Λίγα Λόγια για την Επισφάλεια

by

precarity

Επισφάλεια, precarity, precarite. Η ύπαρξη του ανθρώπου σε συνθήκες ανασφάλειας και αβεβαιότητας. Ο νεολογισμός «επισφάλεια» επινοήθηκε, για να περιγράψει το σύγχρονο φαινόμενο της ευέλικτης απασχόλησης, που τείνει σήμερα να αντικαθιστά παλαιότερες μορφές εργασίας και να παγιώνεται πάνω στις άλλοτε «προνομιούχες» εργατικές τάξεις του καπιταλιστικού Βορρά. Περιλαμβάνει τις διάφορες μορφές της μερικής, πρόσκαιρης και εποχιακής απασχόλησης, της εργασίας εκ περιτροπής, «φασόν», με το κομμάτι, «κατ’ οίκον», «share time», της εργασίας σε ετοιμότητα και βέβαια το καθεστώς της ενοικίασης εργαζομένων.

Σε αντίθεση με το πάλαι ποτέ κραταιό μοντέλο εργασίας του Φορντισμού, το οποίο χαρακτηριζόταν από μονιμότητα της θέσεως εργασίας, σταθερό μισθό και ωράριο καθώς και διακριτή γραμμή ανάμεσα στο χρόνο εργασίας και στον ελεύθερο χρόνο, η επισφαλής εργασία των μεταφορντιστικών κοινωνιών βασίζεται στο μότο «όλη η ζωή είναι εργασία». Σύμφωνα με το μοντέλο της επισφαλούς εργασίας η αξιοπρεπής επιβίωση της εργατικής τάξης δεν περνά πλέον από υψηλότερους μισθούς ή περισσότερο ελεύθερο χρόνο αλλά από περισσότερη εργασία. Το σύνθημα «arbeit macht frei» του προτεσταντισμού περνάει έτσι στη σφαίρα της οικονομίας με τον αποτελεσματικότερο τρόπο για τα αφεντικά.

Σήμερα η επισφαλής εργασία τείνει να γίνει από εξαίρεση ο παγκόσμιος κανόνας της μισθωτής σκλαβιάς. Υποβοηθούμενη από τις νέες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, οι οποίες εδώ εργαλειοποιούνται ως μία ακόμη αλυσίδα στα πόδια της εργατικής τάξης, δίνοντας τη δυνατότητα στα αφεντικά να κρατούν τον εργαζόμενο «always connected», η επισφάλεια αρχίζει να απλώνεται και πέρα από τους τομείς των υπηρεσιών στους εργάτες του πνεύματος και σε όλο το φάσμα της αγοράς εργασίας.

Ως προς τα καθ’ ημάς, ήδη από τον Ιούνιο του 2007 το Διευθυντήριο των Βρυξελλών προωθεί συντονισμένα το μοντέλο της επισφάλειας σε όλη την ΕΕ (υπό τον τίτλο flexicurity). Στην Ελλάδα, η επισφάλεια βιωνόταν και βιώνεται στην πράξη από ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του κόσμου της εργασίας, που αναγκάζεται να δουλεύει λάθρα, χωρίς ένσημα ή με μπλοκ παροχής υπηρεσιών, καθιερώνεται όμως και νομοθετικά ήδη από το ’90 με μία πλειάδα νόμων (Ν. 1892/1990, Ν. 2639/1998, Ν. 3250/2004, 3385/2005) με το αποφασιστικό βήμα να γίνεται με το Ν. 2956/2001, που αναγνωρίζει το θεσμό της ενοικίασης εργαζομένων.

Από τους αγώνες κατά του συμβολαίου πρώτης εργασίας στη Γαλλία (2006), τις γενικές απεργίες στη Δανία για παρόμοιους λόγους τον ίδιο χρόνο μέχρι τις εμπειρίες των chainworkers της Ιταλίας, του συνδικαλισμού στις αλυσίδες εμπορίου, «ταχυφαγίων» και «ταχυμεταφορών» παγκοσμίως αλλά και εδώ βγαίνει αβίαστα ένα συμπέρασμα. Οι μορφές αμεσοδημοκρατικής οργάνωσης του «πρεκαριάτου» σε σχήματα, δίκτυα και σωματεία βάσης, που αποτελεί πάγια επιθυμία πολλών από εμάς κόντρα στον ξεπεσμένο γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, δεν είναι απλώς σωστές για πολιτικούς λόγους αλλά είναι και οι μόνες που μπορούν να αντιπαρατεθούν αποτελεσματικά στην ευελιξία της εκμετάλλευσης του σύγχρονου καπιταλισμού.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Λίγα Λόγια για την Επισφάλεια”

  1. μαραμένα σύκα Says:

    ενοικίαση εργαζομένων και μάλιστα με την βούλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τώρα!Όχι δηλαδή ότι δεν υπήρχε ως τώρα αλλά λείτουργούσαν κάτω από διαφορετικό καθεστώς.
    Ως τώρα είχαν νταβατζίδες μόνο οι πουτάνες,τώρα θα έχει και ο κάθε εργαζόμενος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: