Το Κράτος Παρακράτησε

by

κόμικ

Αν δεν το έχουμε ακόμη αντιληφθεί, με την αίτηση προς το ΔΝΤ και την Ε.Ε. για την παροχή οικονομικής βοηθείας ο εγχώριος Λεβιάθαν και τυπικά χρεωκοπεί. Με άλλα λόγια ο τεράστιος γραφειοκρατικός μηχανισμός του Ελληνικού κράτους δεν μπορεί πλέον να αναπαράξει τον εαυτό του ως έχει. Η συρρίκνωση της εθνικής καπιταλιστικής οικονομίας, από την οποία εξαρτάται για την εξεύρεση πόρων, αδυνατεί να τροφοδοτήσει με ρευστό τις διαρκώς διογκούμενες ανάγκες του. Αποτέλεσμα αυτού είναι ο περιορισμός στο ελάχιστο κάθε κρατικής δραστηριότητας, πέραν αυτών που σχετίζονται με την καταστολή και το μονοπώλιο της βίας. Και συνέπεια όλων των παραπάνω είναι η οριστική και καθολική απορρόφηση της έτσι και αλλιώς παράλυτης στον κοινοβουλευτισμό σφαίρας της πολιτικής από τη σφαίρα της οικονομίας. Κοινώς, η χούντα επιστρέφει με τη μορφή του ΔΝΤ και των κερδοσκόπων.

Νέα κατάσταση λοιπόν, άρα και νέα καθήκοντα. Το κράτος ως θεσμός πλέον απονομιμοποιείται στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Επιβάλλει με τον στρατό του ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, το οποίο θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την αναπαραγωγή της κοινωνίας στις παλιές βάσεις. Η δημοκρατία, ακόμη και γι’ αυτούς που την επικαλούνταν στον κοινοβουλευτισμό, ακούγεται ως φάρσα. Η επιστροφή στο παρελθόν δεν είναι ασφαλώς νοητή. Αλλά ούτε και κάποια διέξοδος προς το μέλλον εμφανίζεται ως αξιόπιστη για τους περισσότερους κατοίκους αυτής της χώρας πέρα από αυτή που μας σπρώχνουν ΔΝΤ και Ε.Ε. Τώρα λοιπόν πρέπει να βγουν στο τραπέζι οι δικές μας λύσεις και προτάσεις, για το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο ζήτημα της κοινής ζωής, προκειμένου να θέσουμε συλλογικά την κοινωνική αναπαραγωγή σε άλλες βάσεις βήμα – βήμα πιο κοντά στην κοινωνική απελευθέρωση.

Μακριά όμως από τις ιδεοληψίες του παρελθόντος. Η άμεση καταστροφή του κράτους και η αυτόματη επαναθεμελίωση της κοινωνίας σε συνθήκες ισοελευθερίας αποτελεί έναν επαναστατικό στόχο που δεν δένει με την φυσική ανάγκη για την αδιάλειπτη ύπαρξη και εξασφάλιση των υλικών βάσεων της κοινωνικής αναπαραγωγής. Κοινώς, το κράτος ήδη καταρρέει αλλά ο κόσμος δε συρρέει μαζικά στα βουνά, για να τραφεί από μανιτάρια και ρίζες, σε αντάλλαγμα απολαμβάνοντας την πλήρη ελευθερία μιας χωρίς κράτος κοινωνίας. Από την άλλη, ο δρόμος για την επανάσταση μέσα από την κατάληψη του κράτους και των μηχανισμών του, πέρα από το ότι οδήγει αναπόφευκτα στον ολοκληρωτισμό και επομένως κάνει τη μεγαλύτερη νοητή ζημιά στον επαναστατικό σκοπό, δεν αναγνωρίζει την αμετάκλητα διαμορφωμένη κατάσταση του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και το γεγονός πως η οικονομική βιωσιμότητα της κρατικής γραφειοκρατίας εξαρτάται περισσότερο από ποτέ από το νόμο της συσσώρευσης του κεφαλαίου. Κοινώς, όσοι, έστω και συγκεκαλλυμένα, χτενίζουν ακόμη τα μουστάκια του Στάλιν, πρέπει να μας εξηγήσουν πως η οικονομική ανάπτυξη, που αυτοί ευαγγελίζονται στα ακροατήριά τους, θα έρθει μέσα από μία κρατικά διευθυνόμενη οικονομία.

Το κράτος παρακράτησε. Ο στρατός του θα υπερασπίζεται όλο και περισσότερο την εξαθλίωση των ζωών μας και την υποδούλωσή μας στο κεφάλαιο. Δεν έχουμε λοιπόν τίποτα να περιμένουμε – ούτε είχαμε βέβαια ποτέ – από έναν τέτοιο μηχανισμό. Οι δικές μας ιδέες δεν έχουν όμως να δώσουν μία ολοκληρωμένη και συνολική απάντηση στο πολιτικό κενό, που αφήνει πίσω της η εγχώρια κρατική χρεωκοπία. Νοητή είναι μόνο η παραγωγή από τα κοινωνικά μας κινήματα σε άμεση διάχυση μέσα στην κοινωνία μερικών λύσεων για κάθε επιμέρους ζήτημα της κοινής ζωής και σε αυτονομία από το κράτος και το κεφάλαιο. Στόχος μας πρέπει να είναι η αναπαραγωγή της κοινωνικής ζωής σε βάσεις όλο και πιο κοντά στα προτάγματα της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αντί να υποσχόμαστε τη διαρκώς χρεωκοπούμενη αξία της ατομικής ευημερίας και της οικονομικής μεγέθυνσης, όπως κάνει ο καπιταλισμός και οι αριστεροί συνοδοιπόροι του, να προτάξουμε το ιδανικό μίας ζωής πλήρους νοήματος σε μία ουσιαστική κοινωνία αλληλεγγύης. Αντί να προσκυνήσουμε την απορρόφηση της σφαίρας της πολιτικής από την οικονομία, τα κινήματά μας να πάρουν πίσω την πολιτική, που μέχρι τώρα επιχειρούσε να μονοπωλεί το κράτος, και να επιβάλλουν τις επιλογές τους στο εγχώριο και το διεθνές κεφάλαιο. Αντί να αφεθούμε στην οικονομική εξαθλίωση, να αρχίσουμε την οικοδόμηση μίας κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, που θα ανταποκρίνεται αποκεντρωμένα στις ανάγκες του πληθυσμού. Αντί να αμυνόμαστε με μεμψιμοιρία, να βγούμε στην αντεπίθεση σε όλα τα επίπεδα.

Τώρα θα μιλήσει η κοινωνία. Μέχρι τώρα ακούγαμε τις προσταγές του κεφαλαίου και την επιβολή τους από το κράτος. Μέχρι τώρα η προπαγάνδα κράτους και κεφαλαίου μούδιαζε τα μυαλά των ανθρώπων μέσα από τις διόδους της τέταρτης εξουσίας. Τώρα έρχεται ο καιρός, για να μιλήσει η κοινωνία. Η εγγύηση της κοινωνικής αναπαραγωγής έτσι και αλλιώς έχει χαθεί. Οι εγγυητές της τάξης και της ασφάλειας έχουν πλήρως ευθυγραμμιστεί με τα αίτια της καταστροφής των ζωών μας και την πάση θυσία περιφρούρησή τους. Η οργισμένη κάθοδός μας στους δρόμους, όπως τον Δεκέμβρη, δεν δίνει πλέον λύσεις στο αδιέξοδο. Η αντεπίθεση πρέπει να πάρει άλλους πιο φωτεινούς δρόμους, αυτούς της πλήρους παύσης πληρωμών στο εξωτερικό χρέος, της καθημερινής ισχυρής οργάνωσης των κοινωνικών αντιστάσεων, της κατάληψης και ανακίνησης από τους εργαζόμενους των χώρων δουλειάς, που κλείνουν, της δημιουργίας αμεσοδημοκρατικών συνελεύσεων για την κάλυψη βιοτικών αναγκών σε τοπική βάση, της γενικής απεργίας διαρκείας και της δημιουργίας ταμείων αλληλοβοήθειας των απεργών και άλλων πολλών που θα προκύπτουν από την κοινωνική πράξη.

Advertisements

8 Σχόλια to “Το Κράτος Παρακράτησε”

  1. dreamecho Says:

    Από τα καλύτερα κείμενα σου ! Εξαίρετο

  2. Stranger Says:

    Yπογράψτε για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος

    http://strangejournal.wordpress.com/2010/04/26/υπογραψτε-για-το-δντ/

  3. inlovewithlife Says:

    Που είσαι ρε dream? Χρόνια και ζαμάνια.

  4. imwrong Says:

    Έχεις πολύ δίκιο στο θεωρητικό κομμάτι, πιστεύω όμως ότι θα χρειαστεί να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο του μέσου πολίτη-καταναλωτή για να κουνηθεί λιγάκι.

    Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα νομίζω πως είναι διπλό. Από τη μια, υπάρχουν τα διεθνή κοράκια, των οποίων οι αδίστακτες τακτικές βάζουν στο στόχαστρο ολόκληρους λαούς χωρίς καμιά ντροπή.

    Από την άλλη, όμως, υπάρχει το ειδικότερο «ελληνικό ζήτημα», αυτό που προέκυψε από την πρακτική των πολιτικών κομμάτων και συνοψίζεται στο ζήτημα του πελατειακού κράτους. Είναι πια δεκαετίες που η ελληνική κοινωνία ζει κι αναπνέει μ’ αυτόν τον στρεβλό τρόπο. Η αλλαγή των αντιλήψεων, λοιπόν, που είναι και το κεντρικό σημείο για μια ουσιαστική αλλαγή της κοινωνίας μας, δεν μπορεί να γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη.

    Το να προσφέρουμε με κάθε μας κοινωνική δράση, στο σχολείο, στη δουλειά, στη γειτονιά, ένα εναλλακτικό παράδειγμα είναι σημαντικό. Είναι σημαντικό επίσης να μην αφήνουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε, σε όλες τις συζητήσεις που ανοίγονται κοντά μας, ακόμη και στην ουρά του σούπερ-μάρκετ. Κατά πόσον όμως αυτό μπορεί να δημιουργήσει συνειδήσεις, είναι κάτι που ελέγχεται.

    Δε θέλω να πω πως είσαι υπεραισιόδοξος, γιατί αντιλαμβάνομαι την προγραμματική διάθεση της ανάρτησης, όμως μπροστά μας έχουμε πολύ δύσκολους καιρούς κι είναι ανάγκη να επιδιώξουμε όλοι το διάλογο στο δημόσιο χώρο.

    Τέλος, μια παρατήρηση: εδώ και χρόνια το κράτος δεν τα καταφέρνει με τους φορολογικούς πόρους, δηλαδή αυτό που λες πόρους της εθνικής καπιταλιστικής οικονομίας. Γι’ αυτό και το δημόσιο χρέος βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Το κράτος δανείζεται για να πληρώσει μισθούς!

    Αυτά τα λίγα για τώρα, αλλά θα τα ξαναπούμε φυσικά.

  5. inlovewithlife Says:

    Συμφωνώ απολύτως με αυτά που λες.

  6. dreamecho Says:

    //Γι’ αυτό και το δημόσιο χρέος βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Το κράτος δανείζεται για να πληρώσει μισθούς!.//

    Aς μην κρυβόμαστε πίσω απτο δάκτυλό μας.Δεν φτάσαμε εδώ που φτάσαμε από τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων ( όχι ότι δεν έκανε κι αυτό την ζημιά του).Φτάσαμε γιατί κλαπήκανε
    τα χρήματα των ταμείων , του κράτους ( τα δικά μας δηλαδή), , φόρους πληρώνουνε μόνο οι μισθωτοί και κανένας άλλοσ και γιατί είμαστε από τους καλύτερους πελάτες όπλων στον πλανήτη.Δεν γουστάρω ιδιαίτερα ανθρώπους με ύφος
    μικρού βασιλιά αλλά ας μην χάνουμε την αίσθηση της πραγματικότητας.

  7. dreamecho Says:

    //
    Που είσαι ρε dream? Χρόνια και ζαμάνια.
    //

    Πράγματι χαθήκαμε.Να βρεθούμε καμμιά μέρα.Έψαχνα να βρω που διαφωνώ με το κείμενο σου αλλά δεν τα κατάφερα.Έχω βέβαια κάποιους ενδοιασμούς για το πως ασκείς οικονομική πολιτική ή πολιτική στο χώρο της υγείας , πως αναδιανέμεις τα εισοδήματα γενικά κι πως ίσως
    δεν μπορείς έτσι απλά να τελειώσεις με το κράτος.Αλλά αυτό το γραφειοκρατικό , ιεραρχικό οικοδόμημα πρέπει να αλλαχθεί ριζικά αν είναι να χρησιμοποιήσουμε έστω και μια σκιά του.

  8. inlovewithlife Says:

    //Γι’ αυτό και το δημόσιο χρέος βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Το κράτος δανείζεται για να πληρώσει μισθούς!.//

    Όπα, imwrong, μου ξέφυγε αυτή η φράση σου. Έχει δίκιο ο dreamecho. Διαφωνώ και εγώ εντελώς. Δε χρειάζεται να χαϊδεύουμε τα αυτιά καμίας εργατικής αριστοκρατίας στο όνομα του επαναστατικού υποκειμένου ή του ότι θα μας ψηφίσουνε (και υπάρχουν κάμποσοι τέτοιοι στο δημόσιο). Όμως το δημόσιο χρέος δεν βρίσκεται εκεί που βρίσκεται, επειδή κάποιος στη ΔΕΗ παίρνει 5.000 € το μήνα και κάθεται. Απείρως περισσότερα χρήματα έχουν χαθεί από τη διαχρονική διασπάθιση του δημόσιου χρήματος από το πολιτικό σύστημα εξουσίας και το επιχειρηματικό κατεστημένο της χώρας όπως και από τη φοροδιαφυγή του κεφαλαίου και των ανώτερων τάξεων.

    Και σε όλα αυτά το δικαστικό σύστημα μαζί με την αστυνομία, δηλαδή ο εκτελεστικός βραχίονας του κράτους, ξέρουν μόνο να στέλνουν διαδηλωτές στη φυλακή, να σαπίζουν τους πολιτικούς κρατουμένους, να τιμωρούν τα πιο αδύναμα κομμάτια του κοινωνικού συνόλου και να βάζουν στο αρχείο όλες τις μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς των τελευταίων χρόνων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: