Χαμάς – Φατάχ : Εμφύλιος Στην Παλαιστίνη

by

national geographic most famous photo

Η Χαμάς παίρνει το πάνω χέρι στη Λωρίδα της Γάζας. Η Φατάχ, στριμωγμένη, περιχαρακώνεται στη Δυτική Όχθη και τα παίζει όλα για όλα, δρομολογώντας μέχρι και κάτω από το τραπέζι συναλλαγές με τους προαιώνιους εχθρούς, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, προκειμένου να χτυπήσει τη Χαμάς. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι ο εμφύλιος πόλεμος στα εδάφη της Παλαιστίνης έχει πλέον ξεσπάσει για τα καλά με μια μετωπική και χωρίς επιστροφή σύγκρουση των δύο αντίπαλων οργανώσεων για την τελική κατάληψη της εξουσίας.

Σε έναν αποστασιοποιημένο παρατηρητή η εξέλιξη αυτή μοιάζει παράλογη και ολέθρια. Παράλογη, επειδή σε συνθήκες υποδούλωσης ενός λαού η λογική υπαγορεύει τη μεγαλύτερη συσπείρωση και ενότητα των ζωτικών δυνάμεων για το χτύπημα στον κατακτητή και όχι τις εμφυλιοπολεμικές συγκρούσεις. Ολέθρια, γιατί ο εμφύλιος αυτός πόλεμος θα αφήσει αγιάτρευτες πληγές μίσους στο σώμα της ήδη κατεστραμμένης από τον διαρκή πόλεμο και εγκαταλελειμένης από κάθε διεθνή υποστήριξη Παλαιστίνης.

Μήπως όμως ο εμφύλιος πόλεμος είναι τελικά η μόνη δυνατή εξέλιξη για τους Παλαιστινίους; Είναι χαρακτηριστικό των μακροχρόνιων απελευθερωτικών κινημάτων η σκλήρυνση στις αρχές της άκαμπτης αντίστασης και η κυνικότητα ενάντια στους εσωτερικούς πολιτικούς αντιπάλους. Μετά από μισό αιώνα συνεχών αιματηρών αγώνων, το Παλαιστινιακό μοιάζει περισσότερο άλυτο παρά ποτέ και χωρίς προοπτικές ευνοϊκής για τους Παλαιστινίους επίλυσης στο κοντινό μέλλον. Οι συνεχιζόμενοι εποικισμοί των Παλαιστινιακών εδαφών, οι απανωτές αιματηρές εισβολές και βομβαρδισμοί του στρατού κατοχής, ο καθημερινός εξευτελισμός και ο οικονομικός στραγγαλισμός, πάντα με τις ευλογίες των ΗΠΑ και της διεθνούς κοινότητας, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Έτσι, μόνη ελπίδα για τους Παλαιστινίους, που πλέον δεν έχουν απολύτως τίποτα να χάσουν, απομένει η σκλήρυνση της στάσης τους και η προσήλωση σε άφθαρτες μέχρι τώρα αρχές, κάτι που τους φέρνει πιο κοντά στη Χαμάς.

Ο εμφύλιος πόλεμος είναι λογικό επακόλουθο του ιστορικού αδιεξόδου, στο οποίο έχει περιέλθει ο Παλαιστινιακός αγώνας, και της ήττας, που έχει υποστεί ή παλαί ποτέ κραταιά επί Αραφάτ Φατάχ τόσο σε ιδεολογικό – πολιτικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Από την επιστροφή του Αραφάτ στα Παλαιστινιακά εδάφη το 1994, οπότε και καταλαμβάνει την εξουσία, η Φατάχ συνδέεται με τη διαφθορά, την κρατική βία και αυθαιρεσία, τις συναλλαγές με τους Ισραηλινούς και τις ΗΠΑ και γενικότερα τα συμπτώματα που παρουσιάζει ένας μηχανισμός που μπολιάζεται την εξουσία. Η διεφθαρμένη διαχείριση των τεράστιων κονδυλίων της διεθνούς βοήθειας, η προκλητική ανισότητα των κρατικοδίαιτων αξιωματούχων και παρατρεχάμενων της Φατάχ σε σχέση με τον απλό λαό, η μυστική αστυνομία mukharabat, η αποτυχία ειρήνευσης και η διαρκής χειροτέρευση του επιπέδου ζωής σύντομα δημιούργουν ένα χάσμα μεταξύ κοινωνίας και Φατάχ. Το κενό αυτό έρχεται να γεμίσει η ισλαμιστική Χαμάς, που ιδρύεται από το Σεΐχη Γιασσίν το 1987 ως παρακλάδι της Αιγυπτιακής Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Με την άτεγκτη στάση απέναντι στους Ισραηλινούς, τις στρατιωτικές της επιτυχίες αλλά κυρίως με την ευρύτατη κοινωνική πολιτική που ακολουθεί, η οποία φτάνει σε σημείο να υποκαθιστά την κρατική υποδομή, η Χαμάς δίνει την εικόνα της αδιάφθορης και σταθερά προσηλωμένης σε αξίες και αρχές οργάνωσης, που ακριβώς λείπει από τη Φατάχ.

Το χρονικό πριν την τελική αναμέτρηση είναι απολύτως εναρμονισμένο με την ιστορία των δύο οργανώσεων. Όσο κι αν η Φατάχ επιμένει σφιχτά γαντζωμένη στο καθεστώς, υιοθετώντας εξόφθαλμα την βοήθεια δυτικών, Αραβικού Συνδέσμου, μέχρι και των Ισραηλινών, η πορεία της Χαμάς προς την εξουσία είναι ασταμάτητη. Τον Γενάρη του 2006 η Χαμάς κερδίζει τις εκλογές, σπάζοντας το πολύχρονο μονοπώλιο της Φατάχ στην εξουσία. Η άνοδος των ισλαμιστών ανησυχεί τόσο τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το Ισραήλ, όσο και το κατεστημένο της Φατάχ, αλλά και τους διεφθαρμένους ηγέτες του Αραβικού Συνδέσμου, που συμμαχούσαν πάντα πολιτικά μαζί του. Μία ανηλεής μάχη όλων εναντίον της Χαμάς αρχίζει. Αμέσως οι ΗΠΑ σκληραίνουν τη στάση τους απέναντι στην Παλαιστινιακή Αρχή, ο Αραβικός Σύνδεσμος παίρνει σοβαρές αποστάσεις και η ΕΕ, σε μια έκρηξη σεβασμού των δημοκρατικών αρχών, διακόπτει κάθε βοήθεια προς τους Παλαιστινίους, τιμωρώντας τους που εξέλεξαν δημοκρατικά τη Χαμάς. Αυτό αφήνει τα περιθώρια στο Ισραήλ να ισοπεδώνει τα Παλαιστινιακά εδάφη περισσότερο από ποτέ και δίνει ξανά τη σκυτάλη στον Μαχμούντ Αμπάς, διάδοχο του Αραφάτ στην ηγεσία της Χαμάς, να δρομολογεί τις πολιτικές εξελίξεις παρ’ όλη την ήττα στις εκλογές.

Το χρονικό του εμφυλίου, που είναι αποτέλεσμα των αδικιών αυτών, αρχίζει στις 15 Δεκεμβρίου 2005, όταν, σε διαδήλωση της Χαμάς για την απόπειρα δολοφονίας κατά του ηγέτη της Ισμαήλ Χανίγε, η ελεγχόμενη από τη Φατάχ Παλαιστινιακή αστυνομία ανοίγει πυρ και τραυματίζει 20 διαδηλωτές. Έχουν μεσολαβήσει διαρροές στα διεθνή ΜΜΕ για εισαγωγή όπλων προς την Φατάχ με τη συνεργασία των Εβραίων. Τον Φεβρουάριο και ενώ μαίνονται οι στρατιωτικές συγκρούσεις στους δρόμους, Αμπάς και Χανίγε βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις στη Μέκκα και με τη μεσολάβηση του Σαουδάραβα βασιλιά φτάνουν σε συμβιβασμό. Τίποτα όμως δε μπορεί να συγκρατήσει τη διολίσθηση σε εμφύλιο πόλεμο. Ο δεύτερος γύρος συγκρούσεων ξεσπά στα μέσα Μαΐου με τη Χαμάς να κερδίζει στο στρατιωτικό επίπεδο. Η τελική αναμέτρηση ξεκινά στις 10 Ιουνίου, όταν μέσα σε τέσσερις μέρες η Χαμάς παίρνει υπό τον έλεγχο της τη Λωρίδα της Γάζας. Ως αντίδραση, ο Αμπάς διαλύει την κυβέρνηση ενότητας και σχηματίζει νέα κυβέρνηση τεχνοκρατών υπό τον Σαλάμ Φαγιάντ, πρώην υπάλληλο της Παγκόσμιας Τράπεζας και τέως υπουργό οικονομικών στην προηγούμενη κυβέρνηση. Οι εχθροπραξίες μεταφέρονται πλέον στη Δυτική Όχθη, όπου όμως οι δυνάμεις της Φατάχ υπερέχουν κατά πολύ αριθμητικά αυτών της Χαμάς. Ήδη οι εχθροπραξίες έχουν αφήσει πίσω περίπου 300 νεκρούς και 1000 τραυματίες Παλαιστινίους.

Όλα δείχνουν πως ο εμφύλιος πόλεμος στα Παλαιστινιακά εδάφη είναι πλέον μια πραγματικότητα, που δε θα τελειώσει σύντομα, και τα εμπλεκόμενα μέρη το λαμβάνουν αυτό σοβαρά υπόψη. Το τρίο Μπους, Μπλερ, Ολμέρτ, συνεπικουρούμενο από τις ηγεσίες των περισσότερων Αραβικών χωρών, δρομολογεί την αποστολή χρημάτων προς τη Φατάχ, προσπαθώντας να βαθύνει το χάσμα του εμφυλίου και να δημιουργήσει μία πλούσια και πλήρως υποταγμένη Δυτική Όχθη σε αντίβαρο μίας πλήρως περιθωριοποιημένης Γάζας. Η Φατάχ μπορεί να επιλέξει είτε την άρνηση σε μία τόσο προδοτική συνεργασία, με τον κίνδυνο να ηττηθεί ολοκληρωτικά από τη Χαμάς, ή να δεχτεί το χέρι βοηθείας των δυτικών και να απωλέσει κάθε ηθικό φραγμό στον αγώνα για την κατάληψη της εξουσίας. Η Χαμάς αγωνίζεται ενάντια στο χρόνο, προκειμένου να ακυρώσει τέτοια σχέδια, με το να επικρατήσει στρατιωτικά σε όλα τα Παλαιστινιακά εδάφη. Η κορύφωση της στρατιωτικής σύρραξης είναι δεδομένη με την ΕΕ να παίζει απλώς το υποκριτικό παιχνίδι του Πόντιου Πιλάτου, όπως έκανε πάντα στο Παλαιστινιακό.

Τα τεκταινόμενα στην Παλαιστίνη, ενόψει και του άλλου εν εξελίξει εμφυλίου στο Λίβανο, δείχνουν ένα πράγμα. Ο οδοστρωτήρας της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων περνά από την ισοπέδωση κάθε φωνής αντίστασης στη Μέση Ανατολή με τον πιο βίαιο τρόπο. Τα ντόπια αφεντικά δε διστάζουν να προχωρούν στις πιο ανίερες συμμαχίες με τα πλανητικά με αντάλλαγμα τη διατήρηση της εξουσίας, ακόμη και αν αυτή σημαίνει την πλήρη ευθυγράμμιση με τη νέα τάξη και τον εμφύλιο πόλεμο. Ως φανερό αγκάθι σε αυτά τα σχέδια, η Χαμάς και η Χεζμπολάχ μπαίνουν στο στόχαστρο. Αυτό δεν τις κάνει λιγότερο αποκρουστικές για εμάς, καθώς η θεοκρατική ιδεολογία τους και οι εξουσιαστικές τους πρακτικές είναι εχθρικές προς τον άνθρωπο. Παρ’ όλα αυτά, το βίαιο ξήλωμα κάθε «αριστερής» ή άλλης ριζοσπαστικής ιδεολογίας ήδη από τη δεκαετία του ’80 από όλο τον Αραβικό κόσμο δεν αφήνει στους Αραβικούς λαούς περιθώρια άλλης αξιοπρεπούς έκφρασης ενάντια σε ό,τι τους καταπιέζει.

Δε θα μπορούσαμε ποτέ να διαλέξουμε στρατόπεδα σε αυτή τη μάχη για την κατάληψη της εξουσίας, με τα χαρακτηριστικά που φέρει. Δε θα μπορούσαμε όμως και να μην είμαστε με τις κοινωνίες στην αντίστασή τους ενάντια στην εξουσία, ακόμη και όταν σε αυτή την αντίσταση κάνουν λάθη.

Έτσι και στα Παλαιστινιακά εδάφη, η αντίσταση ενάντια στον κατακτητή αλλά και η ταξική πάλη ενάντια στα κρατικοδίαιτα αφεντικά της Φατάχ, που χρόνια τώρα κάθονται στο σβέρκο των Παλαιστινίων, εκφράζονται καλύτερα μέσα από τη αφενός φονταμενταλιστική, αφετέρου όμως αξιοπρεπή στη στάση της, Χαμάς.

Advertisements

4 Σχόλια to “Χαμάς – Φατάχ : Εμφύλιος Στην Παλαιστίνη”

  1. buzz Says:

    Χαμάς – Φατάχ : Εμφύλιος Στην Παλαιστίνη

    Μια κριτική προσέγγιση κ ανάλυση

  2. εξαποδω Says:

    Πολύ εύστοχη η ανάλυση!

    Αν θέλεις ρίξε μια ματιά στα ακόλουθα:

    Δολάρια για εμφύλιο

    Ύποπτα παιχνίδια στο Λίβανο

    Ο ήρωας και η ρουκέτα

  3. ritsmas Says:

    αγαπητέ φίλε/η της μπλογκοπαρέας ,καλησπέρα. Ηθελα κι εγώ , όπως η Κροτ να συνδέσω το κομματι σου για την Πάρνηθα με το δικό μου μπλογκ, αλλα κάπου κανω λάθος. Οσον αφορά το ποστ για τη Χαμας και τη Χαμάς είναι σωστή η προσέγγιση. Εχω κι εγω κάτι για το θέμα στο μπλογκ μου.
    Καλώς σε βρήκα.
    ριτσα μασουρα

  4. inlovewithlife Says:

    @ ρίτσα
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Παίρνεις ό,τι θέλεις κάνεις ό,τι θέλεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: