(Don’t) Put your Face in the Book!

by

anonymity

Ο κίνδυνος για την ιδιωτικότητά μας στο διαδίκτυο είναι ανάλογος της ποσότητας και της ποιότητας των προσωπικών δεδομένων, που «ανεβάζουμε» στον κυβερνοχώρο. Όσο περισσότερα δεδομένα με αναφορά στο πρόσωπό μας διαθέτουμε στο οφθαλμόλουτρο των ψηφιακών περιβάλλοντων, τόσο περισσότερο διατρέχουμε τον κίνδυνο αυτά να τύχουν κατάχρησης από τρίτους. Από τη στιγμή δε που απελευθερώσουμε οποιαδήποτε πληροφορία μας στο διαδίκτυο, χάνουμε οποιαδήποτε δυνατότητα ελέγχου της και ανοίγουμε τους ασκούς του αιόλου. Γι’ αυτό τον λόγο το δικαίωμα στην ανωνυμία στην ψηφιακή εποχή είναι αναγκαία συνθήκη της ιδιωτικότητας του ανθρώπου.

Ποιοι είναι αυτοί οι τρίτοι, που μπορεί να θέλουν να μας κάνουν «κακό»? Αφήνοντας κατά μέρος τις αυταπάτες τύπου «δεν έχω τίποτα να φοβηθώ», θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι ζούμε σε κοινωνίες, όπου κυρίαρχο ρόλο παίζουν οι σχέσεις εξουσίασης. Επομένως, οι πιθανοί τρίτοι, που μπορεί να χρησιμοποιήσουν ό,τι λέμε εναντίον μας είναι το αφεντικό μας, ο προϊστάμενός μας, ο καθηγητής/διευθυντής μας κτλ.

Προχθές, μαθήτρια τιμωρήθηκε από τους καθηγητές της με αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος, επειδή δημιούργησε στο facebook ομάδα με τίτλο «Ναι, και εγώ μισώ τη διευθύντρια ……». Σε αλληλεγγύη συμμαθητές της δημιούργησαν στον ίδιο ιστοχώρο ομάδα διαμαρτυρίας με αίτημα την επιστροφή της πίσω στο σχολείο, η οποία ομάδα έγινε εξαιρετικά δημοφιλής. Το θέμα προκάλεσε την παρέμβαση μέχρι και της Υπουργού Παιδείας, η οποία έκανε τις κλασικές δηλώσεις που κάνουν οι πολιτικοί μας, δηλαδή είπε πολλά χωρίς ουσιαστικά να πει τίποτα συγκεκριμένο.

Είναι εμφανής η απουσία αντίληψης και κατανόησης του φαινομένου των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου από το συμβούλιο των συγκεκριμένων καθηγητών που πήραν την απόφαση μίας τέτοιας τιμωρίας για τη μαθήτριά τους. Είναι επίσης εμφανής η οσμή εκδίκησης που φέρνει η απόφαση αυτή, μία οσμή που δεν αρμόζει σε ανθρώπους που διδάσκουν παιδιά. Δεν γνωρίζω το περιεχόμενο της ιστοομάδας, το οποίο πιθανόν να διαπόμπευε με μη αποδεκτό τρόπο και με ονοματεπώνυμο τη συγκεκριμένη διευθύντρια. Ωστόσο, ακόμη και αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, νομίζω ότι ανάμεσα σε μία τέτοια πράξη και στις συνέπειες (αλλαγή σχολείου, αποξένωση από φίλους, αλλαγή ζωής) που έχει η επιβαλλόμενη τιμωρία στην μαθήτρια υπάρχει προφανής ασυμμετρία. Αυτή δε η περιβολή της θέσης/εικόνας του διευθυντή/καθηγητή σχολείου με την άχλυ του μη – υποκείμενου σε αρνητική κριτική θεσμού το μόνο που εξυπηρετεί είναι τον αυστηρό διαχωρισμό της σχολικής κοινότητας σε αυτούς που διατάζουν και αυτούς που υπακούνε και την επιβολή της πειθαρχίας και του καταναγκασμού σε βάρος των δεύτερων (που μην ξεχνάμε, με τον Δεκέμβρη έδειξαν το εύθραστο τέτοιων σχέσεων εξουσίασης).

Έτσι, καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα :

1. Η δυνατότητα άσκησης αρνητικής κριτικής σε πρόσωπα και πράγματα είναι απόλυτα θεμιτή.
2. Η δυνατότητα άσκησης αρνητικής κριτικής σε πρόσωπα που κατέχουν και ασκούν εξουσία ή έχουν ισχύ/κύρος στην κοινωνική ζωή ή επιλέγουν να εκθέτουν τον εαυτό τους στην κοινωνία, όπως είναι ο διευθυντής στη μικροκλίμακα της σχολικής κοινότητας και ο τηλεαστέρας/πολιτικός/δικαστής κτλ στη μακροκλίμακα της κοινωνίας, αποτελεί μέσο ελέγχου της εξουσίας αυτής, είναι θεμιτή και επιβεβλημένη, ακόμη και όταν ξεφεύγει από κάποια όρια. Αποτελεί δε σημαντική κατάκτηση των κοινωνικών αγώνων για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες.
3. Η ελευθερία έκφρασης αποτελεί την πεμπτουσία της ανθρώπινης δραστηριότητας στα ψηφιακά περιβάλλοντα και γι’ αυτό θα πρέπει να ασκείται με διευρυμένο τρόπο ακόμη και σε βάρος άλλων δικαιωμάτων με τελικό σκοπό την αντικατάσταση της υπάρχουσας στενότατης ηθικής με μία πιο ελευθεριακή κουλτούρα έκφρασης.
4. Ωστόσο, η διαπόμπευση ανθρώπων στο διαδίκτυο με τρόπο που να δημιουργεί σοβαρά σε αυτούς προβλήματα θα πρέπει να στιγματίζεται ως αντικοινωνική και απαράδεκτη άσκηση της παραπάνω ελευθερίας.

Από εκεί και πέρα η κατάλληλη από κάθε άποψη αντιμετώπιση του ζητήματος που προέκυψε με την συγκεκριμένη ομάδα στο facebook θα έπρεπε να λυθεί στο μέτρο του δυνατού με άλλο τρόπο από αυτόν που πάει να λυθεί, ο οποίος τελικώς μειώνει τους συγκεκριμένους καθηγητές και μάλλον υποδηλώνει αδυναμία τους να τα καταφέρουν αλλιώς.

Σε κάθε περίπτωση το facebook είναι ένας υπέροχος τρόπος να εκχωρούμε εθελουσίως πληροφορίες για τον εαυτό μας στο δημόσιο μάτι. Μπορεί βέβαια να μας βοηθά να βρίσκουμε παλιούς φίλους, που έχουμε χάσει αλλά μπορεί και να οδηγεί στην απόλυσή μας από τη δουλειά. Γενικώς, η αυτοέκθεση στα διαδικτυακά περιβάλλοντα συνεπάγεται και ευθύνη/ωριμότητα να μπορεί να ασκηθεί επωφελώς για το πρόσωπό μας μία τέτοια ελευθερία. Ακόμη, εμπορευματικοποιεί πτυχές της ζωής μας που μέχρι πρότινος ανήκαν στο απυρόβλητο από την καπιταλιστική αγορά. Πουλάμε δηλαδή τον εαυτό μας κομμάτι – κομμάτι με συγκεκριμένα πάντα ανταλλάγματα και κινδύνους. Είναι πάντως σίγουρο ότι οι νέες τεχνολογίες θα φέρουν και καινούργια ήθη, με τα οποία οι άνθρωποι θα μάθουν να περιφρουρούν τους εαυτούς τους καλύτερα και από μόνοι τους απέναντι στις σύγχρονες απειλές της ιδιωτικότητας.

Περισσότερα από τον Τύπο :
Από τα Νέα
Από Ελευθεροτυπία
Δήλωση Διαμαντοπούλου
Απόφαση Βερολινέζικου δικαστηρίου για θέμα όμοιο του χθεσινού

Advertisements

3 Σχόλια to “(Don’t) Put your Face in the Book!”

  1. Μπράβο στον Δημήτρη Ιατρίδη, που όλα τα προλαβαίνει! « Τσουκνίδα Says:

    […] (Don’t) Put your Face in the Book! Ο κίνδυνος για την ιδιωτικότητά μας στο διαδίκτυο είναι […] […]

  2. antidrasi+sex Says:

    Εξαιρετικό κείμενο, πάω να το ‘τιτιβίσω’

  3. kostas Says:

    Παρόμοια περίπτωση εκδικάζεται στις ΗΠΑ, με μαθήτρια που μηνύει τους καθηγητές της οι οποίοι την απέβαλλαν για ένα «ανάρμοστο» Facebook group. Το σκεπτικό της μαθήτριας είναι ότι τιμωρήθηκε στο σχολείο για μια εξωσχολική δραστηριότητα, η οποία καλύπτεται από το συνταγματικά κατωχυρωμένο δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Μήπως πρέπει να δοκιμαστεί και στα δικά μας δικαστήρια κάποια απόφαση συλλόγου καθηγητών; Απ’ ότι φαίνεται ούτε το ίδιο το υπουργείο δεν μπορεί να ακυρώσει ποινές που επιβάλλονται στο σχολείο, αλλά πάω στοίχημα ότι αυτά τα θρασύδειλα ανθρωπάκια θα το σκέφτονταν δύο φορές πριν επιβάλουν κάποια παράλογη ποινή αν υπήρχε δικαστικό προηγούμενο.

    Πηγή: http://arstechnica.com/tech-policy/news/2010/02/student-suspended-for-slamming-teacher-on-facebook-can-sue.ars

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: