Τίποτα Λιγότερο, Τίποτα Περισσότερο!

by

δημόσια δωρεάν παιδεία

Κάθε μεταρρύθμιση του εγχώριου συστήματος εκπαίδευσης γινόταν με τη ρητορική ότι κάθε αλλαγή στη θλιβερή του κατάστασή θα ήταν για καλό. Όσοι κάθε φορά διαφωνούσαν καταγγέλλονταν ως ταυτισμένοι με και υπαίτιοι για το θλιβερό της υπάρχουσας κατάστασης. Η μανιχαϊστική αυτή ρητορική των κυβερνώντων, για την επικράτηση της οποίας φέρουν σημαντική ευθύνη και τα κομμάτια που απαρτίζουν την εκπαιδευτική κοινότητα, απέτρεψε οποιαδήποτε δυνατότητα για ουσιαστικό δημόσιο διάλογο στη βάση της κοινωνίας. Έτσι, σταδιακά ο δημόσιος (όχι κρατικός/κομματικός) και δωρεάν χαρακτήρας της παιδείας, όπως άλλωστε αποτυπώνεται στο Ελληνικό Σύνταγμα, αποδομούνταν από το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας στην κατεύθυνση της εμπορευματοποίησης, της ανακατεύθυνσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην κατασκευή υπηκόων και στο outsourcing του κόστους όλου του δημιουργικού κομματιού της παραγωγικής διαδικασίας από τις μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες στο δημόσιο. Το Ν/Σ της Διαμαντοπούλου ολοκληρώνει αυτή την κατεύθυνση με το πρόσθετο χαρακτηριστικό της αποτίναξης από το κράτος μεγάλου κομματιού των οικονομικών του υποχρεώσεων. Η κυρίαρχη ρητορική ξεδιπλώνεται πάλι με τον ίδιο μανιχαϊστικό, εξευτελιστικό για τη νοημοσύνη όλων μας, τρόπο.

Ωστόσο, οι κοινωνικές συνθήκες έχουν αλλάξει.

(α) Η κρίση έχει δημιουργήσει την αδήριτη ανάγκη για περισσότερα και πιο ουσιαστικά δημόσια αγαθά. Η υποχώρηση της καπιταλιστικής αγοράς έχει αφήσει πίσω της ένα τεράστιο κενό ανικανοποίητων κοινωνικών αναγκών, τις οποίες η διάλυση της κρατικής μηχανής επιβαρύνει περαιτέρω. Ενώ κάποτε η εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης είχε κάποια απήχηση σε μία μικρο- μεσο- αστική οικογένεια, επειδή υπήρχαν – μολονότι με δυσχέρεια – οι οικονομίες για να στέλνει τα παιδιά της σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, σχολεία και πανεπιστήμια του εξωτερικού, η κοινωνική αυτή τάξη συρρικνώνεται ταχύτατα. Εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης για το 90% των ανθρώπων σήμερα σημαίνει αδυναμία πρόσβασης σε αυτή και, επομένως, αδυναμία κοινωνικής ανέλιξης.

(β) Το αγγλοσαξωνικό μοντέλο εκπαίδευσης, που διαδόθηκε ταχύτατα σε όλο τον κόσμο, είναι υπό επαναδιαπραγμάτευση, καθώς ανέδειξε προβλήματα, που επηρεάζουν την κοινωνική συνοχή και θέτουν σε δοκιμασία τον ιδεολογικό μανδύα του κυρίαρχου συστήματος εξουσίας. Σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής κρίσης σε όλο τον Δυτικό κόσμο η κριτική αυτή διευρύνεται. Η άκριτη υποστήριξη των επιλογών του κεφαλαίου στην παραγωγή οδήγησε τους κυριάρχους ξεβράκωτους στην σημερινή οικονομική κρίση. Η πτώση των ιδεολογιών και η αδυναμία παραγωγής νέων, που θα στηρίζουν το σύστημα, βάζει ερωτήματα για την ικανότητα ενός τέτοιου μοντέλου να παράγει διακοσμητικούς διανοητές της εξουσίας. Η ποδηγέτηση της διαδικασίας παραγωγής γνώσης και τεχνολογίας οδήγησε σε σημαντικές καθυστερήσεις για επιστημονική ανάλυση και τεχνολογικές απαντήσεις στην οικολογική κρίση. Το κυριότερο όμως από όλα είναι η συθέμελη καταστροφή του Αμερικανικού ονείρου, αφού οι δυνατότητες κοινωνικής ανέλιξης έχουν καταρρεύσει στις χώρες αυτές. Αν στην Αγγλία βγήκαν με μολότοφ, στις ΗΠΑ θα γίνει σφαγή. Το μόνο καλό που παρήγαγε ταχύτατα αυτό το σύστημα, είναι την κουλτούρα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, η οποία έχει και τα καλά της.

(γ) Οι συσχετισμοί εξουσίας στην Ελλάδα βρίσκονται σε κατάσταση μετάβασης. Οι δονήσεις του Δεκέμβρη του 2008 έπληξαν όλα τα κραταιά δίκτυα εξουσίας, ρίζωσαν στη νεολαία, απονομιμοποίησαν το υπάρχον. Το σημερινό κίνημα των πλατειών αποτελεί αναβάθμιση του Δεκέμβρη, καθώς δημιουργεί πεδία δημοσίου διαλόγου, απελευθερώνοντας εκρηκτικές δυναμικές αγώνα. Για πρώτη φορά οι «από κάτω» μπορούν να συζητήσουν μεταξύ τους και να δημιουργήσουν οι ίδιοι τις αλήθειες του, χωρίς να τους επιβάλλονται αυτές έτοιμες από το κόμμα, το συνδικάτο, την οικογένεια, την τηλεόραση. Αυτό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για οποιαδήποτε κοινωνική αλλαγή. Η εδαφικοποίηση του κινήματος στις κεντρικές πλατείες κάθε πόλης και χωριού δεν είναι απλώς και μόνο συμβολικό της ισχύος του, την πραγματώνει και στην πράξη. Ταυτόχρονα, οι μετασχηματισμοί στην παραγωγή και η οικονομική κρίση συγκροτούν ένα τεράστιο κοινωνικό κομμάτι δραστικά καταπιεζόμενων – εκμεταλλευόμενων, ιδιαίτερα στις πιο μάχιμες ηλικίες, το οποίο σταδιακά αρχίζει να αναγνωρίζει τις ομοιότητες που το ενώνουν και να παραμερίζει τις διαφορές που το χωρίζουν (εξαίρεση δυστυχώς οι μετανάστες, διαχωρισμός που πρέπει να τσακιστεί από μέσα και από έξω, αν θέλουμε να παλέψουμε αποτελεσματικά απέναντι στον κοινό εχθρό). Αυτή τη στιγμή αποτελεί στρατηγική επιλογή του συστήματος να αρπάξει ό,τι μπορεί από τις παλιές κατακτήσεις, πριν κατακρυμνησθεί σε μία κοινωνική λαίλαπα, που το περιμένει. Εδώ μπαίνει το Ν/Σ για την παιδεία κατακαλόκαιρο, εδώ μπαίνει και η αναθεώρηση του Συντάγματος με την ιδιότυπη μορφή δημοψηφισμάτων.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ – ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ.

Μέσα στο καλοκαίρι και με συνοπτικές διαδικασίες

η κυβέρνηση προωθεί για ψήφιση στη βουλή,

νομοσχέδιο που κατεδαφίζει την ανώτατη εκπαίδευση

Η πανεπιστημιακή κοινότητα αντιδρά και απαιτεί να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο

Η πρωτοβουλία πανεπιστημιακών ενάντια στο πανεπιστήμιο του μνημονίου,

σε συνεργασία με τη συνέλευση της πλατείας Συντάγματος

διοργανώνει διήμερο κινητοποιήσεων στο Σύνταγμα

την Κυριακή 21 Αυγούστου, στις 8 το βράδυ,

συζήτηση με θέμα:

“Πανεπιστήμιο για την κοινωνία και όχι για τις επιχειρήσεις”

Συμμετέχουν:

Κώστας Δουζίνας αντιπρύτανης Birkbeck Π/μίου Λονδίνου

Σίμος Σιμόπουλος πρύτανης του ΕΜΠ,

Λάζαρος Απέκης τέως πρόεδρος ΠΟΣΔΕΠ,

Αντρέας Νοταράς λέκτορας στο Πάντειο,

Σταύρος Παναγιωτίδης μεταπτυχιακός φοιτητής

Ομιλητές από τη συνέλευση της πλατείας.

Η συζήτηση θα συνεχιστεί και θα επεκταθεί

τη Δευτέρα 22 Αυγούστου, στις 8 το βράδυ.

Παράλληλα με τις εκδηλώσεις θα λειτουργεί έκθεση πολιτικής γελοιογραφίας

με έργα Αναστασίου, Δερβενιώτη, Ζερβού, Καλαϊτζή, Πετρουλάκη, Στάθη, Χερουβείμ κ.α.

Πριν αρχίσει η συζήτηση θα προβάλλονται βίντεο

Το ηθικό θα ανυψώνουν οι Τυμπανιστές της Πλατείας

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΙΔΑΚΤΡΑ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Advertisements

3 Σχόλια to “Τίποτα Λιγότερο, Τίποτα Περισσότερο!”

  1. L’Enfant de la Haute Mer Says:

    Το 2003, εμείς οι παλιοί και ‘γραφικοί’ οργανώναμε:

    Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο, 28 Φεβρουαρίου, 1 μ.μ., Αθήνα, Πλατεία Συντάγματος

    Αντισύνοδος Εκπαίδευσης
    Αθήνα, Πάντειο Πανεπιστήμιο
    Σάββατο 1 Μάρτη (απόγευμα)
    και Κυριακή, 2 Μάρτη (πρωί)

    Διαδίδαμε κείμενα σαν κι αυτό:
    http://www.attac-hellas.org/EnsSup.php

    http://anoixtosxoleio.wordpress.com/2009/04/04/edu/

    http://www.epohi.gr/monteux_education_social_3032003.htm

    http://www.agonsyn.gr/Elme/antisyn.htm

    τώρα, με την ολομέτωπη νεοφιλελεύθερη επέλαση, είναι ίσως αργά!

  2. Panagiotis Atmatzidis Says:

    Sorry αλλά τα Ελληνικά πανεπιστήμια, σήμερα μπορούν να τα γκρεμίσουν, δεν θα λείψουν ούτε στους φοιτητές, άλλωστε το κάνουν κάθε μέρα μόνοι τους.

    Είπαμε, να είμαστε αντίθετοι… Αλλά έχω την εντύπωση πως να είσαι αντίθετος a priori με οτιδήποτε δεν είναι δα και ότι καλύτερο…

  3. L’Enfant de la Haute Mer Says:

    ένα σχόλιό μου βρίσκεται στο σπαμ, αν θέλετε, το εγκρίνετε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: