The Default Option

by

Το Ελληνικό κράτος έχει αποκλείσει την επιλογή της χρεωκοπίας ως λύση. Ίσως γιατί το χρέος μας είναι στο συντριπτικό ποσοστό του σε γαλλογερμανικές τράπεζες. Ας δούμε όμως τι λέει για μία τέτοια κίνηση το Economist :

Η Επιλογή της Χρεωκοπίας

Είναι νοητή η χρεωκοπία του Ελληνικού κράτους; Η συμβατική σοφία λέει ότι οι πτωχεύσεις κρατών είναι πάντοτε «βρώμικες» και επώδυνες. Στην πραγματικότητα η εμπειρία από τέτοιες πτωχεύσεις εδώ και μία δεκαετία και παραπάνω είναι ότι κάτι τέτοιο δεν είναι αναγκαίο. Περισσότερες από δώδεκα αναπτυσσόμενες οικονομίες έχουν αναδιαρθρωσει το δημόσιο χρέος τους κατά την τελευταία δεκαετία χωρίς τεράστιες απώλειες της παραγωγής και χωρίς να υφίστανται τεράστιες κυρώσεις από τον αποκλεισμό τους από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές ή από τα υψηλότερα spreads. Με ελάχιστες εξαιρέσεις (κυρίως την Αργεντινή), η διαδικασία αναδιάρθρωσης υπήρξε πολύ ταχύτερη από ό,τι σε παλαιότερες περιπτώσεις κρατικών πτωχεύσεων καθώς οι κυβερνήσεις και οι πιστωτές κατάφεραν να εργαστούν από κοινού. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις κράτη διαπραγματεύθηκαν την αναδιάρθρωση του χρέους τους με τους πιστωτές πριν φτάσουν επίσημα σε αδυναμία καταβολής τόκων ή κεφαλαίου, με μια διαδικασία γνωστή ως «προληπτική» αναδιάρθρωση. Νομικές καινοτομίες για την ενθάρρυνση των πιστωτών να λάβουν μέρος στις αναδιαρθρώσεις και για την δυσχέρανση όσων αρνηθούν να συμμετέχουν και κινηθούν δικαστικά έχουν βοηθήσει.

Το 2003 η Ουρουγουάη αναδιάρθρωσε όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά χρέη της, ανταλλάσσοντας τα παλαιά της ομόλογα στο άρτιο και με το ίδιο επιτόκιο για νέα, αλλά μεταθέτοντας τις ημερομηνίες λήξης τους πέντε χρόνια αργότερα. Η χώρα επέστρεψε στις κεφαλαιαγορές ένα μήνα αργότερα. Το «ξύρισμα» ή αλλιώς η απώλεια στους κατόχους των ομολόγων, ήταν μικρή (13,3% σε καθαρή παρούσα αξία), όπως ήταν τα ποσά που αναδιαρθρώθηκαν ($ 5,400,000,000), αλλά έδειξε ότι μία αρμονική αναδιάρθρωση χρέους είναι δυνατή. Χώρες όπως η Τζαμάικα και Μπελίζ επίσης είχαν πρόσφατα συντεταγμένες αναδιαρθρώσεις.

Η Ελλάδα είναι διαφορετική περίπτωση, επειδή έχει πολύ περισσότερα χρέη, που εκκρεμούν, και επειδή οι ομολογιούχοι μπορεί να αντιμετωπίσουν πιο σοβαρές περικοπές, αν και με επαρκή δημοσιονομική εξυγίανση μία πιο περιορισμένης εμβέλειας αναδιάρθρωση θα ήταν εφικτή. Δικηγόροι, που εξειδικεύονται στην αναδιάρθρωση κρατικών χρεών, ισχυρίζονται ότι τυχόν αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους θα είναι ευκολότερη από ό,τι πιστεύουν πολλοί. Ωστόσο, άλλοι παράγοντες θα είναι νέοι και πιο δύσκολοι, ιδιαίτερα η πολυπλοκότητα που προκαλείται από τα credit default swaps, που δεν έχουν παίξει ακόμη μεγάλο ρόλο σε οποιαδήποτε αναδιαρθρώσεις κρατικών χρεών. Είναι αβέβαιο, για παράδειγμα, αν μια προληπτική αναδιάρθρωση θα ενεργοποιούσε την περί χρεωκοπίας ρήτρα στα credit default swaps. Εντούτοις, ο Lee Buchheit, κορυφαίος δικηγόρος με ειδίκευση σε αναδιαρθρώσεις κρατικών χρεών, λέει ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος στις περισσότερες περιπτώσεις αναδιάρθρωσης κρατικών χρεών είναι τυχόν κυβερνήσεις που προσπαθούν να αναβάλλουν το αναπόφευκτο. «Μέχρι στιγμής ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η παθολογική αναβλητικότητα από τον οφειλέτη για την αντιμετώπιση της προφανώς αδύναμης οικονομικής του κατάστασης», υποστηρίζει, με τον οποίο μια χώρα ακολουθεί ξέφρενη και εξοντωτικά δαπανηρή χρηματοδότηση έκτακτης ανάγκης στην πορεία προς μια ενδεχόμενη αναδιάρθρωση.

Περισσότερα

Advertisements

2 Σχόλια to “The Default Option”

  1. Stranger Says:

    Βαρεμένοι σοσιαλιστές, θείτσες, εμετικοί ακροδεξιοί και λοιποί πραγματευτάδες που πλούτισαν στις πλάτες μας, τώρα μας κατηγορούν. Λένε πως εμείς φταίμε για την κατάντια μας λόγω της σπατάλης μας. Ποιοι μιλάνε; Αυτοί που έκαναν την βίζιτα επάγγελμα. Αυτοί που γονάτισαν την χώρα μας, κάνοντας την χυδαιότητα και την απάτη, επιστήμες. Από την άλλη τα ζώα της παγκοσμιοποίησης μας περνάνε για τόσο μ@λ@κες που πιστεύουν πως θα περπατάμε γονυπετείς και θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε (όχι να ζούμε) καταναλώνοντας. Το ξαναέγραψα: Από την στιγμή που όλοι έχουμε κάνει την διάγνωση του προβλήματος, δεν υπάρχει δικαιολογία για να μην δράσουμε. Αφού δεν αντιδρούμε σημαίνει πως είμαστε δειλοί, οπότε ή θα τους ανεχτούμε μιζεριάζοντας ή θα μας κάνουν ότι θέλουν κι εμείς θα σιωπούμε.

    Υπάρχει λύση: Να ανακτήσουμε την ατομική και συλλογική ευθύνη. Πως; Να οργανωθούμε! Όλοι! Ανεξαρτήτως τι πιστεύουμε και που ανήκουμε. Να μην τους αφήσουμε να μας επιβάλουν μια νέα χούντα!

    Καλώ όλους τους bloggers να αναδημοσιεύσουν το παρόν κείμενο και να οργανωθούμε όλοι σαν ελεύθεροι και απλοί πολίτες, έχοντας το πλεονέκτημα της επικοινωνίας μεταξύ μας που μας δίνει το ίντερνετ και να σαμποτάρουμε και να διώξουμε τους απατεώνες από την χώρα μας. Ας μην φοβόμαστε, δεν θα μας κάνουν τίποτα, ποντάρουν στην ανοχή μας και στο ότι δεν αντιδράμε. Να ανταλλάξουμε σχέδια και ιδέες αντίστασης. Χωρίς καπελώματα και σημαίες.

    Μην αφήσουμε ο ένας τον άλλον μόνο του.

  2. Salata TV Says:

    Αναδημοσίευσα το κείμενό σας στο Salata TV. Επίσης, μετάφρασα και την τελευταία παράγραφο του κειμένου του economist. Αν θέλετε να την προσθέσετε, υπάρχει εδώ: http://www.salata.tv/columns/reposting/229-giati-dnt-kai-oxi-xrewkopia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: