Παπάδες Κατά του Εργασιακού Μεσαίωνα

by

μετανάστες λάσπη

Οι συνθήκες δουλίας των μεταναστών στη χώρα, παράνομων ή μη, δεν είναι γνωστές στους πολλούς. Κρύβονται άλλωστε επιμελώς από την κρατική μηχανή, το νόμο της σιωπής, την τρομοκρατία των εκμεταλλευτών, την αδιαφορία των υπολοίπων και τον φασιστικό λόγο.

riot police

Η κοινωνία μας είναι δομημένη με συγκεκριμένο τρόπο. Έναν τρόπο εξουσιαστικό, που βρωμάει σαπίλα και αποπνέει από παντού φασισμό. Και σε αυτή τη δομή οι μετανάστες εσκεμμένα βρίσκονται στον πάτο και λίγο πιο πάνω (νομικά τουλάχιστον) εμείς.

boiling a rat

Ο εργασιακός μεσαίωνας είναι εδώ. Για όλους. Διαβάστε ένα χρονικό από την Άρτα για τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν εκεί.

Μέχρι και οι παπάδες ξεσηκώθηκαν ζητώντας με πόνο καρδίας λίγη ελεημοσύνη προς τους μετανάστες. Διαβάστε την επιστολή που απήυθηναν τις γιορτές οι ιερείς Γραμμενίτσας, Ελαιούσας, Καλαμιάς, Κωστακιών, Χαλκιάδων, Χανοπούλου, προς τους ενορίτες εκμεταλλευτές τους.

Αναδημοσιεύω από την εφημερίδα «Ηχώ της Άρτας» μέρος της επιστολής τους :

«Όπως και «τότε» έτσι και φέτος δεν βρισκόταν χώρος για να γεννηθεί. Όλα τότε ήταν γεμάτα, έτσι και τώρα. Καρδιές, στομάχια, χέρια! Ούτε να συμπονέσουν (καρδιές), ούτε να αισθανθούν (στομάχια), ούτε να δώσουν (χέρια) μπορούσαν. Οι άνθρωποι την εποχή της γέννησης του Ιησού Χριστού δεν «χώραγαν» κανέναν. Έτσι ο Χριστός αφού δεν έγινε δεκτός από καμιά καρδιά κατέφυγε να γεννηθεί σ’ ένα στάβλο για να τον ζεστάνουν οι καρδιές των ζώων.

Όπως κάθε χρονιά έτσι και φέτος… γιορτάσαμε την γέννησή Του.
Σαν γεγονός ή σαν επέτειο;

Σαν επέτειο βέβαια. Επετειακά λειτούργησαν οι εκκλησίες. Επετειακά ειπώθηκαν κάλαντα. Επετειακά, επίσημοι άρχοντες θρησκευτικοί και κοσμικοί, αντάλλαξαν ευχές και είπαν καλά Χριστούγεννα.
Για ποιον ευχές;

Για τον Χριστό; Για μας; Ή για κάποιους που βρισκόντουσαν στα πέριξ (αποθήκες σταύλοι και τσαντίρια) του ένδοξου και ιστορικού γεφυριού μας της Άρτας;

Ας ξυπνήσουμε χριστιανοί αν δεν έχουμε «πεθάνει». Δεκάδες άτομα από τις μάκρυνες χώρες του Πακιστάν και του Αφγανιστάν καθώς και κάμποσοι συνευρωπαίοι μας Ρουμάνοι και Βούλγαροι βρίσκονται έξω από την πόρτα μας γυμνοί και αναγκαιμένοι. Παντελής έλλειψη οίκτου και ντροπής (που φαντάζουν για κάποιους παντοδυναμία) ξαναφέρνει έναν εργασιακό μεσαίωνα και στις μέρες μας. Ο άνθρωπος εργαλείο. Δεν μας ενδιαφέρουν οι ανάγκες του, η αρρώστια του, ο πόνος του ο ψυχικός και ο σωματικός. Φθηνά μεροκάματα. Τι θα φάει; Αδιάφορο. Που θα κοιμηθεί; Όπου θέλει.

Ποιο χριστιανικό έθνος και ποια ορθόδοξη Ελλάδα…

«Αρκεί να είσαι λίγο τσακάλι και έχεις όλο τον κόσμο στα πόδια σου». Κάποια τέτοια τσακάλια εκμεταλλεύονται την ανάγκη αυτών των ταλαίπωρων. Πως μπορούν να εμποδιστούν και τι πρέπει να επιβληθεί για να σταματήσει αυτή η «αφαίμαξη» κυριολεκτικά των δύστυχων αυτών ας το δει η ευνομούμενη δημοκρατική μας πολιτεία…
Εμείς όμως;

Δεν είμαστε χριστιανοί αν δεν γίνει ο πόνος και η ανάγκη τους δικός μας πόνος και ανάγκη.

Δεν είμαστε χριστιανοί αν απλώς γράφουμε και συζητάμε το θέμα στα ζεστά μας σπίτια.

Δεν είμαστε χριστιανοί αν δεν πιέσουμε όπου μπορούμε νομικά και κοινωνικά να σταματήσει αυτό το δαιμονικό κυριολεκτικά δουλεμπόριο.

Δεν είμαστε χριστιανοί αν δεν κάνουμε έγνοια μας την ανάγκη τους (τροφή-ρούχα φάρμακα).

Δεν είμαστε χριστιανοί αν φοβόμαστε να βάλουμε το χέρι στην τσέπη και να δώσουμε όχι κάτι για να βγούμε από την ντροπή (πενταρο-δεκάρες-κόκκινα νομίσματα), αλλά ό,τι μπορούμε για τον Χριστό και την συνείδηση.

Δεν είμαστε χριστιανοί αν δεν βλέπουμε στα πρόσωπα αυτών των δύστυχων τον ίδιο τον Χριστό, αφού ο Χριστός ταύτισε τον εαυτό του και με τους μετανάστες και τους ξένους.

Δεν είμαστε χριστιανοί αν μπορούμε να φάμε και να κοιμηθούμε όταν κυριολεκτικά δίπλα μας κάποιοι αργοπεθαίνουν από την εξαντλητική δουλειά-δουλεία και τις αρρώστιες.

Δεν είμαστε χριστιανοί αν μπορούμε να πούμε δεν με νοιάζει.

Και φυσικά δεν είμαστε χριστιανοί αν πούμε: ναι οι καημένοι αλλά τι να κάνεις;
Πολλά μπορούμε να κάνουμε.

Προσπαθούμε να οργανωθούμε για να καλύψουμε στοιχειωδώς τις ανάγκες αυτών των αδελφών μας σε τροφή και ένδυση και φάρμακα. Ελάτε μαζί μας να συστηματοποιήσουμε την προσπάθεια αγάπης γι’ αυτούς τους αδελφούς μας. Αν κάποιου δεν του αρέσει μια τέτοια προσπάθεια ας βρίσει τον Χριστό που έγινε με όλους μας αδελφός και ταύτισε το πρόσωπό του με όλους.

Περιμένουμε την συμπαράσταση-συμπαράταξη και βοήθεια ΟΛΩΝ όσων θέλουν να ονομάζονται χριστιανοί.
Με ευχές για όντως καλές γιορτές»

Advertisements

5 Σχόλια to “Παπάδες Κατά του Εργασιακού Μεσαίωνα”

  1. Swell Says:

    Δεν είμαστε άνθρωποι, απλά ζούμε με ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ

  2. Swell Says:

    Δεν είμαστε άνθρωποι, απλά ζούμε με ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ

  3. manitaritoubounou Says:

    Μια ακόμα ζχτίδασ φωτός στο σκοτεινό Νεο Μεσαιωνα που μας επιβάλλουμε ΚΑΙ με τη δική μαε ανοχή ή και συμ-βολή…

  4. Ο Λύκος της Στέππας Says:

    ILWL: το πραγματικά σοβαρό στην υπόθεση είναι η απουσία κάθε αντίδρασης από άλλους φορείς, τοπικούς και εθνικούς, συνδικαλιστικούς και πολιτικούς. Η αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων δεν εξαντλείται σε εκτονωτικές μεν αλλά ανούσιες μεν πορείες ‘αλληλέγγυων’ σαν κι αυτές που περιγράφονται αλλού, ούτε με μεμονωμένη δράση.

  5. Αυτά Δε θα τα Δείτε Ποτέ στα Κανάλια! « IN LOVE WITH LIFE Says:

    […] με το ρατσισμό της Ελληνικής κοινωνίας από την κούνια, την αντι-ανθρώπινη εκμετάλλευση των μεταναστών από τα … και τη συνεχή τους γκετοποίηση δημιουργούν ένα […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: