Πανεπιστήμια : Μεταξύ Εκτροπής και Βίας

by

κατάληψη πολυτεχνείο

Χύνεται πολύ μελάνι αυτές τις μέρες για τα φαινόμενα «βίας» στα Πανεπιστήμια. Σύσσωμος ο Τύπος και τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης λοιδορούν συστηματικά τις μαζικές αντιδράσεις των φοιτητών, που σημειώνονται σε όλη την Ελλάδα ενάντια στην εφαρμογή του περιβόητου νόμου – πλαίσιο για την ανώτατη παιδεία. Το φοιτητικό κίνημα στολίζεται κατ’ επανάληψη από τα κραταιά ΜΜΕ με χαρακτηρισμούς όπως «τραμπούκοι», «φασίστες», «μειοψηφίες» και άλλα όμορφα. Ταυτόχρονα διοχετεύεται συνεχώς ως λύση στην κρίση η επίσημη θέση της Κυβέρνησης δια στόματος Υπουργού Παιδείας ότι ιδιωτικά πανεπιστήμια θα γίνουν πάση θυσία ακόμη και χωρίς την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Δύο Μέτρα και Δύο Σταθμά
Για όσους διατηρούμε μία κριτική στάση απέναντι στην «ενημέρωση» που μας σερβίρεται, γίνεται φανερό ότι τα ΜΜΕ εφαρμόζουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, προκειμένου να πλασάρουν μία τεχνηέντως παραλλαγμένη πραγματικότητα στην κοινωνία. Έτσι, παρουσιάζουν από τη μία όσους φοιτητές αντιδρούν στα σχέδια της Κυβέρνησης ως απονενοημένους οπαδούς της βίας, μοναδικούς υπεύθυνους για την κρίση της ανώτατης παιδείας και χωρίς καμία απολύτως πρόταση για το ξεπέρασμά της. Είναι άλλωστε ίδιον των εξουσιών να κατασυκοφαντούν τους αμφισβητίες τους και ιδιαίτερα όταν είναι νέοι και ονειρεύονται. Από την άλλη τα ΜΜΕ παρουσιάζουν την Κυβέρνηση ως τον εγγυητή της νομιμότητας, που με υποτιθέμενα καλές προθέσεις σκύβει στα προβλήματα της ανώτατης παιδείας με σύνεση και νηφαλιότητα αλλά εμποδίζεται από «ταραχοποιά» και πιθανώς εξωφοιτητικά στοιχεία να εφαρμόσει την δήθεν μοναδική βιώσιμη πρόταση για την αναβάθμιση των πανεπιστημίων.

Περί Εκτροπής ο Λόγος
Δεν μας λένε όμως οι μεγαλοσχήμονες περιπατητές των ΜΜΕ και οι αμετακίνητοι λάτρεις της νομιμότητας, που οργιάζουν κάθε βράδυ στα δελτία ειδήσεων, τι αποτελεί σε σχέση με το Σύνταγμα η επίσημη θέση της Κυβέρνησης ότι «ιδιωτικά πανεπιστήμια θα γίνουν πάση θυσία». Έντεχνα αποσιωπούν το γεγονός ότι, υπό το βάρος του μαζικότερου φοιτητικού κινήματος των τελευταίων χρόνων, το άρθρο 16 του Ελληνικού Συντάγματος, που απερίφραστα διακηρύσσει το δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης παιδείας, τελικώς δεν αναθεωρήθηκε. Έντεχνα επίσης αποσιώπουν την ύπαρξη κάθε διατυπωμένης εναλλακτικής πρότασης για την έξοδο των Πανεπιστημίων από την κρίση. Ακόμη όμως και όποιος διαφωνεί με το δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης παιδείας, θα πρέπει να συμφωνήσει ότι η οποιαδήποτε καταστρατήγηση στην πράξη της αντίστοιχης συνταγματικής επιταγής αποτελεί κατ’ ουσίαν συνταγματική εκτροπή. Και η συνταγματική εκτροπή αποτελεί κορυφαία εκδήλωση βίας από τον δήθεν εγγυητή της κρατικής νομιμότητας, την εκτελεστική εξουσία, η οποία εκδήλωση βίας πρέπει να απαντάται με λαϊκή δράση και αφύπνιση, όπως επιτάσσει η ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος. Αυτά για τους λάτρεις της «νομιμότητας», εντός και εκτός οθονών της τηλεόρασης.

Περί Βίας ο Λόγος
Υπάρχουν πολλές μορφές βίας. Υπάρχει η βία της «μικρής» εγκληματικότητας, που πλήττει τον κοινωνικό ιστό, ως άμεση απόρροια ενός στρεβλού πολιτικό – οικονομικού συστήματος. Υπάρχει η βία με κοινωνικά χαρακτηριστικά, που αμφισβητεί τις υπάρχουσες δομές και επιλογές της εξουσίας. Και υπάρχει η βία της φτώχειας, των άνισων ευκαιριών, της οικονομικής εκμετάλλευσης και γενικότερης εξουσίασης ανθρώπου από άνθρωπο, που αποτελεί γενικευμένο φαινόμενο. Σε μία κοινωνία οργανωμένη σε κράτος, το τελευταίο κατέχει θεσμοθετημένα το μονοπώλιο της βίας και αποτελεί κατά συνέπεια τον ουσιαστικό εκφραστή της μέσα στην κοινωνία. Κατ’ επέκταση, για τη βία που εκπορεύεται από τις κοινωνικές ανισότητες και αδικίες υπαίτιο θα πρέπει να θεωρείται το ίδιο κράτος αλλά και το σύστημα, που το εκτρέφει. Οι άνισες ευκαιρίες πρόσβασης στην ανώτατη παιδεία αποτελούν ΒΙΑ σε βάρος της κοινωνίας. Ο άμεσος έλεγχος και καθορισμός της πορείας της γνώσης, της επιστήμης και της έρευνας μίας κοινωνίας από το ιδιωτικό κεφάλαιο σε αποδεδειγμένη διάσταση από τις πραγματικές ανάγκες αυτής αποτελούν ΒΙΑ σε βάρος της κοινωνίας. Η στρατηγική επιλογή πλήρους ιδιωτικοποίησης του συστήματος ανώτατης παιδείας μίας κοινωνίας αποτελεί ύψιστη εκδήλωση βίας σε βάρος αυτής και σε βάρος των μελλοντικών γενεών. Αυτά για τους αναλυτές «του ποδαριού» και επί παντός επιστητού περί βίας.

Στόχος η Κοινωνία

Η εικόνα παραπληροφόρησης που διοχετεύεται από τα κραταιά ΜΜΕ προς την κοινωνία, ότι δηλαδή δεν υπάρχει καμία εναλλακτική πρόταση πέρα από την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης παιδείας και ότι όποιος διαφωνεί με αυτήν είναι απονενοημένος ή οπαδός της βίας πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει. Τα Πανεπιστήμια διέρχονται πράγματι κρίση, τη σοβαρότερη από την μεταπολίτευση, και σύσσωμο το κοινωνικό σύνολο επιθυμεί την έξοδο από αυτή. Πρέπει όμως να επιλεγεί η λύση, που θα υπηρετεί το κοινωνικό συμφέρον και όχι να εξυπηρετηθούν απλώς τα συμφέροντα κάποιων όμορων επιχειρηματιών. Η ιδιωτικοποίηση δεν είναι λύση, καθώς δημιουργεί νέα σοβαρότερα προβλήματα, που έχουν να κάνουν με τις ίδιες τις κοινωνικές δομές. Υπάρχουν ρεαλιστικές και βιώσιμες προτάσεις, που αποκόβουν τους δεσμούς του Πανεπιστημίου με την κρατική εξουσία και τις παθογένειες, που αυτή προκαλεί, και το καθιστούν πραγματικά αυτοδιοικούμενο, δημόσιο, ελεύθερο και κοινωνικό. Για αυτές πρέπει να αγωνιστούμε σήμερα.

Advertisements

2 Σχόλια to “Πανεπιστήμια : Μεταξύ Εκτροπής και Βίας”

  1. saimag Says:

    Eχει ξεφύγει η κατάσταση πλεον με τα ΜΜΕ που σε διατεταγμένη υπηρεσία με την εκάστοτε κυβέρνηση διαχειρίζονται την πληροφορία και προβάλλουν τις ειδήσεις που έχουν συμφέρον να δείξουν, αποκρύπτοντας κάποιες άλλες ή εμφανίζοντας μόνο την μια άποψη. Με την καθημερινή επανάληψη μιας είδησης σου εντυπώνεται και τελικά καταντάς να την πιστεύεις.
    Το πιστεύω, ότι και εγώ αν έβλεπα καθημερινά τηλεόραση και ήμουν εκτός από την όλη κατάσταση, τώρα μπορεί να πίστευα ότι τα ιδιωτικά είναι λύση.
    Εγώ έκανα το εξής απλό, έπιασα κάμποσα συγγενικά μου πρόσωπα και τους ρώτησα ποιά είναι η γνώμη τους για την κατασταση στα πανεπιστήμια και η απάντηση που πήρα σχεδ’ον απ’ο ‘ολους, ήταν μια αναπαραγωγή από την τηλεόραση, δηλαδή κάποιοι «αριστεριστές» τραμπούκοι που εκφυλίζουν την παιδεία. Όταν τους έκανα μια κουβέντα, για το ποιοί είμαστε, τι κάνουμε και γιατί «κλέβουμε» τις κάλπες έπεσαν από τα σύνεφα και άρχισαν να το σκέφτονται και αλλιώς…

  2. inlovewithlife Says:

    Κοίτα, ένας λόγος υπάρχει για να βλέπεις και να διαβάζεις ανελλιπώς τα ΜΜΕ, ακόμη και τα πιο καθεστωτικά. Ο λόγος δεν είναι φυσικά η ενημέρωση αλλά η διατήρηση της επαφής με την κοινωνική πραγματικότητα. Γιατί δυστυχώς τα ΜΜΕ διαμορφώνουν σήμερα απόψεις και συνειδήσεις σε μία μεγάλη μερίδα της κοινωνίας (αν και η μεταξύ ΜΜΕ και κοινωνίας επίδραση είναι αμφίδρομη).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: