Κράτος & Ανενέργεια του Νόμου

by

σδοε

Στις αστικές κοινωνίες το κράτος είναι όργανο καταπίεσης και επιβολής των πολιτικο – οικονομικών συμφερόντων μίας αισχρής μειοψηφίας σε βάρος της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού. Εντούτοις, με συνεχείς κοινωνικούς αγώνες η πλειονότητα αυτή έχει σε πολλές χώρες καταφέρει ορισμένες κατακτήσεις, οι οποίες έχουν βελτιώσει τις συνθήκες ζωής της. Τέτοιες κατακτήσεις είναι τα κοινωνικά / δημοκρατικά δικαιώματα, οι κοινωνικές πολιτικές, το εργατικό / ασφαλιστικό δίκαιο, η δημόσια δωρεάν παιδεία κτλ.

Για την συγκάλυψη του ρόλου του κράτους μέσα στην αστική κοινωνία έχουν εφευρεθεί διάφορες ιδεολογικές κατασκευές, που το εμφανίζουν ως ουδέτερο διαμεσολαβητή των μαινόμενων κοινωνικών συγκρούσεων μεταξύ καταπιεστών και καταπιεζόμενων. Βασική τέτοια κατασκευή είναι η αρχή της τυπικής ισότητας όλων απέναντι σε αυτό και στους νόμους του. Με βάση την αρχή αυτή δικαιοσύνη βαφτίζεται η ίση μεταχείριση των κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών ανισοτήτων. Έτσι, όπως έχει πεί κάποιος, υπάρχει ισότητα στο δικαίωμα των πλουσίων και των φτωχών να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες.

Η αρχή όμως της τυπικής ισότητας αλλά και η θεμελιώδης αρχή του κράτους δικαίου συχνά καταστρατηγούνται τόσο σε επίπεδο νομοθετικής όσο και σε επίπεδο εκτελεστικής / δικαστικής εξουσίας, όταν έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της πολιτικής και οικονομικής ελίτ (αστική τάξη, κόμματα εξουσίας και τα δίκτυά τους μέσα στην κοινωνία). Αυτό συμβαίνει σε όλες τις αστικές κοινωνίες, είναι όμως κραυγαλέο στην Ελληνική πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ζήτημα της φοροδιαφυγής. Όποτε υπάρχει περίπτωση να δεχτεί τις συνέπειες του νόμου πρόσωπο της πολιτικο – οικονομικής ελίτ της χώρας που φοροδιαφεύγει, ακόμα και αυτοί οι εντελώς άδικοι φορολογικοί νόμοι που έχουμε ως δια μαγείας δεν εφαρμόζονται, ακόμα και αυτή η αρχή της τυπικής ισότητας πάει περίπατο. Συνομωτεί το σύμπαν υπέρ τους; Όχι, είναι η ίδια η φύση του κράτους. Για το ότι τα πράγματα έχουν στηθεί έτσι δεν φταίει κάποια τάχα φύση του μέσου Έλληνα εφοριακού ή εισαγγελέα, που είναι δήθεν πιο διεφθαρμένη από αυτή υπαλλήλων άλλων χωρών. Αιτία αποτελεί το γεγονός ότι το κράτος αποτελεί όργανο κυριαρχίας και καταπίεσης και στην Ελλάδα τους κυρίαρχους τους παίρνει να κάνουν όποτε θέλουν κουρέλι ακόμη και τις βασικές αστικές αρχές, πάνω στις οποίες βασίζεται η ιδεολογική κατασκευή του δήθεν ουδέτερου χαρακτήρα του.

Προχθές παραιτήθηκαν οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς καταγγέλλοντας παρεμβάσεις στο έργο τους. Είχαν προηγηθεί παραιτήσεις και καταγγελίες και άλλων υψηλά ιστάμενων κρατικών υπαλλήλων. Το έργο τους δεν ήταν και κάτι το ιδιαίτερο, αν σκεφτεί κανείς ότι στη φυλακή δεν μπήκε ουδείς μεγάλος φοροφυγάς και τα ταμεία του κράτους πολύ λίγα μάζεψαν από τις πρόσφατες αυτόφωρες συλλήψεις τέτοιων προσώπων. Φαίνεται όμως ότι ακόμη και αυτό το ποταπό έργο ενόχλησε. Αστείες είναι και κάποιες λεπτομέρειες της επιστολής παραίτησης των δύο εισαγγελέων, όπως ότι τους είχαν σε ένα γραφείο της κακιάς ώρας και δεν τους εγκαθιστούσαν ούτε pc, οπότε χρησιμοποιούσαν τα δικά τους laptop, ή ότι εδώ και 7 μήνες είχαν κάνει αίτηση για απόσπαση ενός δικαστικού υπαλλήλου, ο οποίος δεν ήρθε ποτέ. Και μια άλλη ζουμερή λεπτομέρεια. Ποιος είναι ο εισαγγελέας του ΣΔΟΕ; Ο Διώτης. Είμαι σίγουρος ότι οι παραιτημένοι εισαγγελείς θα αντικατασταθούν με κάποιον του δικού του βεληνεκούς.

Εδώ βέβαια υπάρχει και μια άλλη διάσταση ενδοταξικών αντιθέσεων. Το διεθνές σύστημα εξουσίας επιθυμεί διακαώς ειδικώς οι φορολογικοί νόμοι να πάψουν να είναι ανενεργοί όταν πρόκειται για μέλη της εγχώριας πολιτικο – οικονομικής ελίτ. Αυτοί θέλουν λεφτά και μία στοιχειώδη τήρηση της αρχής του κράτους δικαίου, ώστε κάποια στιγμή να επανέλθει η εμπιστοσύνη των ηλίθιων καταπιεζόμενων στο Ελληνικό κράτος και να δίνουν πιο γρήγορα και εύκολα φόρους. Το εδώ σύστημα εξουσίας βρίσκεται διαιρεμένο και είναι ισχυρή η τάση, που επιθυμεί να μην αλλάξει τίποτα. Πρέπει λοιπόν να ληφθούν και αυτά υπόψη.

Υπάρχει λοιπόν λύση; Υπάρχει αλλά μια τέτοια λύση δεν έχει ούτε παραμύθια περί έθνους και «όλοι μαζί μπορούμε (ΣΚΑϊ)» μέσα ούτε τεχνοκρατικές clean cut εντός συστήματος παπαριές. Λέγεται εκδημοκρατισμός. Ριζικός. Λέγεται συντριπτικό τσάκισμα του αστικού κράτους που επιμελώς χτίστηκε όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό είναι το διακύβευμα σήμερα, αν θέλουμε να έχουμε πολιτική και οικονομική δημοκρατία.

Συρραφή επιμέρους περιεχομένου της επιστολής παραίτησης των Οικονομικών Εισαγγελέων Πεπονή, Μουζακίτη, όπως αναδημοσιεύτηκε από τα κραταιά ΜΜΕ :

Παρά το γενικότερο αρνητικό κλίμα και με πλήρη επίγνωση της ιδιάζουσας σχέσης μεταξύ της νεοελληνικής πραγματικότητας και του εν Ελλάδι αναπτυσσόμενου οικονομικού εγκλήματος, αποδεχτήκαμε ασμένως…
τον διορισμό μας, εμφορούμενοι από ειλικρινή διάθεση προσφοράς και βαθιά προσήλωση στο υπηρεσιακό καθήκον μας.

Δεν επιδιώξαμε να γίνουμε αρεστοί, ούτε να εξασφαλίσουμε ανοχές των παντός είδους πολυποίκιλλων οικονομικών συμφερόντων, έναντι των οποίων η συγκρουσιακή μας πορεία με γνώμονα τη νομιμότητα ήταν δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη.

Ήδη με σχέδιο νόμου που πρόκειται να κατατεθεί και μας κοινοποιήθηκε, όλως προφασιστικώς και με δήθεν επιχειρήματα ως αιτιολογία, επιχειρείται η αντικατάστασή μας και η απαλλαγή από την παρουσία μας. Δεν δεχόμαστε να αποτελέσουμε άλλοθι και μια θεσμική κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα πολυποίκιλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους που δραστηριοποιούνται και αναπτύσσονται στη γκρίζα ζώνη του οικονομικού εγκλήματος. Δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ’ υπαγόρευση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: