Πλούσια επιδοτούμενος ο ελληνικός συνδικαλισμός

by

μαυροκόκκινη κλωτσιά

Πάρα πολύς κόσμος αγνοεί το μέγεθος της σύνδεσης του εγχώριου κυρίαρχου συνδικαλισμού με το κράτος και το κεφάλαιο. Πάρα πολύς κόσμος αγνοεί ότι η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ είναι στην ουσία τους κρατικές οργανώσεις. Πάρα πολύς κόσμος αγνοεί και το γιατί ιστορικά εισήχθη το μοντέλο αυτό κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού στη χώρα μας. Γι’ αυτό και πάρα πολύς κόσμος από όλες τις μπάντες θεωρεί ότι αυτά τα συνδικάτα (με όλα τα μειονεκτήματά τους) έχουμε, αυτά πρέπει να στηρίζουμε, αντί να δημιουργούμε ως εργαζόμενοι τις δικές μας δομές και να πηγαίνουμε στη ΓΣΕΕ μόνο για να μοιράσουμε χλέπες.

παναγόπουλος

ΑΛΗΤΕΣ, ΛΕΡΕΣ, ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ

Ένα άρθρο από Καθημερινή με συμπυκνωμένη πληροφορία :

Πλούσια επιδοτούμενος ο ελληνικός συνδικαλισμός

Εκατ. ευρώ για τις ομοσπονδίες, θέσεις σε Δ.Σ. επιχειρήσεων για τους συνδικαλιστές

Tου Παναγη Γαλιατσατου

Τα κόμματα και ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα έχουν ένα κοινό σημείο, είναι και οι δύο επιδοτούμενοι. Οι ομοιότητες όμως σταματούν εδώ. Τα κόμματα είναι καταχρεωμένα και έχουν ήδη υποθηκεύσει στις τράπεζες τις επιχορηγήσεις των επόμενων χρόνων. Αντίθετα οι λογαριασμοί της ΓΣΕΕ αυγατίζουν σε προθεσμιακές καταθέσεις, που αυξάνονται με ρυθμό ένα εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Το 34o Πανελλήνιο Συνέδριο της Γενικής Συνομοσπονδίας έγινε τον Μάρτιο στη Χαλκιδική, σε κλίμα ανησυχίας για την επερχόμενη «βαθιά ύφεση της ελληνικής οικονομίας» λόγω των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που υποχρεώθηκε να ακολουθήσει η κυβέρνηση από την ηγεμονική Γερμανία και την ΕΚΤ. Ωστόσο, ούτε το περιβάλλον του Athos Palace Hotel ούτε ο προϋπολογισμός της ΓΣΕΕ αποτύπωναν αυτήν την αναμονή βαθιάς ύφεσης. Το κύριο έσοδο, οι επιδοτήσεις από τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας, είχε προγραμματιστεί να αυξάνεται κατά τα έτη 2010 – 2013. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι η Εργατική Εστία χρηματοδοτείται από εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων, εύλογο θα ήταν να υποθέσει κανείς ότι η δυνατότητά της να επιδοτεί την ΓΣΕΕ θα ήταν μειωμένη σε περίοδο ύφεσης. Οποιος έχει όμως το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι. Η εισφορά υπέρ της Εργατικής Εστίας μπορεί πάντα να αυξηθεί μέσω της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας -όπως έγινε π. χ. το 2002-, όσο για το πώς διατίθενται τα έσοδά της έχουν βαρύνοντα λόγο οι συνδικαλιστές, που εκπροσωπούνται με τρία μέλη στο Δ. Σ.

Προίκα εκατομμυρίων

Η Εργατική Εστία είναι το φιλί της ζωής για τη ΓΣΕΕ και το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1930 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και προικοδοτήθηκε με ακίνητα και πόρους ώστε να αποτρέψει την επέλαση των κομμουνιστών στο εργατικό κίνημα. Από το καταστατικό της η Εργατική Εστία μπορεί να διαθέσει ώς και το 25% των εσόδων της για την ενίσχυση του συνδικαλιστικού κινήματος. Για τη ΓΣΕΕ αυτό είναι μια τάξη μεγέθους 7 εκατ. ευρώ τον χρόνο, σχεδόν το σύνολο των εισοδημάτων της. Πέρα από την επιχορήγηση, η Εστία φροντίζει και για τη στέγαση: 77 εργατικά κέντρα σε όλη τη χώρα στεγάζονται σε δικά της ιδιόκτητα κτίρια, ενώ μισθώνει αλλά 22 για τον ίδιο σκοπό και άλλα 40 για τη στέγαση ομοσπονδιών.

Για τους επαΐοντες όμως, ο σημαντικότερος θεσμός υπό τον έλεγχο των συνδικαλιστών είναι η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η ΟΚΕ, μέσω της οποίας διασφαλίζουν πρόσβαση στα Δ. Σ. των δημόσιων επιχειρήσεων. Η ΟΚΕ, με πρόεδρο σήμερα τον Χρήστο Πολυζωγόπουλο, ελέγχεται από τις εργοδοτικές οργανώσεις και τη ΓΣΕΕ, η οποία έτσι μπορεί να αποφασίζει ποιος πάει πού. Καθ’ υπόδειξιν της ΟΚΕ, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος βρέθηκε και στο Δ. Σ. της ΔΕΗ (είναι και στο Δ. Σ. της ΛΑΡΚΟ, αλλά και σε εκείνο της Εθνικής Τράπεζας ως εκπρόσωπος των εργαζομένων). Μερικές φορές όμως αρκούν απλώς και οι καλές σχέσεις με την κυβέρνηση. Ετσι π. χ. ο Στάθης Ανέστης (αναπληρωτής γ. γ.) ορίστηκε στο Δ. Σ. του ΟΤΕ – είναι και στο Δ. Σ. του Ελληνικού Κέντρου Επενδύσεων. Επί κυβέρνησης Ν. Δ., ο Πελοπίδας Καλλίρης από μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ έφτασε να γίνει πρόεδρος του ΟΔΙΕ.

Οι περισσότεροι μεγαλοσυνδικαλιστές συμμετέχουν στα Δ. Σ. των επιχειρήσεων από τις οποίες προέρχονται, ως εκπρόσωποι των εργαζομένων. Σε ό, τι αφορά τη μοιρασιά άλλων αξιωμάτων, όσοι γνωρίζουν τα πράγματα από μέσα επισημαίνουν ότι γίνεται κυρίως ανάμεσα στην ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ, χωρίς όμως να αποκλείονται άλλες παρατάξεις. Ετσι στο Δ. Σ. του ΟΑΕΔ βρίσκει κανείς δύο μέλη της ΠΑΣΚΕ (Κοντοπάνος, Γεωργακόπουλος), ένα της ΔΑΚΕ (Καλλιάνος) και τον Χρήστο Κατσιώτη του ΚΚΕ, όλοι μέλη της διοίκησης της ΓΣΕΕ. Εννοείται ότι δεν πρόκειται για θέσεις αμισθί. Οι απολαβές μπορεί να ξεκινούν από ένα επιμίσθιο της τάξης των 400 ευρώ τον μήνα (π. χ. στην ΕΘΕΛ) και να αγγίζουν το ύψος ενός ζηλευτού μισθού στις μεγάλες επιχειρήσεις. Ο κατάλογος δεν είναι μικρός: Υπάρχουν Δ. Σ. στα ασφαλιστικά Ταμεία, τις ΔΕΚΟ, τις τράπεζες, υπάρχουν όμως και διάφορες σημαντικές επιτροπές στο ΙΚΑ. Πέρα από τις θέσεις στα συμβούλια, ένα άλλο προνόμιο των συνδικαλιστών της ΓΣΕΕ είναι τα πολλά ταξίδια στο εξωτερικό. Ανθρωποι που γνωρίζουν τον χώρο μιλούν για κατάχρηση των διεθνών σχέσεων του εργατικού κινήματος, χωρίς συγκεκριμένο σκοπό.

Advertisements

5 Σχόλια to “Πλούσια επιδοτούμενος ο ελληνικός συνδικαλισμός”

  1. Σταύρος Κυριαζής Says:

    Δύο ερωτηματικά…
    Πρώτον, απ’ όσο διάβασα στο άρθρο της Καθημερινής, δεν αναφέρεται κανείς από την ηγεσία της ΑΔΕΔΥ, που να κατέχει κάποια αμειβόμενη θέση σε όργανο διοίκησης δημοσίου οργανισμού ή σε κάποια επίζηλη δημόσια αμειβόμενη θέση!
    Εσείς, γιατί στην ανάρτηση που κάνατε -που στην ουσία αποτελεί σχόλιο του συγκεκριμένου άρθρου- τους βάλατε όλους μαζί, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ στο ίδιο κοστούμι-κατηγορητήριο;
    Γνωρίζετε κάτι; Γιατί δεν το αναφέρετε;
    Δεύτερον, οι συνδικαλιστές κάθε χώρου προέρχονται από συμμετοχικές διαδικασίες, με κοινά γνωστούς και αμοιβαία συμφωνημένους εκ των προτέρων κανόνες και επομένως κατά κανόνα δημοκρατικές αν και συχνά όχι ευθέως αναλογικές.
    Μάλιστα, παρ’ ότι κάποιες φορές δεν λειτουργούν ηθικά ή ορθά δεν μπορεί κανείς να τους αφαιρέσει με λογικά επιχειρήματα την ιδιότητα των εκπροσώπων των εργαζομένων από τους οποίους εκλέγονται.
    Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την άλλη πλευρά -δηλαδή της εργοδοσίας- τα μέλη της οποίας συσσωματώνονται σε αντίστοιχες οργανώσεις.
    Το πρόβλημα αρχίζει να γίνεται ιδιαίτερα ενοχλητικό, αφού -εάν δεν κάνω λάθος- όλες οι κριτικές στρέφονται στην πλευρά των εκπροσώπων των εργαζομένων…
    Τυχαίο; Όχι!!!
    Γιατί κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει ασχοληθεί με την άσκηση έστω κάποιας επιδερμικής μορφής κριτικής στους εκπροσώπους αυτής της πλευράς -που ουσιαστικά και τυπικά αποτελούν τους συνδικαλιστές των εργοδοτών, δηλαδή τους εκπροσώπους τους- παρά μόνον;
    Όταν μάλιστα οι τελευταίοι προέρχονται από την παραδοσιακά και ιστορικά ισχυρότερη πλευρά της εξίσωσης παραγωγής;
    Και όταν γνωρίζουμε ότι κατά κανόνα αντιπροσωπεύουν ισχυρότατες ομάδες και καλά οργανωμένα συμφέροντα ή ακόμη προέρχονται από συντεχνίες και λόμπυς τα οποία και εξυπηρετούν;
    Και όταν είναι γνωστό ότι προωθούνται με ραγδαίους ρυθμούς στην εξουσία σε σχέση με τους ελαχίστους εκπροσώπους των εργαζομένων, αποκτώντας πολύ μεγαλύτερη πρόσβαση και στην νομή της;
    Ποιοί γίνονται κατά κανόνα βουλευτές;
    Ποιοί γίνονται κατά κανόνα υπουργοί και γενικοί γραμματείς;
    Ποιοί γίνονται κατά κανόνα μέλη διοικήσεων δημοσίων οργανισμών;
    Οι εκπρόσωποι/συνδικαλιστές των εργοδοτών ή των παραδοσιακών -με τη μεσαιωνική έννοια μάλιστα- συντεχνιών!
    Γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι των βιομηχάνων, των μεγαλοεμπόρων και των επιχειρηματιών!
    Διαχρονικό φαινόμενο στην πολιτική και διοικητική ιστορία του τόπου μας…
    Χωρίς μάλιστα τις περισσότερες φορές να διαθέτουν την κατάλληλη κουλτούρα για να διοικήσουν!
    Έτσι, απλά το καταπίνουν όλοι γιατί εκείνοι προέρχονται από τις παραδοσιακές ομάδες των ελίτ του τόπου…
    Κριτική καμία, ποτέ και από κανέναν για την χαμένη αποτελεσματικότητα και τις αντιοικονομίες κλίμακος που προκαλούν τόσοι άσχετοι, ανίκανοι και επομένως ακατάλληλοι στο δημόσιο επί δεκαετίες, με την παντελή ή έστω μερική αδυναμία τους για λήψη κατάλληλων πολιτικοοικονομικών αποφάσεων και προτεραιοτήτων, που επέφεραν οδυνηρές συνέπειες για τη χώρα μας!
    Αφήστε τις λαμογιές και τις κλοπές δημόσιας περιουσίας!
    Με το νόμο -βέβαια- με το νόμο πάντοτε!
    Που οι ίδιοι ψήφιζαν, βεβαίως-βεβαίως!
    Και με τις ευλογίες όλων μας…
    Μας μάραναν οι πέντε της ΓΣΕΕ που μνημονεύονται στο άρθρο της Καθημερινής…
    Λέτε αυτοί να ευθύνονται και για όλα τα δεινά που τραβάμε σήμερα;
    Σωπάτε βρε…

    Ξεχνάτε τους

  2. inlovewithlife Says:

    κ. Κυριαζή,

    δεν είμαι κατά του συνδικαλισμού ως τρόπου οργάνωσης στους χώρους δουλειάς. Είμαι όμως κατά του υπάρχοντος μοντέλου συνδικαλισμού, μεταξύ άλλων για τα χαρακτηριστικά του που περιγράφω στο σύντομο σχόλιό μου. Έτσι, δεν πιστεύω ότι φταίνε τα πρόσωπα αλλά οι ίδιες οι δομές οργάνωσης, οι οποίες και επειδή δεν διορθώνονται, πρέπει να αφανιστούν. Γιατί πρέπει να αφανιστούν? Πιο κατάλληλο παράδειγμα από την τελευταία ΕΓΣΣΕ δεν μπορώ να βρώ. Και είναι και το παράδειγμα που απαντά και στο γιατί προτιμώ την κριτική στη ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ παρά στον ΣΕΒ. Οι δεύτεροι τουλάχιστον είναι φανερό ποιον εκπροσωπούν.

    Αν εσείς γνωρίζετε ότι το μοντέλο οργάνωσης της τριτοβάθμιας ΑΔΕΔΥ διαφέρει από αυτό της ΓΣΕΕ, παραθέστε λεπτομέρειες. Αυτό που εγώ ξέρω είναι ότι στην πλειοψηφία της η ανώτερη ιεραρχία της ΓΣΕΕ προέρχεται από ΔΕΚΟ ή πρώην ΔΕΚΟ και όχι από τον αμιγώς ιδιωτικό τομέα, όπου η σύγκρουση με τα αφεντικά έχει τελείως άλλη γεύση. Μήπως αυτό λέει κάτι για την ανώτερη ιεραρχία της ΑΔΕΔΥ, που προέρχεται αναγκαία από τον αμιγώς δημόσιο τομέα?

  3. tentas Says:

    Κυριε ερωτευμένε με τη ζωή , πιστεύω να έχεις ενημερωθεί για το όνομα του νέου προέδρου της ΓΣΕΕ. Αν όχι κάντο σύντομα γιατί είμαι σίγουρος πως όταν το διαβάσεις κάτι θα σου θυμίσει…

  4. Σταύρος Κυριαζής Says:

    Αγαπητέ inlovewithlife,

    Δηλαδή από ποιούς θα θέλατε εσείς να αποτελείται η ιεραρχία της ΑΔΕΔΥ, εκτός από εργαζόμενους στον αμιγώς δημόσιο τομέα?
    Άλλωστε, είναι λογικό και απόλυτα φυσικό, ότι οι οργανώσεις εργαζομένων αποτελούνται από τους εργαζόμενους οι οποίοι τις συνέστησαν και όχι από όποιους θέλει ή φαντάζεται αυθαίρετα ο καθένας μας.
    Διαβάστε πρώτα τα αρχικά και δείτε τι σημαίνει ΑΔΕΔΥ!
    Ανωτάτη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων.
    Δηλαδή τριτοβάθμια οργάνωση (Συνομοσπονδία) στην οποία εκπροσωπούνται όλες οι δευτεροβάθμιες ενώσεις (Ομοσπονδίες) των εργαζομένων του δημοσίου τομέα. Οι τελευταίες απαρτίζονται από τις τοπικές ή κλαδικές οργανώσεις των εργασιακών χώρων (πρωτοβάθμιες).
    Απλά πράγματα, χωρίς καμία παρεξήγηση ή ύποπτο σημείο.
    Με την ευκαιρία καλό θα είναι να διαβάσετε το ιστορικό ίδρυσης και το καταστατικό της ΑΔΕΔΥ: http://www.adedy.gr/adedy_cms_files/dynamic/c33490/file/katastatiko_adedy_el_GR.pdf.
    Ας μην τα παρεξηγούμε όλα…

    Σταύρος Κυριαζής

  5. inlovewithlife Says:

    Μα εγώ μίλησα για την ανώτερη ιεραρχία της ΓΣΕΕ.

    Η ΑΔΕΔΥ αυτονόητα έχει μόνο δημοσίους υπαλλήλους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: