Πάτρα : Φωτιά και Τσεκούρι στους Ξένους

by

Όταν το σύστημα υιοθετεί τις πρακτικές του ολοκληρωτισμού, συμβαίνουν δύο πράγματα. Πρώτον, αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση της ύπαρξής του ως έχει. Δεύτερον και παρ’ όλα αυτά, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων, συνήθως το πιο ευάλωτο κομμάτι του πληθυσμού, αρχίζει να υποφέρει και να περιθωριοποιείται. Την επίθεση του ολοκληρωτισμού, όπως τη βιώνουμε σήμερα, τη δέχεται σε απείρως μεγαλύτερο βαθμό το σώμα των μεταναστών της χώρας. Αυτό το σώμα ήταν δεδομένο ότι μετά τις εκλογές θα υπέφερε. Έπονται άλλα κοινωνικά κομμάτια πιο ενταγμένα.

Το Σαββατοκύριακο ο μεγαλύτερος καταυλισμός (αφγανών) προσφύγων της χώρας κάηκε και εκκενώθηκε από το στρατό της δημοκρατίας. Οι εναπομείναντες κάτοικοί του, άντρες, γυναίκες και παιδιά, οδηγήθηκαν σιδεροδέσμιοι στα νεοσυσταθέντα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ήταν οι ίδιοι άνθρωποι που πλημμύριζαν κατά χιλιάδες τους δρόμους της πόλης και χόρευαν μαζί μας στους ρυθμούς των συναυλιών αλληλεγγύης, ζητώντας μία ανθρώπινη ζωή. Το κίνημα αλληλεγγύης στάθηκε αδύναμο να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη. Οι διάφορες συνιστώσες του ξέρουν καλά γιατί. Η πόλη βέβαια της Πάτρας μετά από άλλο ένα ξέφρενο Σαββατόβραδο ξύπνησε σε άλλη μία Κυριακή, όπου οι καουμπόιδες και η αδιαφορία είχαν σκοτώσει τους ινδιάνους της.

Ένα πράγμα αποτελεί από δω και πέρα τη μόνη προοπτική για όσους αγωνίζονται και πρέπει να γίνει σταθερά αντιληπτό. Δεν αρκεί η μεμονωμένη δράση και ο γενικός χαβαλές μέσα από ένα ασαφές ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο μέσα στα κινήματα. Το παραμύθι του ανένταχτου που κατεβαίνει απλώς σε πορείες κάπου εδώ τελειώνει, καθώς τα πράγματα πολώνονται. Χρειάζεται οργάνωση και δυνάμωμα των δομών μας. Πρέπει να οργανωθούμε καλύτερα και περισσότερο σύντροφοι. Να παρατήσουμε τους σεχταρισμούς, τα ιδεολογήματα και τις καθαρότητες, φτιάχνοντας συνολικά μέτωπα σε όσα έρχονται.

Ενά κείμενο συντρόφου για την εκκένωση του καταυλισμού προσφύγων της Πάτρας.

Ενάμιση περίπου χρόνο μετά την πρώτη απόπειρα του κρατικού μηχανισμού να γκρεμίσει τον καταυλισμό των Αφγανών προσφύγων στην Πάτρα, η οποία αποτράπηκε από ένα μαζικό και πρωτόγνωρο κίνημα αλληλεγγύης, οι αρχές επανήλθαν και κατάφεραν τελικά να υλοποιήσουν το σχέδιο τους τα ξημερώματα της Κυριακής 12 Ιουλίου, εντάσσοντας την κίνηση τους αυτή στο πρόγραμμα μηδενικής ανοχής που έχει εδώ και καιρό εξαγγείλει ο Μαρκογιαννάκης.

Από τις 3:30 πμ περίπου το πρωί της Κυριακής ένας πολύ μεγάλος αριθμός αστυνομικών δυνάμεων βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή της οδού Ηρώων Πολυτεχνείου. Πριν τις 5:00 πμ η αστυνομία έστησε μπλόκα σε όλους τους δρόμους που οδηγούν στον καταυλισμό και επέβαλλε μια πρωτοφανή αστυνομοκρατία στην περιοχή. Πριν ακόμη ξημερώσει τα ΜΑΤ παρατάχθηκαν στην είσοδό του καταυλισμού. Οι περίπου 150 μετανάστες που είχαν απομείνει εκεί, μετά από εβδομάδες συνεχόμενης καταστολής, συλλήψεων και τρομοκρατίας δεν ήταν σε θέση να υπερασπιστούν το τελευταίο τους καταφύγιο και όσοι δεν έφυγαν την τελευταία στιγμή, παραδόθηκαν στα χέρια της αστυνομίας. Η πρόσβαση στην περιοχή ήταν σχεδόν ανέφικτη και όσοι αλληλέγγυοι ήταν ήδη εκεί προσήχθησαν στην κτίριο της ασφάλειας και αφέθηκαν αρκετές ώρες αργότερα, ώστε να μην υπάρξει κανείς μάρτυρας σε όσα θα συνέβαιναν στην επικείμενη επιχείρηση.

Αμέσως μετά την σύλληψη και την απομάκρυνση των μεταναστών με τις κλούβες της αστυνομίας, οι μπουλντόζες του δήμου και της νομαρχίας ξεκίνησαν να ισοπεδώνουν τον καταυλισμό, ενώ άλλα συνεργεία εξαφάνιζαν ρούχα, κουβέρτες και κάθε αντικείμενο από τις γύρω οικοδομές που θύμιζε ότι κάποιοι κάποτε έβρισκαν εκεί καταφύγιο. Λίγο μετά την έναρξη της κατεδάφισης των παραπηγμάτων, ξέσπασε μεγάλη φωτιά που έκαψε το μεγαλύτερο κομμάτι του καταυλισμού και επιτάχυνε το έργο των αρχών για την ολοκληρωτική εξαφάνιση του.

Παράλληλα, στην άλλη πλευρά του λιμανιού εξελισσόταν μια ακόμη επιχείρηση σκούπα με στόχο Σομαλούς και Άραβες μετανάστες, που κατέληξε σε ανθρωποκυνηγητό στο κέντρο της Πάτρας.

Τα όποια ανθρωπιστικά προσωπεία του κράτους έχουν πέσει εδώ και καιρό και αποκαλύπτεται ξεκάθαρα ο νεοφασιστικός τρόπος επιβολής της κυριαρχίας. Για μας η κατεδάφιση του καταυλισμού, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αφορμή για το χτίσιμο νέων μορφών έμπρακτης αλληλεγγύης και κοινωνικών αγώνων με τους μετανάστες. Τίποτε άλλο δηλαδή από το γκρέμισμα του παλιού κόσμου και το χτίσιμο ενός νέου απαλλαγμένου από σύνορα, έθνη, κράτη και πατρίδες.

Advertisements

13 Σχόλια to “Πάτρα : Φωτιά και Τσεκούρι στους Ξένους”

  1. antidrasi+sex Says:

    Γάμα τα με κεφαλαία γράμματα.
    Δίκιο έχεις, πρέπει να πάνε στην άκρη οι διαφορές των χώρων και να ενωθούμε απέναντι στον κοινό εχθρό.
    Αλλά σε ακούει κανείς εκτός από κάναν δύο?

  2. inlovewithlife Says:

    Η δική μου οργάνωση δουλεύει προς αυτή την κατεύθυνση με τις δυνάμεις της.

    Οι οριοθετημένοι στην δήθεν καθαρότητα του μικρόκοσμού τους δεν πρόκειται να ακούσουν τέτοιες φωνές ποτέ. Ελπίζω αυτό να μην σταθεί εμπόδιο σε αποφασιστικές κινήσεις αντίστασης στην κτηνωδία.

  3. xamogelo Says:

    inlovewithlife.
    Εγώ δεν πολύ συμφωνώ και δεν μου αρέσει αυτό που λες καθαρότητα χώρου. Τι εννοώ;
    Εγώ δεν θεωρώ προϋπόθεσή για κοινή δράση την υποχώρηση σε διάφορες θέσεις.(αν αυτό εννοείς) Σε πρακτικά ζητήματα πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια συνεργασίας. Απολύσεις εργαζομένων, καταστολή, μετανάστες κτλ.

    Και μιας και είπες για την ΑΚ. επειδή δεν έχω επαφή με τον χώρο μιας και είμαι ηράκλειο.

    Έγιναν διάφορες κινητοποιήσεις για τις απολύσεις σε διάφορες απεργίες. Από το ΠΑΜΕ από όσο γνωρίζω. Ο αναρχικός χώρος συμμετείχε σε αυτές;;; Δεν λέω να συμμετάσχει στο ΠΑΜΕ αλλά στις κινητοποιήσεις του. Εκτός βέβαια αν απορρίπτει την μορφή που πήραν κτλ.
    Το ίδιο βέβαια μπορώ να πω και για το ΠΑΜΕ για δράσεις που θα μπορούσε να συμμετάσχει και έμεινε απέξω.

    Θέλω να σου πω ότι ούτε ο ένας θέλει ούτε ο άλλος. Ίσως για τους δικούς του λόγους ο καθένας.
    Η άποψη μου είναι ότι ο αναρχικός χώρος θα πρέπει να συμμετέχει κάπως σε τέτοιου είδους κινητοποιήσεις μιας και θα αρχίσουν τα άτομα του εννούς χώρου να έχουν έστω και σιγά σιγά μια μικρή αλληλεπίδραση με τα άτομα του άλλου. Που πιστεύω ότι θα έχει θετικό αντίκτυπο και στους 2 χώρους.* Έτσι θα προκύψει η όποια συνεργασία, αν προκύψει στο μέλλον.

    Να προσθέσω ακόμα ότι αυτό που λες για τους ανένταχτους και την συμμετοχή σε πορείες έχεις 100% δίκιο. Αυτό έγραφα πριν κάμποσες μέρες στο μπλογκ μου.

    *Να σταματήσει ποια αυτή η δαιμονοποίησης μεταξύ των διάφορων χώρων.

  4. inlovewithlife Says:

    Η τυχόν σύγκλιση και συντονισμός δράσεων από συλλογικότητες του α/α χώρου με τις δυνάμεις της αριστεράς μπορεί να γίνεται μόνο σε επίπεδο κινημάτων και μόνο σε μη γραφειοκρατική βάση. Και πάλι σε τέτοια ανοίγματα θα χρειάζεται μεγάλη προσοχή να διαφυλάττονται οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και να αποφεύγεται η πολιτική υπεραξία. Σκοπός είναι η ανατροπή των συσχετισμών με την κοινή δράση και όχι η σύγκλιση θεωρητικών θέσεων, που είναι εξαιρετικά δύσκολη.

    Για το ΚΚΕ – ΠΑΜΕ ουδέν σχόλιο.

  5. xamogelo Says:

    «Η τυχόν σύγκλιση και συντονισμός δράσεων από συλλογικότητες του α/α χώρου με τις δυνάμεις της αριστεράς μπορεί να γίνεται μόνο σε επίπεδο κινημάτων και μόνο σε μη γραφειοκρατική βάση.»

    Δεν διαφωνώ. Όμως εγώ την παραπάνω πρόταση την βλέπω πολύ γενική. Επίσης δεν μπορώ να δω πως έρχεται σε αντίθεση με αυτό που έγραψα.
    Εννοώ π.χ. οργανώνει κάποιος διαμαρτυρία για π.χ. τα jampo επειδή απολύθηκε ένας εργαζόμενος. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη συνεννόηση για να συμμετέχεις στην συγκέντρωση έστω και με διαφορετικές θέσεις. Δεν μπορώ να δω που κολλάει η γραφειοκρατία σε μια τέτοια απόφαση. Ούτε χρειάζεται να μπαίνουν οι μακροπρόθεσμοι στόχοι εμπόδιο. Συμμετέχεις και υποστηρίζεις την συγκεκριμένη διαδήλωση επειδή θέλεις να είναι κεκτημένο να μην απολύεται κάποιος που απεργεί. Η επαναπρόσληψη του θα είναι κέρδος για όλους ανεξαρτήτως που ανήκει. Μοίρασε και κείμενο γιατί διαφωνείς με το ΠΑΜΕ και γιατί επιλέγεις να στηρίζεις την συγκεκριμένη συγκέντρωση.

    Η υποστήριξη μιας αντίστοιχης διαδήλωσης από μέρους μου την θεωρώ αυτονόητη και απολύτως αναγκαία. Ακόμα και αν διαφωνώ με το πλαίσιο και την λογική του ΠΑΜΕ.

  6. inlovewithlife Says:

    Δεν είπα ότι διαφωνούμε. Προφανώς και συμφωνούμε.

    Τις απόψεις του ΠΑΜΕ – ΚΚΕ για όλους τους υπόλοιπους πλην του εαυτού του τις έχεις ακούσει? Σε όποιον αγώνα αποπειράται να ελέγξει το ΚΚΕ η οποιαδήποτε προσπάθεια αλληλεγγύης από οποιονδήποτε άλλο χώρο ισοδυναμεί με το να τις παίξουμε. Για το ΠΑΜΕ δεν ενδιαφέρουν οι αγώνες ή οι νίκες αλλά η μεγέθυνση των γραφειοκρατικών του μηχανισμών. Προφανώς κάνεις πλάκα ή έχεις απόλυτη άγνοια.

  7. xamogelo Says:

    «Τις απόψεις του ΠΑΜΕ – ΚΚΕ για όλους τους υπόλοιπους πλην του εαυτού του τις έχεις ακούσει?»

    ναι τις γνωρίζω.

    «Σε όποιον αγώνα αποπειράται να ελέγξει το ΚΚΕ η οποιαδήποτε προσπάθεια αλληλεγγύης από οποιονδήποτε άλλο χώρο ισοδυναμεί με το να τις παίξουμε»

    Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι υπάρχουν αρκετά άτομα στο ΠΑΜΕ ΚΚΕ που είτε επειδή δεν βλέπουν εναλλακτική λύση είτε επειδή ελπίζουν ότι κάτι θα βγει από την δραστηριοποίηση σε αυτό συμμετέχουν. Σε εργασιακούς χώρους μάλιστα το κάνουν πολλές φορές με μεγάλο ρίσκο. Αυτά τα άτομα πρέπει να τα πλησιάσεις. Ο καλύτερος τρόπος κατα την άποψη μου είναι να συμμετέχεις σε τέτοιες διαδηλώσεις. Στην τελική ο στόχος είναι να γίνει κεκτημένο να μην απολύεσαι όταν απεργείς.. Εννοώ μια επιτυχημένη απόσυρση απόλυσης είναι νίκη από όποιον και αν προέρχεται.

    Επίσης μην ξεχνάς ότι η συμμετοχή σε τέτοιες κινήσεις αποτελεί κατα την άποψη μου την καλύτερη απάντηση στις βλακείες που λένε περι αναρχικού χώρου και ασφάλειας κτλ. Θα σπάσει πιστεύω την όποια ιδεολογική απομόνωση που έχει ο κόσμος του ΚΚΕ και τα επιχειρήματα περι ασφαλητών κτλ θα φαίνονται γελοία στα μάτια του απλού κόσμου όταν αυτός σε βλέπει να παλεύεις σε τέτοια θέματα μαζί του.

    Πέρα από τα παραπάνω πιστεύω ότι ο αναρχικός χώρος θα αποκτήσει καλύτερη επαφή με τους εργασιακούς χώρους με τέτοιες κινήσεις. Για εμένα αυτό είναι το σημαντικότερο και ποιο επείγον θέμα. Γιατί η κατάσταση που υπάρχει σήμερα να μιλάμε για αναρχικό χώρο και να περιορίζεται στην πλειοψηφία του σε συγκεκριμένες ηλικίες και στον πανεπιστημιακό χώρο είναι απαράδεκτη.

    Περίπτωση και λογική συνέπεια να τις «παίξεται» είναι πολύ πιθανή αν πάει ο χώρος για μπάχαλα. Που να σου πω την αλήθεια τέτοιες στάσεις είναι πολλές φορές αποδεκτές από μερίδες του φοιτητικού κόσμου που ανήκει σε συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους αλλά ποιο σπάνια από μερίδες των εργαζομένων.

    «Για το ΠΑΜΕ δεν ενδιαφέρουν οι αγώνες ή οι νίκες αλλά η μεγέθυνση των γραφειοκρατικών του μηχανισμών. Προφανώς κάνεις πλάκα ή έχεις απόλυτη άγνοια»

    Λίγο αντιφατικό το βρίσκω το παραπάνω. Πιστεύω ότι το ΚΚΕ πάντως το ενδιαφέρουν οι νίκες. Χωρίς αυτές εξάλλου δεν μπορεί να υπάρχει καμιά είδους μεγέθυνση σε οποιοδήποτε επίπεδο. Απλώς θέλει να τις πετυχαίνει χωρίς να ξεφεύγουν από τα πλαίσια ελέγχου του. Όπως και να έχει ίσως ή μάλλον όντως έχω άγνοια για αρκετά θέματα το παραδέχομαι. Όμως δεν βλέπω κάποια άλλη διέξοδο.

    Τουλάχιστον εγώ αισθάνομαι την ανάγκη να παλέψω για τις όποιες απολύσεις από όπου και αν προέρχονται.
    Να υπάρξει σύγκληση σε θεωρητικό επίπεδο είναι αδύνατο.
    Να υπάρχει σύγκληση σε πρακτικό επίπεδο μιας διαδήλωσης κτλ (όπου τουλάχιστον συμφωνούμε με τα μέσα πάλης) χωρίς να χάνουμε την πολιτική αυτονομία μας το θεωρώ εφικτό και λάθος να μην το κάνουμε.

  8. reddove Says:

    @xamogelo δε διαφωνω για τη σημασια της κοινης δρασης, ακομα και με το παμε, αλλα να σου πω την αληθεια εγω, αν κρινω απο τη γενικοτερη συμπεριφορα του κκε ετσι οπως την εχω δει και βιωσει, δε θα αισθανομουν και πολυ ασφαλης να μοιραζω σε κινητοποιηση του παμε κειμενο που να εξεθεται τις διαφωνιες μου με αυτο… Παρολα αυτα δεν εχω προβλημα να συμμετασχω σε οποιες κινητοποιησεις του μπορει να θεωρησω οτι εχει νοημα, (αν και πιστευω οτι για τις περισσοτερες περιπτωσεις ο inlovewithlife εχει δικιο οσον αφορα το πως το κκε χειριζεται τετοιες κινησεις) χωρις εστω να μοιρασω αυτο το κειμενο. Επισης γενικοτερα, και δεν αναφερομαι μοναχα στο παμε, πιστευω οτι κινηματικη λογικη σημαινει κατα αρχας οτι ενα σημαντικο ζητημα, απολυσεις, διωξεις, κλπ τρεχεται ανοιχτα και οχι με το στυλ αποφασιζω εγω και εσεις αν θελετε ακολουθηστε (η οποια λογικη συνηθως υποτασει την κινηση σε στενα κομματικα οφελη) και με ισοτιμους ορους οσον ειναι δυνατον. Ισοτιμους ορους οχι μεταξυ των πολιτικων υποκειμενων αλλα και (κυριως) σε οτι αφορα τον ευρυτερο κοσμο -και τις οργανωσεις του, πχ σωματεια κλπ- που συμμετεχει σε αυτες και που θελει να αγωνιστει.

    Γιατι δε νομιζω οτι το ζητημα καθεαυτο ειναι ο συντονισμος πολιτικων υποκειμενων, εστω και σε κινηματικη βαση. Μαλιστα αυτο που μπορει να πιεσει τα πολιτικα υποκειμενα να δρασουν κινηματικα, καθως η αληθεια ειναι οτι τα περισσοτερα δε δειχνουν συνηθως να θελουν, ειναι ο κοσμος.

    Οσον αφορα τωρα τα περι ανενταχτων, δεν εχω καταλαβει αν εννοειτε καποιον που δεν ειναι ενταγμενος σε πολιτικη οργανωση. Αν εννοειτε αυτο θα διαφωνισω καθετα. Εχω δει κατ’αρχας αρκετο κοσμο να μπαινει σε πολιτικες οργανωσεις και να συμμετεχει στα κινηματικα σε πολυ μικροτερο βαθμο απο οτι πριν οργανωθει (το ποσες οβες κανουν την ημερα δε με απασχολει). Οργανωση που μας αφορα στο ζητημα του κοινωνικου ανταγωνσιμου αλλωστε δεν ειναι μονο(?) οι πολιτικες οργανωσεις, ειναι τα σωματεια, οι διαφορες εργατικες συλλογικοτητες, ειναι οι συνελευσεις γειτονιας, οι διαφορες ανοιχτες πρωτοβουλιες κλπ. Μαλιστα νομιζω θα επρεπε να διδαχτουμε απο τον (πολυ) κοσμο που ναι μεν ειναι ανενταχτος αλλα συμμετεχει σε τετοιες διαδικασιες και δομες, δηλαδη δεν ειναι οτι εχει διαποτιστει με την αστικη αντιοργανωτικη αντικομμουνιστικη ιδεολογια, απο το να τον σιχτηρουμε που δεν «μπαινει στο κομμα». Γιατι δηλαδη στην εποχη που ζουμε σημερα διαδικασιες που εχουν σαν βαση συμμετοχης τον ιδιο τον αγωνα και οχι ενα αφηρημενο πλαισιο συσπειρωνουν και δραστηριοποιουν ολο και περισσοτερο κοσμο; Κατα τα αλλα, συμφωνω οτι οι απαιτησεις των καιρων εχουν ανεβει και χρειαζονται πιο πολλα πραγματα απο μια πορεια, καθως και οτι χρειαζεται οργανωση (με τη σημασια που περιεγραψα). Και οσον αφορα τα διαφορα πολιτικα υποκειμενα του α/α χωρου και της αριστερας να καταλαβουν πως πρεπει να υπηρετουν το κινημα, και οχι το κινημα αυτα.

    ΥΓ προσπαθω μερες να γραψω κομμεντ, δεν ξερω τι συμβαινει, ινλαβγουιδλαιφ ριξε μια ματια στα σπαμ σου…

  9. inlovewithlife Says:

    reddove έχεις δίκιο που θέτεις το τι σημαίνει ανένταχτος και τι ενταγμένος. Φυσικά δεν εννοώ ότι πρέπει κάποιος να ενταχτεί σε πολιτική οργάνωση που έχει τη μορφή κόμματος. Μην τρελαθούμε. Η ένταξη μπορεί να έιναι σε κάποια αντιιεραρχική, αμεσοδημοκρατική οργάνωση οποιασδήποτε μορφής. Σημασία έχει η συμμετοχή να μην εξαντλείται πλέον στο «κατεβαίνω σε μια πορεία» αλλά να προχωρά πιο πέρα.

  10. Greek Rider Says:

    @χαμόγελο νομίζω ότι στα ερωτήματα που θέτεις δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις.

    Σίγουρα όμως το σύστημα που περιγράφει σε αυτή την ανάρτηση ο inlovewithlife πώς επιτίθεται απροκάλυπτα, προτιμάει σίγουρα μια οργάνωση τυπου ΚΚΕ παρά έναν ανεξάρτητο αντιεξουσιαστικό χώρο με τον ίδιο τρόπο που κάθε κυβέρνηση προτιμάει μια μεγαλη εφημερίδα/κανάλι από 100 ανεξάρτητους μπλόγκερς.

    @inlovewithlife συμφωνώ μαζί σου σε ότι αφορά το ότι τελείωσαν τα ψέμματα και είναι αναγκαίες πιο οργανωμένες δομές. Τα πράγματα δυσκολεύουν σε όλους τους τομείς.

  11. inlovewithlife Says:

    @greekrider

    Το σύστημα είναι σύστημα εξουσίας. Απειλείται σαφέστερα περισσότερο από έναν ιεραρχικά οργανωμένο μηχανισμό τύπου ΚΚΕ, ο οποίος για το μόνο που ενδιαφέρεται είναι να κατακτήσει την εξουσία. Αυτό ισχύει διαχρονικά.

    Τον συγκεκριμένο μηχανισμό έχει φροντίσει να τον εξουδετερώσει με διάφορους τρόπους (αν και συχνά αυτός ενοχλεί όπως πχ αυτές τις μέρες στις απεργίες στα εργοστάσια της γαλακτοβιομηχανίας) ή έχει φροντίσει να εξουδετερωθεί ο ίδιος από τις βλακείες που διακηρρύσει για τον 21ο αιώνα.

    Τον Δεκέμβρη ο α/α χώρος έδειξε ότι μπορεί να αποτελέσει τη σπίθα των κοινωνικών εκρήξεων. Τοποθετημένος έξω από το σύστημα, χωρίς τη δυνατότητα απορρόφησής του, θέτει σοβαρά προβλήματα για τις κοινωνικές εκρήξεις που έρχονται. Ταυτόχρονα πιο ευάλωτος και το πλέον ορατό σύμβολο της αντίστασης (δια της ακραίας του θέσης) αποτελεί τον ιδανικό στόχο για να πάρουν και άλλοι λιγότερο ανυπάκουοι το μάθημά τους. Σε καμία όμως περίπτωση σοβαρή απειλή για το σύστημα, όπως έχει τώρα η κατάσταση. Ο α/α χώρος μπορεί να αποτελέσει σοβαρή απειλή όταν οι άνθρωποι μάθουν να παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους.

  12. xamogelo Says:

    @ reddove
    «Επισης γενικοτερα, και δεν αναφερομαι μοναχα στο παμε, πιστευω οτι κινηματικη λογικη σημαινει κατα αρχας οτι ενα σημαντικο ζητημα, απολυσεις, διωξεις, κλπ τρεχεται ανοιχτα και οχι με το στυλ αποφασιζω εγω και εσεις αν θελετε ακολουθηστε (η οποια λογικη συνηθως υποτασει την κινηση σε στενα κομματικα οφελη) και με ισοτιμους ορους οσον ειναι δυνατον.»
    Δεν διαφωνώ. Όμως με βάση τους συσχετισμούς δυνάμεων και μέσα στην αριστερά αλλά και στην κοινωνία γενικότερα έρχεσαι προ τετελεσμένων γεγονότων. Όταν έχεις εσύ τους συσχετισμούς σε κάθε χώρο οκ καλά θα κάνεις να το τρέξεις όπως μπορείς. Όμως αμφιβάλλω αν υπάρχει κάποιος εργασιακός χώρος που μπορεί να ισχύσει αυτό.

    Μια παρατήρηση για το πως οργανώνεις κάτι.Δεν διαφωνώ ότι πρέπει να είσαι ανοιχτός κτλ. Απλώς έχω δει άπειρες φορές να οργανώνει κάποιος κάτι και να έρχονται οι άλλοι μόνο και μόνο για να γαμίσουν την συζήτηση. Έλεος δηλαδή. Επίσης αυτός ο συντονισμός πρέπει να γίνει και πάνω σε κάποια βάση και με κάποια σοβαρότητα. Στον αναρχικό χώρο υπάρχει η εσφαλμένη ταύτιση της ελευθερίας με την ασυδοσία. Με άλλα λόγια ακόμα και αν αποφασιστεί κάτι θα κάνουν ότι θέλουν. Να το θέσω αλλιώς. Αυτοί που θα έρθουν σε ένα ανοιχτό κάλεσμα αυτή την στιγμή πιστεύω ότι το μόνο που θα καταφέρουν είναι να διώξουν κόσμο. Το είδα στις καταλήψεις για το άρθρο 16 και σε πολλές άλλες περιπτώσεις.
    Ανένταχτος εννοώ να μην συμμετέχεις κάπου συστηματικά.

  13. reddove Says:

    @xamogelo
    δεν πολυκαταλαβα την πρωτη σου παραγραφο. Εγω νομιζω οτι ακριβως επειδη υπαρχουν οι αρνητικοι συσχετισμοι, μια απευθυνση πρεπει να ειναι πλατια γιατι αν παει ο καθενας μονος του σε ζητηματα που μας αφορουν ολους χαθηκαμε. Οταν λεω ανοιχτη διαδικασια δεν εννοω μπατε σκυλοι αλεστε αλλα πχ τιθεται ενα ζητημα απολυσεων, παλευουμε ολοι μαζι για τις απολυσεις (απο μια ταξικη σκοπια εννοειται), ουτε μαζευομαστε η παρεουλα μας ουτε παλευουμε και για τις απολυσεις και για το λαικο αντιμονωπολιακο μετωπο και για το σοσιαλισμο και για οτι αλλη πολιτικη θεση ξερω γω μπορει να χρησιμοποιησει ο καθενας για να διαχωριστει τεχνητα. Να γινεται στη βαση δηλαδη των κοινων ταξικων συμφεροντων που εχουμε ως εργαζομενοι, ετσι ωστε περα απο τους πολιτικους χωρους να βρισκει πεδιο παρεμβασης και ο (πολυ περισσοττερος) ανενταχτος κοσμος.

    Παντως, και εγω εχω δει πολλες προσπαθειες να κολλανε με τον τροπο που λες (αν και για το αρθρο 16, μια χαρα υπηρχε πολιτικο πλαισιο στις καταληψεις, αλλου χολαινε η δουλεια… ισως πιο πολυ στο οτι καμια πολιτικη δυναμη σχεδον δεν ασπαζοταν και δε προωθουσε το πολιτικο πλαισιο του κινηματος και παντα εψαχνε διαδρομους διαφυγης). Αυτο ομως γινεται συνηθως απο καποιους που δε βλεπουν τα πραγματα κινηματικα και βαζουν πανω απο ολα την πολιτικη τους αποψη. Για αυτο αυτοι που προσπαθουν να στησουν κατι πρεπει να δειχνουν πολυ σοβαροτητα, υπιμονη και επιμονη, ωστε να διασφαλιζεται τοσο η κινηματικη βαση του εγχειρηματος οσο και η ισοτιμια μεταξυ των συμμετεχοντων.

    Σιγουρα παντως δεν υπαρχουν μαγικες συνταγες και ολα ειναι ανοιχτα στην εποχη μας, το καλυτερο ειναι να εξεταζουμε το καθε τι στις συγκεκριμενες συνθηκες που το περιβαλλουν, με βαση και την εμπειρια που αποκταμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: