The Future is Now

by

Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα δράσης για πραγματική δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. 1000 πόλεις σε 90 χώρες του κόσμου βγαίνουν στις πλατείες, διαδηλώνουν, καταλαμβάνουν, κάνουν συνελεύσεις. Ήταν όμως μόλις πριν 20 χρόνια όταν έπεφτε σύσσωμο σαν τραπουλόχαρτο το μπλοκ του ανύπαρκτου σοσιαλισμού και οι νεοφιλελεύθεροι ταγοί διακήρρυσσαν το τέλος της ιστορίας. Τι έχει συμβεί; Όταν πριν 10 χρόνια έμπαινα στα κινήματα ο κόσμος της αντίστασης και της δημιουργίας παντού στον πλανήτη ήταν σε μεταβατική φάση. Οι πρώτες αμφισβητήσεις του παγκοσμίως κυρίαρχου συστήματος εξουσίας έρχονταν από ένα αντάρτικο νέου τύπου (Ζαπατίστας), τα παλλιροϊκά κύματα του οποίου διαδόθηκαν μέσω των ηλεκτρονικών δικτύων επικοινωνίας, για να δώσουν γέννα στο alter – mondialiste κίνημα. Σήμερα η μεταβατική μας φάση έχει τελειώσει με παταγώδη τρόπο. Η παγκόσμια δικτατορία της αγοράς έχει τρεις πλανητικές επιπτώσεις, που οδηγούν την κοινωνική ειρήνη και την φυσική ισορροπία στα όριά τους. Παντού οι κοινωνικές ανισότητες ενισχύονται. Στον νότο αυτό σημαίνει θάνατο. Στον Βορρά αυτό σημαίνει εξαφάνιση των μεσαίων τάξεων. Παντού αυτό σημαίνει έξαρση του κοινωνικού – ταξικού πολέμου. Επίσης, η παραγωγική μηχανή του καπιταλισμού, φυσική θέση στην οποία κατέχει η εργασία και οργανικό κομμάτι της είναι η καταναλωτική κοινωνία, καταστρέφει με απίστευτη ταχύτητα τον πλανήτη. Τρίτον, η αποδυνάμωση του έθνους – κράτους από την παγκόσμια δικτατορία της αγοράς διαλύει τα τελευταία ψήγματα δημοκρατικής συμμετοχής στη σφαίρα της πολιτικής.

Επειδή δεν είμαστε κριτικοί κινηματογράφου αλλά παίρνουμε θέση σε όλο αυτό που γίνεται, θα πρέπει να αναπροσαρμόσουμε ανάλογα με τα παραπάνω τις στρατηγικές μας στον κοινωνικό ανταγωνισμό. Η ιστορία δείχνει ότι οι κοινωνικές ανισότητες οξύνουν την πάλη του κόσμου της εργασίας. Τα εργαλεία όμως αυτής της πάλης δεν είναι μόνο σκουριασμένα από τον χρόνο ή στρατηγικώς ακατάλληλα για τις μάχες που έρχονται. Είναι και απαράδεκτα από τη σκοπιά της κοινωνικής απελευθέρωσης. Και αυτό γιατί η ιστορία επίσης δείχνει ότι τα εργαλεία αυτά δεν οδήγησαν στη χειραφέτηση του κόσμου της εργασίας, ώστε να σηκώσει στις πλάτες του την παραγωγική διαδικασία. Αντίθετα, ναυάγησαν αναδεινύοντας μία τάξη διευθυνόντων, η οποία πήρε τη θέση του κεφαλαίου. Περαιτέρω, ναυάγησαν επειδή καλλιέργησαν την αναπαραγωγή – αντί για τον μετασχηματισμό – της εργασίας, ανταλλάσσοντάς την με υλική ευδαιμονία για ένα μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων. Τέτοιες πολυτέλειες όμως σήμερα δεν έχουμε. Δεν είμαστε ηλίθιοι, για να πιστεύουμε ότι ο πλανήτης θα αντέξει. Αν οι εργαζόμενοι δεν αποκτήσουν συνείδηση του κοινωνικού τους ρόλου και δεν συνδέσουν αυτόν με την οικολογία, ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ. Ο μπαμπάκας – κεφάλαιο και το κλασικό παιχνιδάκι των αριστερών, που θέλουν να εκπροσωπούν τη μιζέρια της μισθωτής εργασίας, συντηρώντας τη με αντάλλαγμα αυτοκίνητα και τηλεοράσεις, αποδείχτηκαν παντελώς ανεπαρκή για να διαχειριστούν την αρμονική συμβίωση της ανθρωπότητας με το φυσικό περιβάλλον. Αν πάμε σε άλλον έναν κύκλο κοινωνικών εξεγέρσεων και επαναστάσεων, όπου θα καταλήξουμε να έχουμε αναπαραγωγή της εργασίας με τους όρους που συνέβη τις χρυσές δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο, ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ κύριοι. Γιατί ο πλανήτης δε θα μας αντέξει. Και επειδή ο πλανήτης θα μας αντέξει, αυτό το σενάριο δεν θα παίξει.

Και εδώ έρχεται και μπαίνει η δημοκρατία, διεισδύοντας στις στρατηγικές του κοινωνικού ανταγωνισμού. Η μόνη ελπίδα που έχουμε είναι η συνεχής και αδιάκοπη αυτοεκπαίδευσή μας στη δημοκρατία, είτε αυτή αφορά τις πλατείες και τα πανεπιστήμια είτε τους χώρους δουλειάς είτε παντού. Κάθε σπιθαμή που κερδίζουμε από κράτη και κεφάλαιο γεννά τέτοιες δυναμικές, που τα αποτελέσματά τους θα τα βλέπουμε πολλαπλασιαζόμενα τα επόμενα χρόνια. Φτιάχνουμε ήδη τώρα παντού τις θεσμίσεις αυτές που θα μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε την υλική βάση, για να ανατρέψουμε την δικτατορία της οικονομίας πάνω στην πολιτική και στην κοινωνία. Δεν περιμένουμε κανέναν μπαμπάκα ούτε να μας ταΐσει ούτε να μας τα έχει έτοιμα με ελεημοσύνη, γιατί αυτό δε θα συμβεί. Θα σηκώσουμε στις πλάτες μας το βάρος της κοινωνικής παραγωγής και αναπαραγωγής, γιατί απλούστατα γύρω μας το μόνο που υπάρχει είναι συντρίμμια και τα ληστρικά ζόμπι του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, δεν υπάρχει τίποτε άλλο και μην έχουμε αυταπάτες γι’ αυτό. Κανείς δεν υπόσχεται πλέον κάποια γη της επαγγελίας ούτε εύκολους δρόμους προς κάτι, γιατί δεν υπάρχουν, και όποιος το κάνει θα είναι ψεύτης, ενώ η απάτη θα κρατήσει πολύ λίγο – αλλά πάρα πολύ χαμένο – χρόνο.

Έθνος – Κράτος; Ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς φλερτάρει με την επιστροφή στις θερμές – πλην όμως αποχαυνωτικές – αγκάλες του έθνους – κράτους. Κατ’ αρχάς ως στρατηγική επιλογή μέσα στον κοινωνικό ανταγωνισμό κάτι τέτοιο είναι για χαζούς. Επειδή παίζεις στο γήπεδο των ακροδεξιών, που έχουν την κατ’ εξοχήν φυσική σχέση με τέτοιες κουταμάρες, τους κάνεις ένα εύκολο δώρο, το οποίο αφού αφαιρέσουν από τα χέρια σου θα μας στείλουν όλους για τσάι. Επιπλέον, επειδή παίζεις στην παγκόσμια δικτατορία της αγοράς, μία επιστροφή στο έθνος – κράτος με τέτοιους όρους θα έχει αναγκαστικά ολοκληρωτικά στοιχεία. Μπορεί λοιπόν να εξηγηθεί ένα φλερτάρισμα με το έθνος – κράτος από ανθρώπους με δημοκρατικές ανησυχίες, γιατί; αυτό ήξεραν, αυτό εμπιστεύονται, σαν το καλό λάδι (είναι όλοι άνω των 60 άλλωστε). Δεν είναι όμως η οδός προς τον ριζοσπαστικό εκδημοκρατισμό της κοινωνικής ζωής. Τρανταχτή διάψευση αυτής της θέσης είναι η σημερινή ημέρα. Η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου έφερε και μία παγκοσμιοποίηση της αντιεξουσίας. Δεν είναι μόνο τα κοινά οικονομικά προβλήματα, που μας ενώνουν, είναι και μία κοινή συνείδηση να παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας και να ελεγχουμε τις ζωές μας που παγκοσμιοποιείται. Όποιος πιστεύει πως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να μου εξηγήσει τότε τι ακριβώς κάνουν χιλιάδες άνθρωποι που κάνουν λαϊκές συνελεύσεις σε όλο τον πλανήτη ταυτόχρονα και να μου πει αν κάτι τέτοιο έχει ξανασυμβεί. Η επιστροφή στο έθνος – κράτος δεν μπορεί επίσης να λύσει προβλήματα που γίνονται παγκόσμια, ενώ ενισχύει τον διακρατικό ανταγωνισμό, δημιουργώντας πολέμους και βία. Όποιος θέλει δημοκρατία, θα πρέπει να διαρρήξει το έθνος – κράτος, κινούμενος από οικονομική σκοπιά στις τακτικές της τοπικοποίησης και της αποανάπτυξης. Τέτοιες τακτικές στο μέλλον θα είναι άλλωστε αναγκαστικά επιβεβλημένες λόγω έλλειψης καυσίμων για μεταφορές ανθρώπων και προϊόντων.

Ελλάδα – Η πορεία προδιαγεγραμμένη. Το σύστημα θα είναι χαζό να κάψει όλα τα χαρτιά του απευθείας με μία κυβέρνηση συνεργασίας του μνημονιακού μπλοκ. Θα πάμε σύντομα σε εκλογές με κάποια κυβέρνηση του κώλου, μετά συνεργασίας και μετά πλήρης ρευστοποίηση των πάντων, αφού η μόνη σύνδεση που θα υπάρχει πια στη σχέση κράτους – κοινωνίας θα είναι τα γκλομπ των μπάτσων συνδεδεμένα με τις πλάτες μας. Θεωρώ εξαιρετικά πιθανή την επιστροφή στη δραχμή, η οποία θα συμβεί όταν μεγάλα κοινωνικά στρώματα, ο βίος των οποίων θα έχει γίνει αβίωτος, θα ενωθούν με το υπάρχον μπλοκ της πολιτικής ελίτ και των κρατικοδίαιτων ντόπιων επιχειρηματιών, οι οποίοι θέλουν ούτως ή άλλως την επιστροφή στη δραχμή, για να διαιωνίσουν τη σκατίλα που βιώναμε στην προ μνημονίου εποχή, όπου αυτοί ήταν βασιλιάδες. Το βλέπω σαν ταινία μετά από κάποια κοινωνική αναταραχή να αναλαμβάνει ο νέος μπαμπάκας και να βγαίνει στα μπαλκόνια του λαού φωνάζοντας «εγώ θα σας σώσω», ενώ από κάτω τα ποντίκια της εξουσίας θα παίρνουν θέσεις για μία νέα αναπαραγωγή του εγχώριου συστήματος εξουσίας συνηθίσαμε να μισούμε τα τελυταία 35 χρόνια. Στρατηγικός στόχος των δημοκρατικών κινημάτων θα πρέπει να είναι να τσακίσουν όλα αυτά τα δίκτυα εξουσίας, για να μην επιστρέψουμε στα ίδια σκατά, ανεξαρτήτως του δρόμου που θα πάρουν τα πράγματα στην οικονομία. Αφού θα ζήσουμε με λίγα, θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση πως θα πρέπει να ζήσουμε και με αξιοπρέπεια και πως πρέπει αυτά τα καθιζήματα να τα διαλύσουμε με οποιονδήποτε τρόπο, για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Και εδώ πάλι ο μόνος τρόπος είναι ο ριζικός εκδημοκρατισμός μέσα από την λαϊκή βούληση και πάλη. Αν γυρίσουμε στα παλιά, χωρίς μάλιστα καμία κοινωνική κατάκτηση, τότε για άλλη μια φορά ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “The Future is Now”

  1. Βασίλης Πάσχος Says:

    .. .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: