Αλλαγή στην Πολιτική της RIAA για την Πειρατεία

by

riaa

Οι πολιτικές ελέγχου της διαδικτυακής συμπεριφοράς έχουν περάσει εδώ και κάποια χρόνια σε πιο σοφιστικέ στάδια. Από την πρακτική της καταστολής στην πηγή εκδήλωσης της «αποκλίνουσας» συμπεριφοράς, δηλαδή σε επίπεδο μεμονωμένου χρήστη, το κέντρο βάρους έχει μεταφερθεί στους κόμβους, με τους οποίους οι χρήστες συνδέονται στο διαδίκτυο, δηλαδή στους παρόχους πρόσβασης στο διαδίκτυο (ISPs).

Στο ίδιο μήκος κύματος και η μάχη κατά της «πειρατείας».

Στα μέσα Δεκέμβρη η RIAA ανακοίνωσε τον τερματισμό της πρακτικής της να ενάγει μεμονωμένους χρήστες για παράνομη διακίνηση προστατευόμενων αρχείων. Στο εξής θα συνεργάζεται με τους παρόχους πρόσβασης στο διαδίκτυο για την επιβολή άτυπων κυρώσεων στους παραβάτες. Το είδος των κυρώσεων δε διευκρινίστηκε επακριβώς αλλά θα ομοιάζει προφανώς με τις πρακτικές που βλέπουμε να επιχειρούνται σε Γαλλία, Αγγλία και αλλού. Σίγουρα ο χρήστης θα προειδοποιείται από τον ISP του με σχετική ηλεκτρονική αλληλογραφία.

Η αλλαγή αντιμετώπισης της ‘πειρατείας» δεν έχει να κάνει απλώς με την RIAA, η οποία είναι απλώς κονσόρτιο συμφερόντων, αλλά με την αλλαγή ρότας ολόκληρης της βιομηχανίας της διασκέδασης σχετικά με το φαινόμενο. Η αδυναμία πάταξης της γενικευμένης διάχυσης γνώσης, πληροφορίας και κουλτούρας, που γίνεται από τους χρήστες χωρίς να λαμβάνονται ούτε στο ελάχιστο υπόψη οι θεσμοθετημένοι κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας, αναγκάζει τους απανταχού κατόχους δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας να συμπλεύσουν με το φαινόμενο, αφού η προσπάθεια άμεσης καταστολής του απέβη άκαρπη μέχρι τώρα. Σήμερα, οι εταιρείες κλείνουν συμφωνίες με τα itunes της Apple ή με το Youtube και το Google για την ελεύθερη διάθεση των πνευματικών αγαθών στο διαδίκτυο, λαμβάνοντας έτσι ένα ελάχιστο (σε σχέση με το παρελθόν χαράτσι) αντίτιμο. Αντίστοιχα και η RIAA παύει πλέον να επιδίδεται στην ασύμφορη και επιζήμια για τη φήμη των εταιρειών ευθεία καταστολή των χρηστών.

Μήπως όμως η αλλαγή ρότας προς τον έλεγχο των κόμβων επικοινωνίας, δηλαδή των ISPs, είναι σε βάθος χρόνου κοινωνικά πιο επιζήμια? Μέχρι τώρα οι ISPs τηρούσαν στάση ουδετερότητας σε σχέση με τον έλεγχο των πληροφοριών, που διαμετακόμιζαν, την οποία παρέβαιναν μόνο για να εξυπηρετήσουν τα υπερκέρδη τους (throttling, file shaping κτλ). Η μεταφορά όμως του κέντρου βάρους της καταστολής σε αυτούς και ο συνακόλουθος γενικευμένος έλεγχος της ροής των πληροφοριών σε τέτοιο επίπεδο, είναι ένα πρώτο – πάντοτε αναμενόμενο και επίφοβο – βήμα προς τον μετασχηματισμό της αρχιτεκτονικής του διαδικτύου από αρχιτεκτονική ελευθερίας με αυστηρό και μόνο στόχο τη διαμετακομιδή πληροφορίας από όλους προς όλους σε αρχιτεκτονική ελέγχου με πιο ελαστικό στόχο και μεταξύ άλλων με στόχο και τον έλεγχο του ίδιου του περιεχομένου με κριτήρια, που μπορεί τώρα να περιλαμβάνουν ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, αύριο όμως μπορεί να πλήττουν τον πυρήνα της ελευθερίας έκφρασης.

Τέτοιες εξελίξεις έχουν επιπτώσεις σε όλους μας, ανεξαρτήτως πως επιθυμούμε να χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο. Έχουμε δηλαδή την περίπτωση όπου δεν καταστέλλονται «αποκλίνουσες», μη νόμιμες με βάση το θεσμοθετημένο δίκαιο, διαδικτυακές συμπεριφορές ενός μεμονωμένου χρήστη στην πηγή τους αλλά αλλάζει η διαδικτυακή εμπειρία όλων μας με βάση τη λογική της πρόληψης. Τέτοιες πολιτικές ελέγχου είναι μη ανεκτές, κοινωνικά επιζήμιες και δεν έχουν κανένα έρεισμα ακόμη και στις υπάρχουσες έννομες τάξεις.

Τέτοιες εξελίξεις είναι δυστυχώς αναμενόμενες, δεδομένου ότι η υλική – τεχνική υποδομή του διαδικτύου δεν ανήκει στην κοινωνία αλλά αποτελεί ιδιοκτησία του κεφαλαίου. Είναι δύσκολο να αποτελεί το διαδίκτυο μία νησίδα «ελευθερίας» στην επικοινωνία, δηλαδή μία νησίδα ανεπηρέαστης ανταλλαγής πληροφοριών από τυχόν εξουσίες, μέσα στον καπιταλισμό. Είναι όμως αναγκαίο να αγωνιστούμε για τις ελευθερίες μας ενάντια σε τέτοιες εξελίξεις.

Advertisements

6 Σχόλια to “Αλλαγή στην Πολιτική της RIAA για την Πειρατεία”

  1. Iasonas Says:

    Το θέμα αυτό είναι πιστεύω από τα πιο σοβαρά που υπάρχουν αυτή τη στιγμή και δεν έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή. Και ίσως το post αυτό να μην έχει να κάνει καθαρά με την στάση της RIAA αλλά είναι μέρος της γενικότερης πολιτικής που θέλουν να διαμορφώσουν.

    Τον Δεκέμβρη ο Berlusconi δήλωσε αυτό:

    Italian president and media baron Silvio Berlusconi said today that he would use his country’s imminent presidency of the G8 group to push for an international agreement to «regulate the internet».
    http://www.theregister.co.uk/2008/12/03/berlusconi_g8_internet/

    Το θέμα έχει ξεκινήσει περισσότερο με την δικαιολογία πως πρέπει να παρακολουθείται υποτιθέμενο παράνομο περιεχόμενο (πορνογραφικό υλικό κτλ)
    Η Αυστραλία κάνει σχέδια για την υποτιθέμενη παρακολούθηση ολόκληρου του εισερχόμενου και εξερχόμενου όγκου δεδομένων, πράγμα αδύνατο τεχνικά, ενώ παρόμοια σχέδια ετοιμάζει και η Μεγάλη Βρετανία.
    http://news.theage.com.au/technology/australias-plans-to-filter-internet-under-fire-20080102-1jwl.html

    Αυτά τα σχέδια βέβαια δεν έχουν να κάνουν με το πορνογραφικό υλικό ή site «τρομοκρατών». Είναι η αρχή δημιουργίας πλαισίου για την νομιμοποίηση της κατάργησης πολύ συγκεκριμένου υλικού – και όχι γενικής κατηγορίας υλικού που είναι τεχνικά αδύνατο- από το internet. Όπως ακριβώς γίνεται στην Κίνα δηλαδή, αλλά σε παγκόσμια κλίμακα με πολύ «καλύτερα» αποτελέσματα.

  2. inlovewithlife Says:

    Η διεθνής σύμβαση στην οποία αναφέρεται ο Μπερλουσκόνι δρομολογείται ήδη εν κρυπτώ από τους G8, ώστε να επιβληθεί μετά σε όλους τους υπόλοιπους. Λέγεται ACTA και έχει να κάνει με την καταστολή για ζητήματα IP και όχι μόνο :

    http://en.wikipedia.org/wiki/Anti-Counterfeiting_Trade_Agreement

  3. Iasonas Says:

    Και άλλο ένα παράδειγμα

    http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk/7819230.stm

  4. Ελένη Says:

    Οι ISPs έχουν θυσαυρίσει από τα πειρατικά δίκτυα. Έχουν βγάλει δις ευρώ παγκοσμίως πάνω στις πλάτες των ανεξάρτητων καλλιτεχνών, που δεν έχουν καμία απολύτως εκπροσώπηση και δεν έχουν φυσικά την οικονομική άνεση να συνδιαλλαγούν με τους ISPs. Εκεί θα πρέπει να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας, όχι στις μεγάλες εταιρείες.

    Αυτοί που βρίσκονται σε κίνδυνο είναι οι ποιοτικοι δημιουργοι. Δεν τους προτιμάμε, αυτή είναι η αλήθεια. Δεν τους στηρίζουμε έμπρακτα. Με τους superstars ασχολούμαστε, αυτό δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία όλων των πειρατικών δικτύων.

    Είναι ντροπή να λέμε ότι π.χ. τα p2p δίκτυα είναι μέσο ελευθερίας και στα Ελληνικά να βλέπεις κατά βάση σκυλάδικα και warez.

  5. inlovewithlife Says:

    Με την μετατροπή της τέχνης σε απόλυτο και μάλιστα πολύ προσοδοφόρο εμπόρευμα, το παιχνίδι για τους καλλιτέχνες χάθηκε. Αν είσαι καλλιτέχνης, δε μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να σου φταίνε τα p2p δίκτυα. Είναι γνωστές οι συμβάσεις που σας επιβάλλουν οι δισκογραφικές. Έτσι και αλλιώς από τις συναυλίες βγάζετε τα προς το ζην. Και αυτό συνέβαινε πριν το ίντερνετ.

    Αυτό που αλλάζει με το ίντερνετ είναι οι δικές σας δυνατότητες να υπερσκελίσετε όλους αυτούς τους αισχρούς μεσάζοντες με απευθείας επαφή με το κοινό σας και όχι το να γυρίσετε σε εποχές προ ίντερνετ, αν είναι αυτό που ζητάς. Γιατί σε καιρό καπιταλισμού και ο καλλιτέχνης, όπως όλοι, θα πρέπει να βγάζει τα προς το ζην από αυτό στο οποίο αφιέρωσε τη ζωή του. Αλλά μέχρι εκεί, όχι μαντόνες και ντίβες.

    Όσο για το τι ακούει ο καθένας, αυτό είναι στην απόλυτη ελευθερία του και διαφωνώ με την κατηγοριοποίηση που κάνεις σε ποιοτικούς και σκυλάδες. Άσε που με το ιντερνετ έχει τη δυνατότητα να δοκιμάσει περισσότερα μουσικά είδη και να ακούσει και «ποιοτικούς» όπως λες και συ.

    ΥΓ. Καμία φορά η γραφή μου φαίνεται απόλυτη, όπως εδώ. Ωστόσο δεν είναι έτσι. Δεν πιστεύω ότι εκφράζω απόλυτες αλήθειες, το αντίθετο. Βασικά το μπλογκ το συντηρώ κυρίως για να ακούω άλλες απόψεις.

    ΥΓ2. Οι ISPs είναι και αυτοί μεσάζοντες όπως λες. Για όλους μας. Η διαφορά τους από τις πολυεθνικές της διασκέδασης όμως είναι ότι για την ώρα (μέχρι την κάλυψη όλου του πλανήτη από αγροτικά και μητροπολιτικά αυτόνομα δίκτυα) τους έχουμε ανάγκη. Ωστόσο οι ISPs έχουμε καταφέρει στο περίπου να μην ελέγχουν την πληροφορία που μεταδίδουν. Λογικές σαν τη δική σου – να μας δίνουν λεφτά οι ISPs σε μας τους καλλιτέχνες για τα τραγούδια που διακινούνται στα δίκτυά τους – καταλαβαίνεις φαντάζομαι τι επιπτώσεις έχει για τις κοινωνίες. Λέμε τώρα

  6. Γιάννης Says:

    Μαθητευόμενος μουσικός,

    Συγγνώμη προκαταβολικά αν ακουστώ απόλυτος, δεν είμαι

    Θα μιλήσω μόνο στον τομέα μου,

    Όταν παίζεις μουσική σε κάποιον, δίνεις ένα κομμάτι της ψυχής σου,
    (Και πιστεύω ισχύει για όλες τις τέχνες αυτό)
    κι αυτό το κομμάτι, αλλιώς το δίνεις μέσα από ένα αρχείο μουσικής περασμένο σε cd ή διακινούμενο με οποιοδήποτε άλλο μέσο κι αλλιώς σε ένα live
    (live εννοώ να παίξεις στην παρέα σου ένα βράδυ που πίνετε τις μπύρες σας μέχρι συναυλία στο εξωτερικό)

    ΔΕΝ χονεύω τα cd γιατί δεν υπάρχει μέτρο κόστους-τιμής

    Ο καλύτερος τρόπος για μένα να βγάλει χρήματα κάποιος πουλώντας την μουσική του είναι σε μια πλατεία,

    Βέβαια δε βγάζεις (πχ) ντραμς στην αριστοτέλους, οπότε είμαι σύμφωνος και με τις συναυλίες (όχι όμως σαν αυτές του Νταλάρα με τα 50€)

    Μακρυγορώ και δεν θέλω, οπότε θα κλείσω εδώ…

    Ο μουσικός έχει δικαίωμα να πάρει χρήματα για την μουσική του την ώρα που παίζει, εκείνη την ώρα πουλάει (αν παίρνει χρήματα) ή δίνει (αν δεν παίρνει) την ψυχή του

    Τα cd και τα μουσικά αρχεία που κυκλοφορούν όταν είναι ηχογραφήσεις από live είναι ψυχή σε κονσέρβα, όταν δε είναι studio, είναι υποκατάστατα…

    Γνώμη μου πάντα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: