Υπογεννητικότητα, Υπερπληθυσμός και ένα Ερώτημα

by

birth rates EU

Το καλό με το νετ είναι ότι πετάς κάτι και σου γυρίζει έναν ολόκληρο θησαυρό. Για να δούμε, θα δουλέψει εδώ? Ερώτημα σε όσους τύχει και διαβάσουν αυτό το ποστ :

Ερώτημα : Ρε παιδιά, εξηγήστε μου γιατί η αύξηση του εθνικού μας πληθυσμού παρουσιάζεται ως ένας εξαιρετικά ευγενής και κοινά αποδεκτός στόχος, για τον οποίο πρέπει να τα δώσουμε όλα, ενώ η υπογεννητικότητα αντιμετωπίζεται ως τρισκατάρατο κακό?

Διευκρίνιση : Είμαι φύσει και θέσει ενάντια σε κάθε είδους έλεγχο της ζωής, πόσο μάλλον σε σχέση με τέτοια θέματα. Από την άλλη, κάθε σύλληψη του έρωτα ως αναπαραγωγικής δραστηριότητας τη θεωρώ τουλάχιστον απολίθωμα παλαιότερων εποχών για να μην πω πολλά χειρότερα. Ωστόσο, ένα τέτοιο ερώτημα βάζει ένα θέμα που προϋποθέτει έντονες θετικές ενέργειες και παρεμβάσεις στην κοινωνική ζωή. Πίσω από κάθε τέτοια θετική ενέργεια/παρέμβαση πρέπει να υπάρχει ένας καθολικά αποδεκτός λόγος. Μπορεί λοιπόν κάποιος να με διαφωτίσει στο ποιος είναι αυτός και γιατί είναι τόσο καθολικά αποδεκτός, ώστε κάθε τρεις και λίγο μας τα πρήζουν με την υπογεννητικότητα? Μόνο ο λόγος μην είναι τύπου «τα παιδιά είναι ευλογία».

Η δική μου εξήγηση είναι ότι τέτοιοι, δήθεν κοινωνικοί, στόχοι έχουν τη ρίζα τους σε παλαιότερες εποχές, όπου η διαιώνιση του γένους/έθνους/ομάδας κτλ, όπως και η αριθμητική του υπερίσχυση σε βάρος άλλων γενών/εθνών/ομάδων, ήταν σημαντική προτεραιότητα κάθε συνεπούς και υπεύθυνου εξουσιαστή. Στη σημερινή όμως εποχή το να πετά ο κάθε εθνικιστής την κορώνα του περί υπογεννητικότητας των Ελλήνων και αυτό να αναπαράγεται 500 φορές από τα ΜΜΕ χωρίς αντίλογο είναι ομολογουμένως λίγο παράξενο.

Η άποψή μου είναι ότι στη σύγχρονη εποχή, όπου η τεχνολογική πρόοδος δημιούργησε τις υλικές υποδομές για την αύξηση του αριθμού των ανθρώπων σε 7 δις και σε βάρος άλλων έμβιων όντων και της φύσης γενικότερα, στόχοι αύξησης του πληθυσμού δεν έχουν θέση. Συνεπώς, πρέπει να μπει ένας φραγμός στην καραμέλα της υπογεννητικότητας. Ο ελεύθερος αυτοπροσδιορισμός τέτοιων ζητημάτων είναι αυτονόητος.

Advertisements

17 Σχόλια to “Υπογεννητικότητα, Υπερπληθυσμός και ένα Ερώτημα”

  1. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    Το ότι ο λόγος εργαζομένων προς συνταξιούχους κινείται ιστορικά από το 4 προς 1 στο 1,5 προς 1 και έχει ο Θεός πώς σου φαίνεται;

  2. plagal Says:

    Η κρισιμη παραμετρος ειναι φυσκα οι μεταναστες.

  3. Ιπτάμενος Ολλανδός Says:

    Φίλε μου σε διαβάζω καιρό, και έχουμε δημοσιεύσει και μικρά κομμάτια αναρτήσεων σου με σύνδεσμο για την σελίδα σου στο Simpleman Posts.
    Γενικώς λόγω πολλών ασχολιών δεν βρίσκω το χρόνο να σχολιάσω, αλλά θα κάνω μια εξαίρεση σήμερα γιατί το θέμα σου είναι κατά την άποψη μου καυτό…

    Είναι σωστή η ανάλυση που ο ίδιος δίνεις αλλά νομίζω ότι υπάρχει και κάτι άλλο πιο σημαντικό από πίσω. Τα παιδιά βλέπεις αντιπροσωπεύουν την δύναμη γιατί είναι το μέλλον. Μια δύναμη που μας έχει γίνει συνήθεια να θέλουμε να αποκτήσουμε. Η οποία όμως είναι γιαυτούς που μπορούν να την εκμεταλλευτούν. Όπως για παράδειγμα η θρησκεία ή η πολιτική. Βλέπε πολυμελής οικογένειες θρήσκων (παλαιότερα στην Ελλάδα και τώρα σε όλο το μουσουλμανικό κόσμο) και βλέπε βαφτίσια πολιτικών. Γιαυτό έχουν φαγωθεί να μας φοβίζουν με την υπογεννητικότητα όταν η Αθήνα έχει 5 και βάλε εκατ. και ο κόσμος έχει φτάσει τα 7δις…

  4. antidrasi+sex Says:

    Ο λόγος για τον οποίο χτυπιούνται είναι ακριβώς αυτός που περιγράφεις:
    Μην εξαφανισθούμε.
    Ο λόγος της ασφάλισης, δεν θα έπρεπε αν υπάρχει, καθώς -εφόσον έχεις περισσότερους συνταξιούχους από όσους χρειάζεσαι και θες εργατικό δυναμικό και η ευθανασία των συνταξιούχων δεν παίζει ως λύση- γιατί λύνεται με την μετανάστευση: Πόσο εργατικό δυναμικό χρειάζομαι? Τόσο. Οκ, εισαγωγή μεταναστών αντί για κυνήγημα τους. So simple, εφόσον σε άλλες χώρες υπάρχει πλεόνασμα ανθρώπων.

  5. Greek Rider Says:

    Με αφορμή το ερώτημα που θέτεις να πω ότι το να δίνονται κίνητρα στους ανθρώπους για να γεννάνε είναι μια διαδικασία που αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο ως κρέας.

    Το μόνο που θα μπορούσε να πει κάποιος είναι για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού, θέμα όμως που λύνεται πανεύκολα αν υπήρχαν διαδικασίες ένταξης των οικονομικών μεταναστών στις οικονομικές και κοινωνικές δομές, ασφαλιστικό που ήδη θα είχε καταρρεύσει αν δεν υπήρχαν οι μετανάστες.

    Δεν υπάρχει λοιπόν κανένα πρόβλημα υπογεννητικότητας, υπάρχουν μόνο βασικές ανάγκες γεννημένων ανθρώπων που δεν καλύπτονται.

  6. Polykarpos Says:

    Είναι η ηλίθια άποψη του καπιταλισμού, (και των κρατούντων θρησκειών) πρέπει να είμαστε πολλοί να εργαζόμαστε ώστε να πληρώνονται οι συντάξεις και να καταναλώνουμε ώστε να κινούνται τα γρανάζια του συστήματος.

    Κανείς δεν σκέφτεται ότι ο υπερπληθυσμός είναι πληγή και καταστροφή για όλο τον πλανήτη.

  7. Κρείτων Κουσουράτος Says:

    Αγαπητέ μου…

    … κάποιοι θολοκουλτουριάρηδες σαν κι ελόγους μας ανησυχούν για όλα αυτά που πολύ ωραία έθεσες.

    Την ίδια στιγμή, ο Κορκονέας έχει τρία παιδιά.

    Το σκέφτομαι από εξελικτικής πλευράς και φρικάρω…

  8. inlovewithlife Says:

    @A.A.

    Οι κύριες αιτίες εκτροχιασμού του ασφαλιστικού συστήματος είναι κατά σειρά προτεραιότητας :

    1. Κατάργηση του φορντικού μοντέλου μόνιμης απασχόλησης, ελαστικοποίηση και επισφάλεια στην εργασία, γενικότερη αλλαγή της έννοιας της εργασίας, ώστε να καλύπτει το σύνολο της καθημερινότητας (με stage βλέπεις δεν πληρώνεται το ίδιο ποσό με την πλήρη απασχόληση)

    2. Μαύρη εργασία, εισφοροδιαφυγή/ρυθμίσεις χρεών κεφαλαίου/κράτους.

    3. Διαχρονική διασπάθιση του χρήματος των ταμείων από κεφάλαιο/κράτος.

    Μετά έπεται η υπογεννητικότητα. Αλλά ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η αύξηση του πληθυσμού είναι αναγκαία για τη στήριξη του ασφαλιστικού, είναι τόσα τα προβλήματα που η ίδια η αύξηση δημιουργεί αλλά και τόσο το παράλογο του πράγματος (θα έχει κάποιο τελειωμό ή αυξάνεσθε και πληθύνεσθε εσαεί)

    Αλλά και πάλι η αύξηση του πληθυσμού παρουσιάζεται διαχρονικά σε όλα τα έθνη – κράτη της νεωτερικότητας ως βασικός στόχος. Οπότε δε μπορώ να πιστέψω ότι όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου έχει ως αιτία το ασφαλιστικό.

    @Ι.Ο.

    Καλημέρα και ευχαριστώ. Το αν τα παιδιά είναι η δύναμη και η ελπίδα, αυτό είναι δεδομένο. Η δύναμη και η ελπίδα όμως είναι πράγματα ποιοτικά και δε μετριούνται με την ποσότητα. Επομένως δε σημαίνει ότι αν έχουμε περισσότερα παιδιά θα έχουμε περισσότερη δύναμη και ελπίδα. Προσωπικά νιώθω πολύ περισσότερη σιγουριά για το μέλλον για τη σημερινή νεολαία «της υπογεννητικότητας» (συμπεριλαμβάνομαι και γω), που καρπαζώνει την εξουσία όπου τη βρίσκει και απαιτεί να ελέγχει τη ζωή της, από μία πολυπληθέστερη νεολαία baby – boomers που μόνο καταναλώνει χωρίς αύριο.

    @Greek Rider
    Αυτό πιστεύω και γω

    @Κρείτων
    1. Δεν είμαστε θολοκουλτουριάρηδες.
    2. Τα παιδιά του Κορκονέα δε φταίνε για τον πατέρα τους και μπορεί να γίνουν μια χαρά άνθρωποι. Ας μην πέφτουμε στο επίπεδο των κοινωνιοβιολόγων.
    3. Δεν κατακρίνω την επιθυμία του οποιουδήποτε να κάνει 3 και 5 παιδιά. Αυτό είναι απόλυτα θεμιτό. Ρωτάω γιατί πρέπει όμως αυτό να είναι θεσμικός στόχος.

  9. L’Enfant de la Haute Mer Says:

    Αυτό το περί υπογεννητικότητας των ελλήνων=να μην εξαφανιστεί αυτό το καλό είδος, είναι περισσότερο μια ρητορική, που στόχο έχει τα εθνοκεντρικά αντανακλαστικά κάποιων. Στην πραγματικότητα πρόκειτα μόνο για ρητορική, αφού αν ήταν διαφορετικά, θα υπήρχαν και τα συναφή ουσιαστικά μέτρα.
    Στην πράξη η επιλογή είναι χρησιμοποιώ μετανάστες, που άλλη χώρα τους μεγάλωσε, τους σπούδασε (όσους) κλπ, επωφελούμαι από μία εργατική δύναμη με μειωμένο κόστος και δικαιώματα και την ίδια ώρα λέω ‘βοηθάτε μη χαθεί το ελληνικό έθνος’. Τόσο απλά.

  10. Κρείτων Κουσουράτος Says:

    Καλώς, έχεις δίκιο να επισημαίνεις το κοινωνιοβιολογικό φάουλ, από την άλλη, δεν μπορώ να μην ανησυχώ για την εύνοια που δείχνει η κοινωνία στην αναπαραγωγή του μαζανθρώπου. Δε θα επεκταθώ για να μη βγει το θέμα off topic.

  11. Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος Says:

    ILWL,

    να συμφωνήσουμε στις «κύριες αιτίες εκτροχιασμού του ασφαλιστικού συστήματος» και μάλιστα «κατά σειρά προτεραιότητας» δεν το βλέπω πολύ πιθανόν, οπότε καλά κάνεις και υποθέτεις χάριν της συζήτησης ότι είναι θέμα υπογεννητικότητας.

    Στις αντιρρήσεις σου τώρα παρατηρώ τα εξής: η αύξηση έχει φυσικά κόστος, αλλά έχει και οφέλη. Για να την επιδιώκουν όλα τα γηρασμένα κράτη μάλλον θα τα έχουν ζυγίσει τα πράγματα.

    Η αντίρρηση της αέναης αύξησης τώρα είναι είναι καθαρά μαλθουσιανή, οπότε δεν καταλαβαίνω τον τίτλο του άρθρου σου. Αν έλεγαν σε κάποιον το 1800 ότι η Γη χωράει 7 δις ανθρώπους πώς θα το έβλεπε; Μάλλον όπως εσύ αν σου πω ότι χωράει 15 δις (δεν έχω ιδέα). Αν η τεχνολογία κατάεστησε δυνατό το πρώτο, γιατί όχι και το δεύτερο; Πού είναι γραμμένο πόσοι πρέπει να είμαστε; Πουθενά εξ όσων γνωρίζω.

    Λες ότι είσαι κατά των θετικών ενεργειών κλπ (παράξενο, όπως οι πιο σκληροί λιμπερτάριαν!). Πώς όμως θα ανακόψης της αύξηση της Κίνας ή της Ινδίας; Στέλνοντας τον χωροφύλακα; Και δεν είναι αυτό θετική ενέργεια; Και ηθικά φυσικά πάσχει η άποψή σου: είσαι σαν κι αυτόν στο τρόλεϊ που πριν μπη λέει «ένα βηματάκι ακόμα βρε παιδιά» και μετά «μα δεν βλέπετε μανδάμ, σαν τις σαρδέλες είμαστε!».

    Ας επιστρέψουμε όμως στις γηρασμένες χώρες και μάλιστα σε εμάς. Αν δης την πυκνότητα πληθυσμού θα διαπιστώσης ότι είναι αρκετά χαμηλότερη από χώρες της ΒΔ Ευρώπης. Άρα, για να το πω γλαφυρά, δεν παράγουμε όση ανθρώπινη μόλυνση δικαιούμαστε, αν βέβαια δεχθούμε ότι η Ολλανδία ας πούμε έχει εξαντλήσει τα δικαιώματα μόλυνσής της.

    Αλλά και πάλ»ι η αύξηση του πληθυσμού παρουσιάζεται διαχρονικά σε όλα τα έθνη – κράτη της νεωτερικότητας ως βασικός στόχος. Οπότε δε μπορώ να πιστέψω ότι όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου έχει ως αιτία το ασφαλιστικό.»

    Σωστό αυτό, γινόταν για άλλους λόγους, προφανώς στρατιωτικούς. Το ίδιο πράγμα μπορεί να δικαιολογήται με διαφορετικούς τρόπους, ειδικά σε διαφορετικές εποχές.

    Είπαν κάποιοι φίλοι για την εισροή μεταναστών που μπορεί να λύση τα πάντα. Δεν ξέρω τα ακριβή μεγέθη, αλλά είναι πολύ μεγάλα. Έχει και αυτό προφανώς το κόστος του. Και φυσικά δεν μπορεί να υπάρξη για πάντα, γιατί και υπό το πιο αισιόδοξο σενάριο δεν θα μείνη για πάντα μπουρδέλο το Αφγανιστάν, κάποια στιγμή θα αυξηθή το εισόδημα, άρα θα πέσουν οι γεννήσεις, άρα θα φτάσουμε πάλι εδώ που είμαστε. Και οι μετανάστες λοιπόν είναι ακόμη ένα από τα εξωτερικά δάνεια του ελληνικού κράτους.

  12. thalassa sto vouno Says:

    Πολύ ενδιαφέρον το θέμα που έχεις επιλέξει (ως «πρόβλημα και ποιες οι λύσεις του» μου είχε πέσει ως θέμα στην έκθεση για το ανώτατο δίπλωμα ισπανικών.. διέπρεψα λέγοντας τυπικές αρλούμπες τις οποίες δεν πιστεύω γιατί γενικά συμφωνώ στις γραμμές σου και των αγαπητών σχολιαστών σου – κυρίως του Παιδιού της Ανοιχτής Θάλασσας)

    Αν μου επιτρέπεται, όμως, δύο παρατηρήσεις.

    Η πρώτη σχετικά με την άποψη «της αντίδρασης και του σεξ», αν και μάλλον είναι απλό θέμα διατύπωσης. Η αποψε «εισάγω όσους μετανάστες μου χρειάζονται» είναι αρκετά επικίνδυνο πράγμα, εργαλειοποιεί τους ανθρώπους και τους αφαιρεί κάθε υπόσταση και δικαίωμα, δημιουργώντας από τη μία πολίτες κι από την άλλη απαραίτητα εργατικά χέρια με περιορισμένα δικαιώματα. Καταργεί στην πράξη το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και εγκατάστασης των ανθρώπων και τους «κατηγοριοποιεί» ανάλογια με το τι έχουν -και για πόσο καιρό- να προσφέρουν στο καπιταλιστικό σύστημα. Η πολιτική αυτή εκφράζεται με τα διάφορα quotas σε διάφορες «ανεπτυγμένες» χώρες και αναπαράγει τον ρατσισμό στερώντας από τις φτωχότερες χώρες το δυναμικό εκείνο που θα βοηθούσε στην ανάπτυξη τους. Πολλά μπορούμε να πούμε ακόμα εδώ, πχ το πως αναπράγεται λοιπόν η κυριαρχία των «δυτικών» στις αναπτυσσόμενες χώρες κλπ

    Η δεύτερη -αν και αυτή είναι μάλλον θέμα διατύπωσης- αφορά τη φράση του οικοδεσπότη «Είμαι φύσει και θέσει ενάντια σε κάθε είδους έλεγχο της ζωής, πόσο μάλλον σε σχέση με τέτοια θέματα». Συμφωνώ (κάπως) αλλά με όλες τις επιφυλάξεις για το αντίθετο… Θέλει δηλαδή μια προσοχή γιατί το αντίστοιχο επιχείρημα χρησιμοποιεί κι ο Πάπας και είναι κατά του προφυλακτικού ενώ στην Αφρική θερίζει το AIDS και μικρές ανήλικες δεν μπορούν να κάνουν έκτρωση τον καρπό βιασμού με τον φόβο του αφορισμού (όπως η γνωστή περίπτωση της 9χρονης πρόσφατα στη Βραζιλία). Ναι, είμαι υπέρ του «οικογενειακού προγραμματισμού» με αυτή την έννοια.

    Και τέλος πάντων, να συμφωνήσω με το τελευταίο του greek rider ότι αν θες παιδιά υπάρχουν πολλά ήδη γεννημένα και στα αζήτητα… με ότι αυτό συνεπάγεται γι’αυτά!

    Πω πω… όλη αυτή η κουβέντα με ξαναοπολίζει επιχειρήματα για το επόμενο οικογενειακό δείπνο που θα χρειασθεί να υπερασπιστώ την single with no kids επιλογή μου!!!!

    Ευχαριστώ, συγγνώμη για την κατάχρηση της φιλοξενίας και καληνύχτα!

  13. Iasonas Says:

    Το πρόβλημα με το ασφαλιστικό, με τα εργατικά χέρια κ.ο.κ. που συζητάμε και τα σχετίζουμε με τον πληθυσμό ή την γήρανση του πληθυσμού, δεν είναι ποσοτικό πρόβλημα. Είναι συστημικό.

    Το θέμα είναι ότι δεν έχουμε βρει ένα σύστημα που θα είναι βιώσιμο και θα φροντίζει για την επιβίωση και την ποιότητα ζωής όλων όσων συμμετέχουν σε αυτό.
    Το πρόβλημα μας δεν είναι ότι δεν έχουμε εργατικά χέρια, αλλά ότι όλοι μας δουλεύουμε στο administration κομμάτι της εταιρείας.
    Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιος είναι 50 χρονών και δεν έχει ιδέα από τεχνολογία, αλλά ότι δεν του έχει προσφερθεί ποτέ δωρεάν επιμόρφωση.
    Η ποιότητα του συστήματος μας φταίει, όχι η ποσότητα των ατόμων που είναι ενταγμένα σε αυτό.

  14. inlovewithlife Says:

    @Mer
    Η υποκρισία του Ελληναρά. Όπως και όταν χειροκροτούσε τη Τζελίλη και τον Καχιασβίλι ενώ έκραζε τον Τσενάι. Στην επόμενη όμως ήττα μας από την Αλβανία στο ποδόσφαιρο κάποιοι άλλοι θα φάνε ξύλο, όχι αυτοί που φάγανε τότε.

    @A.A.
    Στις αιτίες εκτροχιασμού του ασφαλιστικού, πόσο μάλλον στην ιεράρχησή τους, φυσικά και δε θα συμφωνήσουμε. Ωστόσο την υπογεννητικότητα την έβαλα σε συγκεκριμένη θέση στη δική μου ιεράρχηση και εκεί είναι λογικό να μείνει. Και μάλιστα στις σκέψεις μου πήρα ως δεδομένο το ίδιο το ασφαλιστικό σύστημα, που έχουμε, με το οποίο δε συμφωνώ καθόλου. Α, και μιας και συζητάμε για το ασφαλιστικό να αναφέρω ότι και αυτό, όπως και κάθε θεσμός αλληλεγγύης μέσα στην κοινωνία, δεν προέκυψε ιστορικά από τα αφεντικά αλλά από την κοινωνική – ταξική αλληλεγγύη των νεότερων εργατών προς τους παλαιότερους, πριν ενσωματωθεί στο σύστημα. Το σχόλιο αυτό για να βλέπουμε ότι όλα κερδήθηκαν με αγώνες και δε χαρίστηκαν από κανέναν.

    Κάθετί έχει κόστη και οφέλη, το θέμα είναι ποιος κάνει τη στάθμιση. Ο Μάλθους είπε αρκετά σωστά πράγματα, σε γενικές όμως γραμμές επεφύλασσε μία θέση ανάλογη του «ζώου» στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Το πόσοι πρέπει να είμαστε το γράφει η σχέση μας με τη φύση. αν αυτή είναι διαταραγμένη, το πόσοι πρέπει να είμαστε μετατρέπεται σε ας είμαστε όσοι θέλουμε μέχρι την καταστροφή μας. Εγώ ας πούμε δεν ξέρω άλλο είδος ανώτερων θηλαστικών με τέτοιο αριθμό πάνω στη γη. Όπως επίσης γνωρίζω ότι ο ανθρώπινος πληθυσμός υπήρξε σταθερός και μετά σταδιακά αυξανόμενος κατά τη διάρκεια της ιστορίας, σε καμία όμως περίπτωση δεν είχε την γεωμετρική αύξηση των τελευταίων τριακοσίων ετών. Αυτό για εμένα δεν μεταφράζεται απλώς ως θεμιτή τεχνολογική πρόοδος αλλά σε συνδυασμό με την υποχώρηση του φυσικού κόσμου και σε διαταραγμένη σχέση με τη φύση.

    Κατά τη γνώμη μου λοιπόν η εξισορρόπηση του πληθυσμού θα έρθει με την αποκατάσταση της σχέσης με τη φύση μέσα από ένα άλλο πολιτικό – οικονομικό σύστημα. Αυτό ήδη συμβαίνει, καθώς ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων, ίσως και σε κλίμακα χωρών, δεν ακολουθεί συνειδητά τις επιταγές και τις αξίες της καταναλωτικής κοινωνίας και χτίζει δικές του. Ο δικός μου «χωροφύλακας» είναι μία επανάσταση από τα κάτω. Όσο για τους μετανάστες – ανοιχτά σύνορα και ελεύθερη κυκλοφορία, τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο. Κάθε άλλη παραδοχή μας φέρνει όμορφα στις αγκάλες του ρατσισμού.

    @θάλασσα

    Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον έλεγχο της ζωής από θεσμούς εξουσίας, δηλαδή από τα πάνω, και στον έλεγχο του καθενός πάνω στη δική του ζωή. Η άποψή μου αποκλείει το πρώτο, για να αφήνει ελεύθερο το δεύτερο. Έτσι στα παραδείγματα, που αναφέρεις, θεσμοί εξουσίας δε μπορούν να υποχρεώνουν τον άλλο να φοράει ή όχι προφυλακτικό, να κάνει ή όχι έκτρωση. Αυτό εναπόκειται στον ίδιο.

    @Ιάσονας
    Έτσι ακριβώς

  15. thalassa sto vouno Says:

    Συμφωνώ σε αυτό που λες, απλά ήθελα να επισημάνω πως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να κάνουμε τη διευκρίνιση που μόλις έκανες. Γιατί αλλιώς το επιχείρημα (ακριβώς το ίδιο) χρησιμοποιείται από αυτους που θέλουν να επιβάλλουν τις δικές τους απόψεις πάνω στις ζωές των άλλων (είτε αφορά τη μετακίνησή τους είτε το δικαίωμά τους στον έλεγχο του αν θα μείνουν/συνεχίσουν να είναι έγκυες). Αλλά δεν αναπτύσσω περισσότερο γιατί συμφωνούμε και η επανάληψη είναι και βαρετή όταν δεν μαθαίνει κάτι…
    Καληνύχτα σας να χαίρεστε και να γλεντάτε τους Γιώργους και τις Γεωργίες σας!

  16. Ιπτάμενος Ολλανδός Says:

    Να προσθέσω και μία ακόμη οπτική του θέματος στις τόσες ενδιαφέρουσες που ειπώθηκαν.
    Η μεταφορά του μπάνιου του Ισαάκ Ασίμωφ.
    Ερωτηθείς, υπό του B. Μοyers («A World of Ideas» NY, 1969 p.276), τι πιστεύει ότι συμβαίνει στην ιδέα της αξιοπρέπειας στο ανθρώπινο είδος, αν η αύξηση του πληθυσμού συνεχίσει με τους τότε ρυθμούς, απάντησε τα παρακάτω:

    «Θα καταστραφεί εντελώς. Θα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτό που ονομάζω: η μεταφορά του μπάνιου. Αν έχουμε ένα σπίτι με δύο ανθρώπους όπου υπάρχουν και δύο μπάνια, τότε και οι δύο έχουν την ελευθερία του μπάνιου. Μπορείς να πας ότι ώρα σου καπνίσει, να κάτσεις εκεί όση ώρα θέλεις και να κάνεις ότι σου χρειάζεται. Και όλοι πιστεύουν στην ελευθερία του μπάνιου. Θα έπρεπε να είναι κατοχυρωμένο στο σύνταγμα.»
    «Αλλά αν έχεις 20 ανθρώπους στο ίδιο σπίτι, όσο κιαν πιστεύουν στην ελευθερία του μπάνιου, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει. Πρέπει να βάλουμε διάρκεια για κάθε άνθρωπο, θα πρέπει να χτυπάμε την πόρτα: ‘Άντε ακόμα να τελειώσεις;’ κ.ο.κ»
    «Κατά τον ίδιο τρόπο, η δημοκρατία δεν μπορεί να επιζήσει του υπερπληθυσμού. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν μπορεί να επιζήσει του υπερπληθυσμού. Η ευκολία και η ευπρέπεια δεν μπορούν να επιζήσουν του υπερπληθυσμού. Όσο βάζεις όλο και περισσότερους ανθρώπους στον κόσμο, η αξία της ζωής δεν ελαττώνεται απλά, αλλά εξαφανίζεται. Δεν πειράζει αν κάποιος πεθάνει, όσο πιο πολλοί άνθρωποι, τόσο λιγότερη αξία έχει ένας άνθρωπος.»

  17. εκαστοσ στο ειδος του και ο λουμιδης στου πλυθησμους Says:

    ειξης αφιξεις ουκ εν υπερπλυθησμο θηξεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: