένα βαθμό, τα μέσα παραγωγής.

Αρα, είναι χονδροειδές ψέμα ότι η έρευνα στα πανεπιστήμια στηρίζεται στα λεφτά των εταιρειών. Μόνο πανεπιστήμια β΄ διαλογής κάνουν αποκλειστικά έρευνα – φασόν. Ακόμα και στο ιδιωτικό Stanford, με ισχυρή διασύνδεση με τις εταιρείες της Silicon Valley, το 90% της έρευνας είναι κρατικά χρηματοδοτούμενο.

Ενα άλλο στοιχείο σχετικά με την έρευνα στις ΗΠΑ είναι ότι το προπτυχιακό τους πρόγραμμα αδυνατεί να παράγει μαζικά αποφοίτους, για να στελεχώσουν τα ερευνητικά προγράμματα. Η έρευνα στις ΗΠΑ βασίζεται σε ανθρώπους που έκαναν τα προπτυχιακά τους σε άλλες χώρες: Ινδούς, Κινέζους, Κορεάτες, Γερμανούς, Ελληνες, Ιρανούς και, τελευταία, σε πρώην Σοβιετικούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τους 15 «δομοστατικούς» καθηγητές της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Μπέρκλεϊ οι 10 δεν έκαναν προπτυχιακά στις ΗΠΑ.

Οσο για το Ασυλο, το κλείσανε στο Γκουαντάναμο. Στο παραδοσιακά πιο δημοκρατικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, με ευαισθησία στην ελευθερία του λόγου κ.λπ. όταν πέρσι κάποιος πήγε να παρέμβει σε debate μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών, συνελήφθη και δεν του έδωσαν το λόγο. Το ίδιο έπαθε και ομάδα φοιτητών που έκανε παράσταση διαμαρτυρίας σε αλήτη καθηγητή της Νομικής, ο οποίος παρείχε νομική κάλυψη στην κυβέρνηση για το Γκουαντανάμο. Εξάλλου, έχει γίνει πασίγνωστο το βιντεάκι στο οποίο αστυνομικοί κάνουν ηλεκτροσόκ σε Αραβα φοιτητή του UCLA μέσα στη βιβλιοθήκη της σχολής του, γιατί αρνήθηκε να δείξει για πολλοστή φορά την ταυτότητά του αντιδρώντας στην πολιτική διακρίσεων απέναντι στους Αραβες.

Ευτυχώς δεν έχουν ζαρντινιέρες και δε σκοντάφτουμε πάνω τους…

ΥΓ: Τέτοια είναι η δημοκρατία τους, που ούτε το όνομά μας ολόκληρο δεν μπορούμε να βάλουμε…

ΥΓ2: Ο Γ. Παπανδρέου, για να στηρίξει τις αναδιαρθρώσεις, μέμφεται το ελληνικό πανεπιστήμιο ως Σοβιετικό. Ας πάει στη βιβλιοθήκη Μαθηματικών του πανεπιστημίου στο οποίο ο πατέρας του υπήρξε καθηγητής και ας δει ποια γλώσσα (πλην των αγγλικών) επικρατεί στη βιβλιογραφία, παρά το γεγονός ότι δεν τη μιλάει σχεδόν κανείς…

Δ.Κ.
Διδακτορικός Φοιτητής /ΗΠΑ»

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=583918

Advertisements

5 Σχόλια to “Μην Πλένετε Άλλο τον Εγκέφαλό σας – Κλείστε την TV”

  1. 0penminded Says:

    !!!!!
    Φίλε μου ειδικά μέχρι την στιγμή που εκλεισες την tv ταυτίζομαι πληρως! Αλλα και γενικά το post είναι πολύ αξιόλογο και εναλλακτικό σε όλη την μπαρουφολογια που εχει κατακλύσει το χαζοκουτι.
    Βρε τι σου κάνουν τα blogs…

  2. Γιώργος Μαργαρίτης Says:

    inlovewithlife έγραψες το ποστ που ήθελα να γράψω τόσο καιρό και όλο το ανέβαλα! Δε θα μπορούσα να βρω ποστ που να με εκφράζει καλύτερα σε αυτό το θέμα.

    Είχα ξεκινήσει πολλές φορές να γράψω κάτι τέτοιο, αλλά λόγω χρόνου έμενε πάντα μισό, και μετά το έτρωγε το delete…

    Αυτή τη στιγμή έγραφα ένα μικρό ποστ περί της προχθεσινής πορείας. Σίγουρα θα βάλω reference στο καταπληκτικό σου άρθρο.

    Καλή συνέχεια.

  3. Γιώργος Μαργαρίτης Says:

    Η δικιά μου, πιο ανάλαφρη και ίσως χιουμοριστική εκδοχή του συγκεκριμένου άρθρου:
    http://gmargari.wordpress.com/2007/02/22/could-be-real/

  4. Μαύρη Οθόνη « Γκόγκας Αλέξανδρος Says:

    […] εγώ και έχουν γραφτεί αρκετά καλά post κατά καιρούς (π.χ. inlovewithlife , g.manoussakis , diml κ.α.). Η όλη κατάσταση έχει ξεφύγει προ […]

  5. Όσα δε λένε τα ΜΜΕ για την φοιτητική πορεία « Γιώργος Μαργαρίτης Says:

    […] InLoveWithLife […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: