Ένα Δάκρυ από τα Παλιά

by

carlos juliani

Ήταν 21 Ιουλίου του 2001, οι στιγμές της Γένοβας, όταν βρισκόμουν στην προκυμαία της Πάρου περιμένοντας το πλοίο που θα με γύριζε στην Αθήνα, βαθιά μετανιωμένος που πήγα διακοπές στο νησί αντί να βρίσκομαι εκεί που ο κόσμος συγκλονιζόταν. Τότε, κρατώντας μία εφημερίδα στα χέρια μου πληροφορήθηκα τη δολοφονία του Κάρλος Τζουλιάνι από τις δυνάμεις της “τάξης”.

Ενώ το κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού θρηνούσε τον πρώτο του νεκρό, εγώ από την πλευρά μου μετάνιωνα για όσα μέχρι τότε δεν είχα κάνει και, αφήνοντας πίσω την αθωότητά μου και ένα δάκρυ οργής για το φόνο, ξυπνούσα. Είναι σίγουρο ότι κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα γεγονότα, όπως και ότι κάθε γεγονός λειτουργεί διαφορετικά στη ζωή του κάθε ανθρώπου. Η δολοφονία του Τζουλιάνι στάθηκε η αποφασιστική αφορμή για τη δική μου (σίγουρα και πολλών άλλων) αφύπνιση και ενεργοποίηση για έναν άλλο, πιο όμορφο κόσμο. Ήταν η στιγμή που μπήκα στο κίνημα. Το ίδιο συνέβη και για πολλούς από τη γενιά μου.

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, βλέπω με μεγαλύτερη αισιοδοξία από ποτέ τους κοινωνικούς αγώνες, αρρήκτα δεμένους πια με τη ζωή μου, το βλέμμα μέσα από το οποίο κοιτάζω τον κόσμο. Καθώς τα αδιέξοδα παντού γύρω μου μεγαλώνουν, το ίδιο βλέμμα βλέπω να αποκτούν όλο και περισσότεροι, κυρίως η νεολαία. Με όλα τους τα προβλήματα και τις ατέλειες τα κινήματά μας είναι ο μοναδικός τρόπος, που ξέρω, για να ζεί κανείς ανθρώπινα και με αξιοπρέπεια στην εποχή μας. Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.

Advertisements

4 Σχόλια to “Ένα Δάκρυ από τα Παλιά”

  1. xamogelo Says:

    Εγώ μπήκα επι άρθρου 16. Πάντως ο Τζουλιάνι για να ξεκαθαρίσουμε δεν αποτελεί πρότυπο. Ασχετα που μετά απο την δολοφονία του τον ηρωοποιησαν όλοι.

  2. inlovewithlife Says:

    Γεια χαρά.

    Αν περιμένουμε ανθρώπους – πρότυπα, για να ενεργοποιηθούμε, τότε καλύτερα ας το αφήσουμε. Ο Juliani δολοφονήθηκε με δύο σφαίρες στο κεφάλι από ένστολους. Δεν είναι ούτε πρότυπο ούτε ήρωας ούτε «αθώος», είχε μία συγκεκριμένη επιθετική θέση απέναντι στην κυριαρχία κατά τη μάχη της Γένοβας και το πλήρωσε αυτό με τη ζωή του. Δεν χαρίζουμε τη ιστορική μνήμη του ούτε στους δικαστές ούτε σε τιμητές αλλά στα κοινωνικά κινήματα και την κοινωνία.

  3. anon Says:

    Λάθος φωτογραφία διάλεξες: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Giuliani-Jeep_Attack.jpg

    Αν πέθαινε ο ένστολος στο τζιπ από τον ένστολο εκτός τζιπ, ο καθένας με την δική σου στολή, είμαι σίγουρος οτι θα το θεωρούσες παράπλευρη απώλεια. Αν είσαι υποχρεωμένος να θυμάσαι μόνο ένα πράγμα από την Τζένοβα να θυμάσαι την εισβολή της αστυνομίας στο Σχολείο Ντίαζ, όχι ένα ένοχο που τον σταμάτησε ένας άλλος ένοχος. Αλλιώς δεν έχεις καμμία διαφορά από το Μέγκα ή τον Πορτοσάλτε.

  4. inlovewithlife Says:

    Θα μπορούσα να βάλω και τη φωτογραφία που υποδεικνύεις. Για μένα είναι το ίδιο.

    Η κουκούλα δεν είναι στολή, καθώς η στολή συμβολίζει την πειθαρχία σε κάποια εξουσία. Η κουκούλα δεν χαρακτηρίζει επίσης αυτόν που την φορά αλλά οι πράξεις του. Αυτές κρίνονται από την κοινωνία. Τέλος, η κουκούλα μπορεί να σημαίνει αντίσταση, όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις του τζουλιάνι και των ζαπατίστας.

    Ο ένστολος στο τζιπ δεν πέθανε και δεν θα μπορούσε να πέθαινε. Και αυτό γιατί στόχος των διαδηλωτών της Γένοβας ήταν το σπάσιμο της κόκκινης ζώνης και η ακύρωση της συνόδου των G8, όχι άλλοι άνθρωποι. Αντιθέτως, οι αστυνομικοί είχαν ως στόχο άλλους ανθρώπους, δηλαδή όλους τους διαδηλωτές. Όπως παντού και πάντα έτσι και στη Γένοβα η βία του κράτους ήταν απείρως μεγαλύτερη και εντελώς αναξιοπρεπής σε σχέση με την όποια βία των αντιστεκόμενων.

    Τέλος, το ποιος είναι ένοχος αποτελεί ηθική κρίση και επομένως είναι κάτι αρκετά υποκειμενικό. Η δικη΄μου ηθική μου λέει ότι ο Τζουλιάνι είναι ένοχος, δηλαδή φέρει την πλήρη ευθύνη των πράξεών του, για την έμπρακτη αμφισβήτηση της ισχύος των κυριάρχων αυτού του πλανήτη να αποφασίζουν σε βάρος μας. Ο αστυνομικός που τον σκότωσε και οι εντολείς του είναι απλώς ένοχοι για ανθρωποκτονία με δόλο. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως τα αστικά δικαστήρια «απέδωσαν» τη δικαιοσύνη τους με τον γνωστό τρόπο, ξελασπώνοντας ουσιαστικά τον αστυνομικό και επιβεβαιώνοντας το αδιάσπαστο της κρατικής στάσης απέναντι σε κάθε αντιστεκόμενο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: