Άνεμος Ελευθερίας σε Όλες τις Αραβικές Χώρες

by

arab world protests

Σύμφωνα με μία προσφιλή ρήση, που συνοψίζει τα πορίσματα της θεωρίας του χάους, το πέταγμα μίας πεταλούδας στη μία άκρη του πλανήτη, μπορεί να προκαλέσει σεισμό σε μία άλλη. Κάτι αντίστοιχο για τα μεγάλα συμβάντα της κοινωνικής απελευθέρωσης έχει περιγράψει ο κοινωνικός στοχαστής G. Katsiaficas ως την «Επίδραση του Έρωτα» (“Eros Effect”), εννοώντας την μαζική και ταχύτατη ανάδυση και διάχυση στις κοινωνίες κατά τα μεγάλα συμβάντα της ενστικτώδους ανθρώπινης ανάγκης για δικαιοσύνη και ελευθερία.

Το πέταγμα αυτής της πεταλούδας κινεί τις τεκτονικές πλάκες των λαϊκών – κοινωνικών εξεγέρσεων σε όλο το Μαγκρέμπ και την Αραβική χερσόνησο. Οι Αραβικοί λαοί σε συντονισμό μεταξύ τους αμφισβητούν την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, στην οποία είχε για χρόνια καταδικάσει τις χώρες τους το «Δυτικό» κατεστημένο, και ξεχύνονται στους δρόμους για τη δημοκρατία, την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ο ένας μετά τον άλλο οι εντόπιοι δικτάτορες – τοποτηρητές της Δύσης είτε εγκαταλείπουν τρέχοντας τις χώρες τους είτε εξαναγκάζονται σε αποχώρηση. Καθώς τα ιδανικά της κοινωνικής απελευθέρωσης περπατούν ξανά στα σοκάκια της Τύνιδας και του Καΐρου, ο τρίτος πόλος ανάμεσα στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό βγαίνει ξανά στο προσκήνιο και αλλάζει τον κόσμο, ενώ οι συσχετισμοί ανάμεσα στις κοινωνίες και τα κυρίαρχα μπλοκ εξουσίας ανατρέπονται.

Όλα ξεκίνησαν, όταν στις 17/12/2010 σε μία πόλη κοντά στην Τύνιδα ο 20χρονος Mohamed Bouazizi, πλανόδιος μικροπωλητής χωρίς άδεια, αφού υπέστη τη συνήθη μεταχείριση της αστυνομίας, αυτοπυρπολήθηκε μπροστά στα κτίρια του τοπικού Δήμου, για να εκπνεύσει. Το γεγονός αποτέλεσε την αφετηρία μίας άνευ προηγουμένου εξέγερσης σε όλη την Τυνησία, η οποία οδήγησε στην εκδίωξη από τη χώρα του δικτάτορα Μπεν Άλι και την καθαίρεση της νομενκλατούρας του. Σε όλη τη διάρκεια της εξέγερσης πρωτοφανούς μένους συγκρούσεις του λαού με τις δυνάμεις καταστολής και γενικές απεργίες κατάφεραν να αναγκάσουν σε άτακτη οπισθοχώρηση το καθεστώς. Η εξέγερση των Τυνήσιων μεταδόθηκε ως ιός σε όλες τις Αραβικές χώρες, με τις μεγαλύτερες αναταραχές στην Αίγυπτο, την Ιεμένη, την Αλγερία και την Ιορδανία αλλά και συμβάντα στην Μαυριτανία, την Σαουδική Αραβία, το Ομάν, το Σουδάν, τη Συρία, τη Λιβύη και το Μαρόκο. Από τις 28/12 οι Αλγερινοί εφορμούν στους δρόμους, εξαναγκάζοντας κάποιες μέρες αργότερα τον εγχώριο δικτάτορα – τοποτηρητή της καπιταλιστικής Δύσης να θέσει τέρμα στην πολυετή θέση της χώρας σε κατάσταση ανάγκης. Από τις 13/1 το κύμα των διαδηλώσεων επεκτείνεται σε Λιβύη και Ιορδανία, με τα εκεί καθεστώτα να προσπαθούν να κατευνάσουν τους λαούς τους με υποσχέσεις για αλλαγές. Στις 18/1 τη σκυτάλη παίρνουν οι πολίτες της Υεμένης, που εξαναγκάζουν σε αποχώρηση τον εκεί ισόβιο δικτάτορα – άνθρωπο της Δύσης.

Το μεγαλύτερο όμως κίνημα ανατροπής διαμορφώνεται στην Αίγυπτο. Στις 25/1 οι πολίτες της Αιγύπτου αυτό – οργανώνονται μέσα από τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και στόμα με στόμα οργανώνουν την «Ημέρα της Οργής», σχεδιασμένη να συμπίπτει με την εθνική «Γιορτή της Αστυνομίας». Ακολουθεί μία εβδομάδα εξέγερσης σε όλες τις πόλεις της χώρας, η οποία κορυφώνεται με την καλεσμένη μέσα από το Facebook «Πορεία του Ενός Εκατομμυρίου» στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου με 2 εκατομμύρια διαδηλωτές. Το καθεστώς απαντά πρώτα με την από 28/1 καθολική διακοπή της πρόσβασης της χώρας στο διαδίκτυο, μετά με την κάθοδο του στρατού στους δρόμους των πόλεων και τέλος με την στρατολόγηση χιλιάδων παρακρατικών τραμπούκων – δολοφόνων. Ακολουθούν μέρες εξέγερσης, που φέρνουν το στηριγμένο διαχρονικά από όλο τον Δυτικό κόσμο καθεστώς του δικτάτορα Μουμπάρακ σε κατάσταση διάλυσης. Μέχρι και σήμερα το μπρά – ντε – φερ μεταξύ Αιγυπτιακού λαού και εγχώριου καθεστώτος / Δυτικών κρατών συνεχίζεται. Πρέπει εδώ να σημειωθεί η στάση του Έλληνα πρωθυπουργού απέναντι στην Αιγυπτιακή εξέγερση, ο οποίος, ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και ομοϊδεάτης του δικτάτορα Μουμπάρακ, δεν ζήτησε την εκδίωξή του, φοβούμενος προφανώς από τέτοιες πρακτικές και για το δικό του μέλλον.

Οι Αραβικές χώρες είναι για χρόνια στη σκλαβιά μίας ιδιότυπης αποικιοκρατίας, με τους εγχώριους δικτάτορα να τηρούν τις ευαίσθητες ισορροπίες των εντολέων τους, Δυτικών και Ισραηλινών, για την σταθερότητα της ανελευθερίας στην περιοχή. Οι εξεγέρσεις των Αράβων αδελφών μας γίνονται για την δημοκρατία, την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη και ως τέτοιες μας δείχνουν τον δρόμο. Για πρώτη φορά στην ιστορία των απελευθερωτικών κοινωνικών κινημάτων οι πολίτες αυτο – οργανώνονται σε τέτοια ευρεία έκταση, εκμεταλλεύονται τόσο αποτελεσματικά τις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών για τις ανάγκες του κοινωνικού ανταγωνισμού και συντονίζονται σε διεθνές επίπεδο. Σίγουρα η μετά των εξεγέρσεων εποχή δεν θα βρει τους Άραβες σε κοινωνίες δημοκρατίας, ελευθερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Ο δρόμος όμως για την κοινωνική απελευθέρωση είναι μακρύ και κάθε βήμα αξίζει όλα – για – όλα να το περπατάς. Τέτοιες ιστορικές στιγμές σημαδεύουν τους λαούς, αλλάζουν άρδην τις κοινωνικές συνθήκες, διαμορφώνουν την κοινή συνείδηση και μνήμη. Τέτοιου είδους ιστορία τη γράφουν οι κοινωνίες, όταν αποφασίζουν να πάρουν τις συλλογικές τύχες τους στα χέρια τους.

Οι κοινωνίες της «Δύσης» χάνουν σταδιακά τις κατακτήσεις δεκαετιών και βυθίζονται όλο και περισσότερο στην παγκόσμια δικτατορία της καπιταλιστικής αγοράς. Η όλο και μεγαλύτερη συγκέντρωση του διαρκώς αυξανόμενου κοινωνικού πλούτου σε λιγότερα χέρια μας κάνει πλέον να οδηγούμαστε σε έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων για κάθε ψίχουλο που πέφτει από το τραπέζι τους, καταστρέφοντας τη φύση και τις κοινωνίες. Μόνη διέξοδος πλέον, με αργά βήματα και χτίσιμο, η προετοιμασία για την οικονομική αυτοδιαχείριση και την κοινωνική αυτοδιεύθυνση. Πρέπει να δουλέψουμε, ώστε να έρθει ο καιρός για μία εξέγερση, που θα απλωθεί σε όλη την Ευρώπη, όπως συμβαίνει τώρα στις Αραβικές χώρες.

Advertisements

3 Σχόλια to “Άνεμος Ελευθερίας σε Όλες τις Αραβικές Χώρες”

  1. bob Says:

    μαλακίες λέει ο κατσιαφίκας

    και όλα δεν ξεκίνησαν στην τυνησία αλλά λίγο πιο πίσω, στις 6/12/08…

    τότε ξαναμπήκε η ιστορία σε κίνηση

  2. inlovewithlife Says:

    Υπάρχει διάχυτο στα κοινωνικά συμβάντα για ελευθερία αυτό το συναίσθημα που περιγράφει ο Κατσιαφίκας. Δεν είναι τα (πχ. οικονομικά) συμφέροντα που ενώνουν τους ανθρώπους αλλά οι επιθυμίες και οι ανάγκες τους. Αν ήταν μόνο οικονομικοί οι λόγοι για το μεγαλύτερο κύμα εξεγέρσεων που έγινε ποτέ, τότε το κύμα αυτό θα έπρεπε να είχα εκδηλωθεί παλαιότερα αλλά και να είχε καταλαγιάσει όταν τους έδωσαν κάτι αυξήσεις στους μισθούς και κάτι άλλες τέτοιες παπαριές. Για ελευθερία διψουν οι άνθρωποι εκεί κάτω.

    Το δεύτερο που λες το πιστεύω και εγώ.

  3. Εκκένωση της OccupyWallStreet από το Κράτος των ΗΠΑ! « in_love_with_life Says:

    […] της δομών σε ευρύτερες περιοχές του πλανήτη [1], […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: