Νεκρός ο ένας από τους Απεργούς Πείνας του Σεν Ναζαίρ

by

σεν ναζαιρ απεργός πείνας

Η πρωινή αυτή είδηση μας φτιάχνει τη μέρα. Πέθανε ο ένας από τους τρείς απεργούς πείνας του Σεν Ναζαίρ. Αδιευκρίνιστα τα αίτια του θανάτου του (sic). Ολωσδιόλου τυχαία λίγο πριν το θάνατό του είχε κάνει εξαντλητική απεργία πείνας, η οποία είχε εξασθενήσει πλήρως και είχε προκαλέσει μόνιμες βλάβες στον οργανισμό του.

Ο λόγος της απεργίας πείνας αυτού και των δύο συντρόφων του : Αμμοβολιστές στο επάγγελμα και χτυπημένοι ανεπανόρθωτα από την ανεργία αναζήτησαν δουλειά σε εταιρείες σύγχρονων δουλεμπόρων. Οι εταιρείες αυτές λειτουργούν ως μεσάζοντες σε μεγάλα ναυπηγεία της δυτικής Ευρώπης, προκειμένου να βρίσκουν εξαθλιωμένα εργατικά χέρια και να χτυπούν διά «της προσφοράς και της ζήτησης» τις συνθήκες και των εκεί εργαζομένων. Φέρνουν τους ξένους εργάτες στους νέους τόπους δουλείας, τους παρέχουν σε τραγικές υποτυπώδεις συνθήκες στέγη και τροφή και συχνά τους αφήνουν τελείως απλήρωτους. Οι τρεις απεργοί πείνας, που είχαν αυτή ακριβώς την τύχη μετά από δουλεία μηνών στο ναυπηγείο του Σεν Ναζαίρ, χρησιμοποίησαν το έσχατο αυτό μέσο πίεσης, για να βρούν το δίκιο τους, άντεξαν είκοσι μέρες, γνωρίζοντας και την αλληλεγγύη των ΣενΝαζαιριωτών, και τελικά τα κατάφεραν να πάρουν τα δεδουλευμένα μετά από δημόσια κατακραυγή της Εταιρείας δουλεμπόρων.

Ο σύγχρονος παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός δεν έχει πρόσωπο, ούτε γνωρίζει σύνορα και διακρίσεις. Μας μεταχειρίζεται όλους με τον ίδιο τρόπο και επιβιώνουμε καλύτερα ή χειρότερα ανάλογα με τα σημεία εκκίνησής μας, στρεφόμενοι αναγκαστικά αυτό ο ένας ενάντια στον άλλο στην πάλη για επιβίωση. Είμαστε η σύγχρονη παγκόσμια εργατική τάξη, ένα ποτάμι ανθρώπων που υπηρετεί την ελεύθερη πλέον κίνηση του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου ανάμεσα στις χώρες ως απαραίτητο εξάρτημα και κινητήρια δύναμη αυτής, ένα αναλώσιμο προϊόν χωρίς δικαιώματα, χωρίς ομοιογένεια και το χειρότερο, χωρίς συνείδηση της κοινής μας θέσης και της αλληλεγγύης που θα έπρεπε να έχουμε μεταξύ μας.

Δεν έχουμε αυταπάτες. Οι δολοφονίες των αφεντικών δεν μπορούν να απαντηθούν μέσα από τη δικαιοσύνη και τους κανόνες του συστήματος. Η οργή και η θλίψη όμως για αυτά που γίνονται δεν καταπίνεται. Και ότι δεν καταπίνεται, κάποια στιγμή ξερνίεται. Ταξική λοιπόν συνείδηση σημαίνει ότι η οργή γίνεται κτήμα όλων μας και τη μεταφέρουμε οργανωμένα στις συλλογικές μας αντιστάσεις. Θα την επανανακαλύπτουμε σιγά σιγά, αυτή την ταξική συνείδηση και τη δύναμη δημιουργίας που εμπεριέχει, καθώς οι συνθήκες ζωής μας θα υποχωρούν όλο και περισσότερο.

Έχει γράψει επίσης ο Kosgal

Advertisements

3 Σχόλια to “Νεκρός ο ένας από τους Απεργούς Πείνας του Σεν Ναζαίρ”

  1. Gilletina Says:

    …θα πυρώσουν οι καρμανιόλες, θα κολλήσουν οι λεπίδες τους και θα συνεχίσουμε να τους πνίγουμε με τα χεράκια μας…. ΑΙΧΟΣ! καπιταλιστικά κενά βρωμογούρουνα.

  2. inlovewithlife Says:

    Αυτά θέλω να ακούω, ειλικρινά.

  3. mort au champ d’honneur « Οξύ Says:

    […] Aντιγράφω από εδώ: […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: