Ρούζβελτ – Ομπάμα : Η Ιστορία Επαναλαμβάνεται?

by

obama

(Η τρομερή φώτο είναι από το Καλτσόβρακο)

Franklin Delano Roosevelt (January 30, 1882 – April 12, 1945) : Ο 32ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών με τέσσερις συναπτές θητείες από το 1933 ως το 1945. Υλοποιώντας τις θεωρίες του μεγάλου οικονομολόγου J.M.Keynes, που προέβλεπαν μεγαλύτερο κρατικό παρεμβατισμό στην οικονομία, o Roosevelt εφάρμοσε επιτυχώς πακέτο προγραμμάτων για την έξοδο των ΗΠΑ από την οικονομική κρίση του ’29, γνωστότερο ως New Deal. Με το New Deal ρυθμίστηκε το τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα, κρατικοποιήθηκαν τομείς κοινής ωφέλειας της οικονομίας, αναγνωρίστηκαν σημαντικά δικαιώματα στους εργαζομένους και τα μέχρι τότε υπό καταστολή εργατικά συνδικάτα αναβαθμίστηκαν σε κοινωνικούς εταίρους. Οι πρωτοποριακές για την εποχή μεταρυθμίσεις του Roosevelt (βλ. και Μπίσμαρκ) αποτέλεσαν θεμέλιο για τη συγκρότηση του σύγχρονου (?) «κράτους πρόνοιας». Φυσικά δεν αποτελούσαν δώρο των κέντρων εξουσίας προς την κοινωνία των ΗΠΑ αλλά αποτέλεσμα των αγώνων των εργαζομένων καθώς και της πίεσης από την άνοδο της ΕΣΣΔ και από την οικονομική κρίση.

Barack Hussein Obama II : Από αύριο ο πρώτος έγχρωμος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Μόλις 46 ετών και με μόλις μία θητεία στη γερουσία με την εκλογή του σπάει πολλά ρεκόρ και ταμπού στην ιστορία των ΗΠΑ. Κατά γενική ομολογία πολύ χαρισματικός ρήτορας και αναμφίβολα ο πιο αξιόλογος υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ και από τα δύο εκεί μεγάλα κόμματα. Καλείται να παραλάβει μία χώρα σε τραγική κατάσταση από την οικονομική κρίση και τους δύο πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, με κυριότερο όμως πρόβλημα την παντελή απουσία ελπίδας, ιδανικών, συνεκτικότητας των πολιτών της και με εικόνα στυγνού δικτάτορα στον υπόλοιπο κόσμο. Η προδιαγεγραμμένη και με πολύ μεγάλη διαφορά νίκη του Ομπάμα θα του δώσει το κοινωνικό έρεισμα και τη δυνατότητα να κάνει πράξη τις κοινωνικές απαιτήσεις των Αμερικανών για αξιοπρεπή διαβίωση και εργασία, πρόσβαση στην υγεία και την παιδεία με ίσους όρους, ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου, κοινωνική δικαιοσύνη. Να ανταποκριθεί δηλαδή στις περιστάσεις με ανάλογο τρόπο με τον Roosevelt.

Roosevelt – Obama : Η ιστορία επαναλαμβάνεται?

Μάλλον όχι. Η δεκαετία του ’30 είναι πολύ διαφορετική από αυτή του 2000. Η επιδίωξη κοινωνικής δικαιοσύνης, ισοελευθερίας, αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης, η κατάργηση της εκμετάλλευσης/εξουσίας ανθρώπου πάνω σε άνθρωπο, η διάσωση της φύσης είναι στόχοι και ιδανικά που κάθε προοπτική τους μέσα από το σύγχρονο καπιταλισμό έχει χρεωκοπήσει. Η οπισθοχώρηση της σοσιαλδημοκρατίας ως πολιτικής δύναμης, του κράτους πρόνοιας ως μοντέλου κράτους, του φορντικού ως μοντέλου εργασίας, η γιγάντωση της εξατομίκευσης και της αλλοτρίωσης, η εμπορευματικοποίηση των πάντων το δείχνουν αυτό. Σε καθεστώς παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού κάθε τι που στέκεται εμπόδιο στο κέρδος του κεφαλαίου αναπόφευκτα θα καταρρέει με τον «ανεπτυγμένο» κόσμο να πρέπει να ανταγωνιστεί σε ελκυστικότητα την Κίνα.

Σπάνια στη σύγχρονη ιστορία οι αποφάσεις των κέντρων εξουσίας ήταν τόσο απομακρυσμένες από τις κοινωνικές επιθυμίες και ανάγκες. Σπάνια υπήρχε τέτοιο αίσθημα αδυναμίας των ανθρώπων να ελέγξουν τα πράγματα που επηρεάζουν τις ζωές τους και τέτοια χρεωκοπία ιδεών και ιδανικών. Με τον Ομπάμα δε θα υπογραφεί κανένα καινούργιο κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα σε κοινωνία και κεφάλαιο, δε θα αναταραχθούν οι δομές εξουσίας, διεθνείς ή εγχώριες. Με τον Ομπάμα θα γίνει μία συστημική προσπάθεια απορρόφησης των κοινωνικών κραδασμών, που αναπόφευκτα θα γεννηθούν από τις καπιταλιστικές κρίσεις, ώστε να ανανεωθεί η κοινωνική συναίνεση.

Ο ρόλος του Μεσσία δεν είναι ενδημικό των ΗΠΑ φαινόμενο. Εμφιλοχωρεί και στη χώρα μας. Άλλοι αρέσκονται να το βλέπουν στον Τσίπρα, άλλοι στον Παπανδρέου, άλλοι δεν ξέρω γω σε ποιον. Υπάρχει για όλους μας ένας Ομπάμα, για να πιστέψουμε. Ίσως γιατί δε μάθαμε να παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Ίσως γιατί κάποιοι παλιότεροι μάθαμε να είμαστε ενεργοί πολιτικά δίνοντας πάλι τις ζωές και τις ελπίδες μας στα χέρια άλλων και απογοητευτήκαμε. Οι κοινωνικές αλλαγές που θα ανταποκρίνονται στις δικές μας ανάγκες δεν έρχονται ψηφίζοντας και από τον καναπέ αλλά μέσα από επίπονες συλλογικές διαδικασίες, στις οποίες εμείς οι ίδιοι είμαστε ισότιμα συμμέτοχοι. Μολονότι η ιστορία έχει πάμπολλες φορές επαναληφθεί, οι αυταπάτες συνεχίζουν να καλλιεργούνται. Ωστόσο, η χρεωκοπία του απαρχαιωμένου μας πολιτικού συστήματος αποδεικνύει ότι η κοινωνία έχει αρχίσει να ωριμάζει ζητώντας κάτι καλύτερο και αντίστοιχο στην ωριμότητα και στις πολιτικές της ανάγκες.

Το φαινόμενο Ομπάμα αποτελεί σίγουρα κοινωνικό κίνημα. 1 εκατ. εθελοντές «τρέχουν» την προεκλογική του εκστρατεία, εκατοντάδες χιλιάδες τον ακούνε στα στάδια, εκατομμύρια έβαλαν λεφτά για την καμπάνια του. Μακάρι όλος αυτός ο κόσμος να «έτρεχε» για τους κοινωνικούς αγώνες. Τι θα γίνει όμως μετά την εκλογή του Ομπάμα? Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα πάνε για τέσσερα χρόνια στα σπίτια τους μέχρι την επόμενη προεκλογική καμπάνια. Μπορεί να πάνε και για πάντα αν απογοητευτούν από τις επιδόσεις του προσωπικού τους Μεσσία. Η δημοκρατία μας περιορίζεται στο μότο «μία ημέρα κάθε 4 χρόνια πολίτης». Η τροχιά τέτοιων φαινομένων, όσο και αν βελτιώνει σε έναν πολύ μικρό βαθμό τις ζωές των ανθρώπων (ειδικά σε σύγκριση με τη διακυβέρνηση Μπους), είναι προδιαγεγραμμένη και τα ωφέλη απογοητευτικά.

Αυτά ας έχουμε στο μυαλό μας, όταν θα ψηφίζει ο καθένας το δικό του «Ομπάμα».

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Ρούζβελτ – Ομπάμα : Η Ιστορία Επαναλαμβάνεται?”

  1. Κώστας Λάμπος Says:

    Ο ΚΑΛΟΣ, Ο ΚΑΚΟΣ ΚΙ’ Ο ΑΣΧΗΜΟΣ
    ΣΤΗΝ ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

    Στη φιλοδοξία του ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός να γίνει παγκόσμιος ηγεμόνας έγινε αποκρουστικός για τον ίδιο τον αμερικανικό λαό και μισητός στον υπόλοιπο κόσμο. Τα πρόσωπα βιτρίνα, όπως ο (φίλος του μητσοτακαίϊκου) Μπους, ο Τσέϊνι, ο Ράμσφελντ και η (φίλη της Θεοδώρας Μητσοτάκη) Κοντολίζα Ράις ήταν το χειρότερο πρόσωπο που απόκτησε ποτέ ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός.

    Ήταν τόσο μισητά που έκαναν συμπαθή ακόμα και τον Μπιν Λάντεν, κι’ όχι μόνο στα μάτια των φανταμεναταλιστών ισλαμιστών. Ο αντιαμερικανισμός απλώθηκε σ’ όλο τον κόσμο και ανέβηκε από κάτω προς τα πάνω ακόμα και στις κορυφές της ιεραρχικής καπιταλιστικής δομής, γιατί ακόμα και οι «πρόθυμοι σύμμαχοι» του αμερικανισμού δεν άντεχαν το καουμπόϊκο στυλ του αυτιστικού τεξανού γελαδάρη και τους πολεμοχαρείς πετρελαιάδες.

    Επειδή τελικά αυτή η αποκρουστικότητα, βλάπτει άμεσα και καίρεα τα σχέδια του αμερικανισμού, το ηγεμονικό κεφάλαιο, που μέχρι τώρα κρυβόταν πίσω από τους ρεπουμπλικάνους, αποφάσισε να «φορτώσει» όλα τα εγκλήματα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού σε βάρος του αμερικανικού λαού και του υπόλοιπου κόσμου, στον Μπους και να αλλάξει προσωπείο, αποφάσισε να επιδιώξει να κάνει συμπαθή τον αμερικανισμό. Επέλεξε γι’ αυτό τον Μπαράκ Ομπάμα. Ένας άνθρωπος σοβαρός και αυτοδημιούργητος (για τη φτωχολογιά), φιλόδοξος (για να τον εμπιστευτεί το ηγεμονικό κεφάλαιο), με ρητορική ικανότητα και καλή σκηνική παρουσία (για να γοητεύει και να πείθει τα πλήθη), που συμβολίζει ταυτόχρονα τη μαύρη και την λευκή Αμερική, (για να «εκφράζει την ενότητα του έθνους»), ήταν αρκετός για να αλλάξει από τη μιά στιγμή στην άλλη, τη φρικτή εικόνα της ιμπεριαλιστικής υπερδύναμης και να κάνει συμπαθή την Αμερική σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

    Πρόκειται φυσικά για ένα θαύμα του πολιτικού Μάρκετινγκ. Όμως όπως όλα τα θαύματα κρατάνε μόνο τρία τέρμινα, έτσι κι’ αυτό δεν θα κρατήσει περισσότερα. Η αποκάλυψη δεν θα αργήσει και η απογοήτευση από τον αμερικανισμό θα επιστρέψει για να μας ξαναθυμίσει πως ο αμερικανισμός δεν έγινε καλός, δεν άλλαξε σχέδια για την παγκόσμια ηγεμονία. Πέρα από το γεγονός πως θα έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος, ο κίνδυνος από αυτό το μαγικό παιγνίδι μπορεί να μην είναι πιά αντιμετωπίσιμος.

    Όσον αφορά τις προθέσεις του ίδιου του Μπαράκ Ομπάμα, δεν έχουμε κανένα λόγο να τις αμφισβητήσουμε. Μπορεί πράγματι η καταπίεση αιώνων των λευκών πάνω στους μαύρους να διαμόρφωσαν μιά ψυχοσύνθεση τέτοια που τον οδήγησε στην επιλογή του να γίνει πρόεδρος για να «θεραπεύσει το αμερικανικό έθνος και να σώσει τον κόσμο», όπως δήλωσε στην Αιόβα μετά από την πρώτη του θετική αναμέτρηση με την Κλίντον. Μπορεί πράγματι να έχει τις αγνότερες των προθέσεων. Φαίνεται όμως πως δεν κατανόησε πως δεν είναι τόσο οι ατομικές προθέσεις που νομίζουν πως θα ξεγελάσουν το μεγάλο κεφάλαιο, που τις χρηματοδοτεί κιόλας, που διαμορφώνουν το κοινωνικό γίγνεσθαι, όσο είναι οι κοινωνικές δυνάμεις που επιζητούν μιά αλλαγή και μάλιστα μια κοινωνική αλλαγή υπέρ των δυνάμεων της Εργασίας και φυσικά εναντίον της απληστίας του κεφαλαίου.

    Εμείς, ως Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό, (www.infonewhumanism.blogspot.com) δεν πιστεύουμε πως ο Μπαράκ Ομπάμα προτίθεται να συγκρουστεί με τις δυνάμεις του κακού, δηλαδή με το ηγεμονικό κεφάλαιο και φυσικά με το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα και το αμερικανικό ιμπεριαλιστικό όραμα. Θα προσπαθήσει να το απαλλάξει από το αποκρουστικό του πρόσωπο και να του δώσει ένα συμπαθητικό πρόσωπο. Θα ευχόμασταν έστω και με αυτούς τους όρους να αποπειραθεί ώστε η αλλαγή που υποσχέθηκε να είναι μια κοινωνική αλλαγή που θα θεραπεύσει το αμερικανικό έθνος και θα σώσει τον κόσμο. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός για να σωθεί ο ίδιος από την οργή όσων τον χρηματοδότησαν για να τον χρησιμοποιήσουν, για να μην έχει την τύχη των όσων αμερικανών προέδρων δολοφονήθηκαν στο παρελθόν γιατί, πιθανώς, πίστεψαν πως μπορούν να τα βάλουν μόνοι τους, χωρίς την οργανωμένη κοινωνία και χωρίς την υπόλοιπη ανθρωπότητα, με το σκληρό πυρήνα του κακού, με το σκληρό πυρήνα του μανιακού καπιταλισμού, με τους οικονομικά ισχυρούς που διαμορφώνουν το πολιτικό παιχνίδι και σκηνοθετούν προεδρικές εκλογές.

    Εμείς πιστεύουμε πως αυτό το έργο θα παίζεται μέχρι ο αμερικανικός Λαός να καταλάβει πως ο αμερικανικός ηγεμονισμός τελικά βλάπτει και τον ίδιο και η ανθρωπότητα να συνειδητοποιήσει πως μπορεί να ζήσει καλύτερα χωρίς καπιταλισμούς και ηγεμονισμούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: