ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ

by

Γενική Απεργία

Μαθαίνω ότι η Εκτελεστική Επιτροπή της ΓΣΕΕ σε συνενόηση με την ΑΔΕΔΥ ως κλιμάκωση του αγώνα για το ασφαλιστικό αποφάσισε την προκήρυξη:
– 3ωρης Στάσης Εργασίας Πανελλαδικά από τις 12 το μέσημέρι έως 3 μμ την Τετάρτη 12 Μάρτη , συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις, στην Αθήνα στο Σύνταγμα.
– Την κήρυξη 24ωρης Απεργίας στις 19 Μάρτη και συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

Ως εργαζόμενος έχω να πω τα εξής : οι 24ωρες απεργίες μία κάθε μήνα εκτός του ότι είναι τελείως ηττοπαθής τακτική (απεργούν και κατεβαίνουν στο δρόμο όλο και λιγότεροι – βούτυρο στο ψωμάκι της κυβέρνησης δηλαδή), δημιουργούν πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα στους εργαζομένους από ό,τι μια πχ. 3ήμερη Γενική Απεργία με προκήρυξη επ’ αορίστου επέκτασής της σε περίπτωση που η κυβέρνηση δεν κάνει πίσω. Αναγκάζουν τους εργαζομένους να παίζουν τη θέση τους κορώνα γράμματα σε τακτά διαστήματα και τους απογοητεύουν. Τώρα μια και καλή τελική αναμέτρηση.

ασφαλιστικό αναρχική αφίσα 2

Μόνο μία γενική απεργία αόριστης διαρκείας και μάλιστα στη δεδομένη χρονική στιγμή απόλυτης χρεωκοπίας του πολιτικού συστήματος μπορεί να εκφράσει την απελπισία του κόσμου. Μία τέτοια γενική απεργία μπορεί να ξεσηκώσει τους πάντες και να βγάλει στο δρόμο όλο τον κόσμο δημιουργώντας το μέτωπο ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο που όλοι περιμένουμε. Μία γενική απεργία με τέτοια χαρακτηριστικά είναι δυνατόν να δημιουργήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις και ρήγματα στο σύστημα αλλά και κοινωνικά φαινόμενα που ούτε εμείς δε φανταζόμαστε.

Η ηττοπαθής λογική των γραφειοκρατών συνδικαλιστών όλων των κομμάτων δεν αντέχεται. Ήθελα να ‘ξερα, η αριστερά της διαχείρισης (ΚΚΕ και ΣΥΝ) τι ακριβώς της έχει μείνει να διαχειρίζεται μετά την παράδοση των τομέων της παιδείας, της υγείας κτλ στα χέρια της αγοράς και δε φέρνει την κατάσταση στα άκρα. Προφανώς ως Αριστερά της συνδιαχείρισης του συστήματος έχει προβληματική σχέση με τις ανεξέλεγκτες κοινωνικές καταστάσεις, που θέτουν υπό αμφισβήτηση το διαμεσολαβητικό της ρόλο ανάμεσα στην κοινωνία από τη μία και στο κράτος και τα αφεντικά από την άλλη. Παρ’ όλα αυτά σήμερα, σε περίπτωση που δεν το πήραμε χαμπάρι, η επίθεση εναντίον της κοινωνίας είναι ολομέτωπη. Διάγουμε ήδη ανεξέλεγκτες κοινωνικές καταστάσεις, όπου η εξαθλίωση των γηραιότερων είναι γεγονός, η παροχή συντάξεων σε λίγο θα αποτελεί παρελθόν και η ζωή των νέων δε θα έχει μέλλον.

ασφαλιστικό αναρχική αφίσα

Αντί να κλαιγόμαστε αναμεταξύ μας για το χάλι, να βρίζουμε τους πολιτικούς και να μας φταίει πάντα κάτι άλλο, ας κάνουμε επιτέλους κάτι. Να φτιάξουμε συνδικάτα βάσης και να στηρίξουμε τα ήδη υπάρχοντα εδώ και τώρα. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από κανέναν «εκπρόσωπο». Καιρός να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας και να συλλογικοποιήσουμε τις αντιστάσεις μας.

ΥΓ. Και μην μου πείτε ότι γενική απεργία αόριστης διαρκείας είναι κάτι ανεδαφικό. Ανεδαφική είναι η τακτική της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΠΑΜΕ-ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ. Στην συντριπτική πλειοψηφία των εργασιακών χώρων δεν υπάρχει συνδικαλισμός. Ακόμη και όσοι απήργησαν στην πρώτη απεργία επί Μαγγίνα από τέτοιους χώρους, στις επόμενες ελάχιστοι έως κανένας ακολουθούν με την απειλή της απόλυσης κάθε φορά που διεκδικούν με αίμα το απεργιακό τους δικαίωμα. Η διαρκής γενική απεργία δημιουργεί αποσταθεροποιητικά φαινόμενα που μπορούν να σπάσουν την τρομοκρατία μέχρι και σε τέτοιους χώρους. Είδωμεν.

Advertisements

6 Σχόλια to “ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ”

  1. xamogelo Says:

    χμ…. και σε γενική απεργεία να μπούμε έχω την εντύπωση ότι είναι τέτοια η παρακμή των σωματείων που έχουν χάσει κάθε επαφή με την μάζα των εργαζόμενων… πάντως δεν διαφωνώ ότι μια γενική απεργεία θα βοηθούσε… με περιφρούρηση κτλ

  2. xamogelo Says:

    ξέχασα κάτι…. επαναλαβάνω :-p
    χμ…. και σε γενική απεργεία να μπούμε έχω την εντύπωση ότι είναι τέτοια η παρακμή των σωματείων που έχουν χάσει κάθε επαφή με την μάζα των εργαζόμενων… που δεν ελπίζω σε πολλά πράγματα… βασικός στόχος μας πρέπει να είναι να ξεπεράσουν-παραμερίσουν τις ηγεσίες τους…μπλε-πράσινες και κόκκινες…. πραγματικά πιστεύω ότι μόνο αυτό μπορεί να απειλήσει το σημερινό σύστημα… πάντως δεν διαφωνώ ότι μια γενική απεργεία θα βοηθούσε… το καταπόσο θα έχει το αντίκτυπο που λες πολύ αμφιβάλω πάντως…. παρεπιπτόντως… όταν μιλάμε για απεργεία εννούμε και περιφρούρηση κτλ

  3. inlovewithlife Says:

    Η παρακμή των σωματείων έχει αιτίες. Και αυτές δεν είναι το ότι χειραφετούνται από συντηρητικές δυνάμεις όπως αντιλαμβάνεται πχ. το ΚΚΕ (και γι’ αυτό έφτιαξε το ΠΑΜΕ) αλλά το ότι δεν είναι οργανωμένα από τα κάτω. Δυστυχώς η κατάσταση τώρα είναι πολύ άσχημη με την συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων στο ιδιωτικό τομέα να είναι τελείως ξεκρέμαστοι και τα αφεντικά να κάνουν ό,τι θέλουν.

    Μία γενική απεργία διαρκείας θα αμφισβητούσε αυτή την παθογενή κατάσταση. Δε μπορώ να ξέρω πως θα πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο χωρίς υποτυπώδη οργάνωση ή ακόμη χειρότερα με τα εμπόδια που θα θέτει η υπάρχουσα συνδικαλιστική γραφειοκρατία, είναι όμως τόσο μεγάλη η ανάγκη του κόσμου να εκφραστεί και να πει ως εδώ, που αν εμφανιστεί μία υποψία διεξόδου, οι εξελίξεις μπορεί να είναι ανεξέλεγκτες.

    Όσο για την περιφρούρηση, συμφωνώ απόλυτα.

  4. VASILIS Says:

    «κοντα»σου ειμαι..σημερα σε ανακαλυψα και θα ειμαι μαζι σου για πολυ καιρο…
    φωνες σαν και την δικια σου πρεπει να ακουγονται.

  5. !{shush} Says:

    διάβασε-αν θες- ένα άρθρο στο τελευταίο τεύχος των ‘θέσεων’ για το αδιέξοδο της αριστερας σε σχέση με την υπεράσπιση [sic] του δημοσίου.

    http://www.theseis.com/editorial102.htm

  6. inlovewithlife Says:

    @shush
    Το είχα διαβάσει και αποτελεί πράγματι εξαιρετική ανάλυση, που δείχνει ότι η μαρξιστική σκέψη (αν πλέον θεωρείται μαρξιστικό ένα τέτοιο μπόλιασμα) μπορεί και παράγει γενικότερα πλάνα επίθεσης στο σύστημα και περάσματος σε ένα άλλο κόσμο, όταν προσεγγίζει αντιεξουσιαστικά προτάγματα (σημειώνω ότι η αντεξουσία δεν αποτελεί μονοπώλιο της αναρχικής σκέψης αλλά βρίσκεται και στην πιο επαναστατική – μολονότι παραγνωρισμένη – μερίδα του μαρξισμού – τους συμβουλιακούς).

    Λέει με δυό λόγια ότι οι θέσεις άμυνας που υιοθετεί η Αριστερά απέναντι στο σύστημα σε σχέση με τη διατήρηση της κρατικής ιδιοκτησίας πρέπει από υπεράσπιση του παρηκμασμένου κρατικού μηχανισμού να μετατραπούν σε συγκεκριμένα πλάνα για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου. Δημόσιο = Κοινωνικό δηλαδή. Πρόσβαση όλων στη διαχείριση θεμάτων, μέχρι το βαθμό που αυτά τους επηρεάζουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: