Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Υπογεννητικότητα, Υπερπληθυσμός και ένα Ερώτημα

21 Απριλίου, 2009

birth rates EU

Το καλό με το νετ είναι ότι πετάς κάτι και σου γυρίζει έναν ολόκληρο θησαυρό. Για να δούμε, θα δουλέψει εδώ? Ερώτημα σε όσους τύχει και διαβάσουν αυτό το ποστ :

Ερώτημα : Ρε παιδιά, εξηγήστε μου γιατί η αύξηση του εθνικού μας πληθυσμού παρουσιάζεται ως ένας εξαιρετικά ευγενής και κοινά αποδεκτός στόχος, για τον οποίο πρέπει να τα δώσουμε όλα, ενώ η υπογεννητικότητα αντιμετωπίζεται ως τρισκατάρατο κακό?

Διευκρίνιση : Είμαι φύσει και θέσει ενάντια σε κάθε είδους έλεγχο της ζωής, πόσο μάλλον σε σχέση με τέτοια θέματα. Από την άλλη, κάθε σύλληψη του έρωτα ως αναπαραγωγικής δραστηριότητας τη θεωρώ τουλάχιστον απολίθωμα παλαιότερων εποχών για να μην πω πολλά χειρότερα. Ωστόσο, ένα τέτοιο ερώτημα βάζει ένα θέμα που προϋποθέτει έντονες θετικές ενέργειες και παρεμβάσεις στην κοινωνική ζωή. Πίσω από κάθε τέτοια θετική ενέργεια/παρέμβαση πρέπει να υπάρχει ένας καθολικά αποδεκτός λόγος. Μπορεί λοιπόν κάποιος να με διαφωτίσει στο ποιος είναι αυτός και γιατί είναι τόσο καθολικά αποδεκτός, ώστε κάθε τρεις και λίγο μας τα πρήζουν με την υπογεννητικότητα? Μόνο ο λόγος μην είναι τύπου «τα παιδιά είναι ευλογία».

Η δική μου εξήγηση είναι ότι τέτοιοι, δήθεν κοινωνικοί, στόχοι έχουν τη ρίζα τους σε παλαιότερες εποχές, όπου η διαιώνιση του γένους/έθνους/ομάδας κτλ, όπως και η αριθμητική του υπερίσχυση σε βάρος άλλων γενών/εθνών/ομάδων, ήταν σημαντική προτεραιότητα κάθε συνεπούς και υπεύθυνου εξουσιαστή. Στη σημερινή όμως εποχή το να πετά ο κάθε εθνικιστής την κορώνα του περί υπογεννητικότητας των Ελλήνων και αυτό να αναπαράγεται 500 φορές από τα ΜΜΕ χωρίς αντίλογο είναι ομολογουμένως λίγο παράξενο.

Η άποψή μου είναι ότι στη σύγχρονη εποχή, όπου η τεχνολογική πρόοδος δημιούργησε τις υλικές υποδομές για την αύξηση του αριθμού των ανθρώπων σε 7 δις και σε βάρος άλλων έμβιων όντων και της φύσης γενικότερα, στόχοι αύξησης του πληθυσμού δεν έχουν θέση. Συνεπώς, πρέπει να μπει ένας φραγμός στην καραμέλα της υπογεννητικότητας. Ο ελεύθερος αυτοπροσδιορισμός τέτοιων ζητημάτων είναι αυτονόητος.

What it is!

13 Ιανουαρίου, 2009

Κοιτάζοντας το μπλόγκ μου, που κλείνει τα δυο χρόνια, διαπίστωσα πως είναι βαρετό και πως όποιος με διαβάζει θα νομίζει ότι είμαι κολλημένος με τη μπάλα, ενώ δεν είναι καθόλου έτσι.

Τσακώστε λοιπόν ένα τραγουδάκι, που με σημάδεψε, βγάζοντάς με από μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου.

Η ζωή είναι ωραία, γιατί μπορούμε να την αλλάζουμε. Οι στόχοι μας πρέπει να είναι απλοί. Ευτυχία – αλληλεγγύη – έρωτας – επανάσταση. Χωρίς πολλά πολλά.

Κι άλλο ένα. Από τους Χαΐνηδες.

Αρχίζουν τα Ταμ Ταμ της Εξέγερσης στις Φυλακές!

31 Οκτωβρίου, 2008

απεργία πείνας

(Οι φυλακές είναι ένα θέμα, για το οποίο είναι δύσκολο να μιλήσεις νηφάλια χωρίς να υποπέσεις σε εκρήξεις θυμού που θα βάζουν όλη την κοινωνία απέναντι. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει στις Ελληνικές φυλακές ξεπερνάει κάθε νοσηρή φαντασία).

Λοιπόν, κύριοι (sic) μικροαστοί, εσείς που αποτελείτε τον εθνικό κορμό, μάθετε πως από τις 3 Νοεμβρίου οι φυλακισμένοι όλης της χώρας, μην αντέχοντας το μαρτύριο καταπάτησης κάθε έννοιας ανθρώπου ή ζώου, που ονομάζεται «κολαστήρια Ελληνικές φυλακές» και στο οποίο η δική σας συναίνεση τους έχει καταδικάσει, ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΕΠ’ ΑΟΡΙΣΤΟΝ με τα αιτήματα που θα δείτε παρακάτω.

Εμείς οι αλληλέγυοι που βρισκόμαστε απέξω και προερχόμαστε από διάφορους πολιτικούς χώρους, με κοινή όμως συνισταμένη ότι δε συναινούμε στην υπάρχουσα κατάσταση, θα διασφαλίσουμε με κάθε τρόπο, ώστε η φωνή αυτών των ανθρώπων να ακουστεί βροντερά μέσα στην κοινωνία μέχρι τα ενδότερα των ερμητικά κλειστών σπιτιών σας. Τα αιτήματά τους δεν είναι απλά δίκαια, αποτελούν το ελάχιστο, ώστε να αρχίσουν να αναπνέουν με αξιοπρέπεια, κάτι που τους στερεί μία μεσαιωνικής σύλληψης αντιμετώπιση, για την οποία όσοι συναινούν ή παραμένουν άπραγοι είναι απόλυτα υπόλογοι. Ή θα νικήσουν ή θα έχουμε νεκρούς.

ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

(more…)

Η Google συμβιβάζεται για την υπηρεσία Google Books

31 Οκτωβρίου, 2008

google

Aπό τον Οκτώβριο του 2004 η Google διαθέτει «δωρεάν» στο διαδίκτυο την υπηρεσία Google Books. Με αυτή οι χρήστες του διαδικτύου μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αποσπάσματα βιβλίων ή και να κατεβάζουν ολόκληρα βιβλία, η προστασία των οποίων με βάση την πνευματική ιδιοκτησία έχει λήξει. Ήδη έχουν σκαναριστεί 7 εκατ. βιβλία, μολονότι η υπηρεσία είναι ακόμη υπό δοκιμή (beta έκδοση).

Με ξεχωριστές αγωγές η Ένωση Συγγραφέων και η Ένωση Εκδοτών των ΗΠΑ έχουν εδώ και χρόνια προσφύγει στη δικαιοσύνη, ισχυριζόμενοι ότι η Google παραβιάζει τη νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας και καλώντας την να τους καταβάλλει δικαιώματα. Ως ένσταση η Google ισχυρίζεται ότι η υπηρεσία Google Books είναι απολύτως νόμιμη, καθώς η χρήση των πνευματικών έργων, που γίνεται, εμπίπτει στην έννοια της καλόπιστης χρήσης (fair use), μίας αόριστης νομικής έννοιας του δικαίου των ΗΠΑ, η οποία αντανακλά τους «δικούς μας» (του ηπειρωτικού Ευρωπαϊκού δικαίου) θεσμοθετημένους περιορισμούς του περιουσιακού δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας.

Αυτή τη βδομάδα και συγκεκριμένα στις 28 Οκτωβρίου του 2008 οι δύο πλευρές, Google και κάτοχοι δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, ήρθαν σε εξωδικαστικό συμβιβασμό.

(more…)

Η Μουσική Βιομηχανία Νοσεί – Ε και?

1 Σεπτεμβρίου, 2008

piracy cd

Ο Independent δημοσιεύει ένα καλογραμμένο και ευσύνοπτο άρθρο για τη σημερινή κατάσταση και τις επικείμενες τάσεις της πολύπαθης μουσικής βιομηχανίας, με τίτλο «Disharmony at i-Tunes».

Αναμφίβολα, οι πολυεθνικές της μουσικής έχουν επηρεαστεί από την ελεύθερη διακίνηση πληροφοριών στην ψηφιακή εποχή. Από το άρθρο μαθαίνουμε ότι : The value of music sales in the US and Western Europe at the start of the decade was well over €20bn a year, almost all from CDs. In 2008, that will be down to €13.1bn, of which digital music accounts for €2.7bn. In short, revenues from paid-for downloads and online subscription services are not coming close to making up for the decline in CD sales. And Screen Digest predicts they never will. The market in 2012 will be €11.6bn, it calculates, with just €4.6bn from digital sales. Οι στατιστικές ζημιών της μουσικής βιομηχανίας, που δημοσιεύονται κατά καιρούς, επιδέχονται αμφισβήτησης, καθώς είναι πάγια πολιτική της να εξισώνει κάθε χωρίς άδεια «κατέβασμα» μουσικής με μία χαμένη πώληση, πράγμα που δεν ισχύει στην πράξη. Είναι ωστόσο γεγονός ότι η μουσική βιομηχανία νοσεί. Ο λόγος όμως δεν είναι η «πειρατεία».

Ο κύριος λόγος είναι ότι οι νέες τεχνολογίες πληροφορικής & επικοινωνιών αλλάζουν τα δεδομένα στον τρόπο που παράγεται και διανέμεται η μουσική. Βασικό χαρακτηριστικό της νέας πραγματικότητας είναι η εγκαθίδρυση απευθείας σχέσεων καλλιτέχνη – κοινού χωρίς διαμεσολαβήσεις. Όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες επιλέγουν την προώθηση και διάθεση της μουσικής τους στο διαδίκτυο με μεγάλη μάλιστα επιτυχία. Στην ψηφιακή εποχή όπου όλοι και όλα θα είναι συνδεδεμένα με το δίκτυο οι εταιρείες προώθησης της διασκέδασης δεν έχουν θέση. Οι τελευταίοι που θα πρέπει να θλίβονται με τις εξελίξεις αυτές είναι βέβαια οι καλλιτέχνες και γενικότερα οι πνευματικοί δημιουργοί. Οι σχέσεις της διαμεσολάβησης, οι οποίες συνεπάγονταν και σχέσεις εξουσίας, τείνουν προς κατάργηση σε άλλους τομείς δημιουργίας περισσότερο και σε άλλους λιγότερο. Αλλάζουν επίσης οι σχέσεις που συνάπτονται γύρω από το παραγόμενο αγαθό, το οποίο μέσω της όσο το δυνατόν πιο ελεύθερης διακίνησής του απαλλάσσεται σε κάποιο βαθμό από την ιδιότητα του καπιταλιστικού προϊόντος και προσιδιάζει περισσότερο με την λειτουργία που είχε ανέκαθεν η «λαϊκή» τέχνη (βλ. και re-mix culture).

Ποιες είναι οι αντιδράσεις της μουσικής βιομηχανίας? Σοφές στη βάση της επιβίωσης με κάθε μέσο σε ένα περιβάλλον, στο οποίο έχουν πια ελάχιστη χρησιμότητα. Όπως μας πληροφορεί το άρθρο :

(more…)

GPS στη Δημοτική Αστυνομία Τώρα!

18 Απριλίου, 2008

Νικήτας Κακλαμάνης

Λοιπόν, ο Δήμαρχός μας κ. Νικήτας Κακλαμάνης είναι ένας πολύ κοσμοπολίτης και δημοσιοσχεσίτης άνθρωπος. Το ΣΚ που φυτεύαμε ελιές στον Ελαιώνα, για να μην τον τσιμεντάρει ολόκληρο, αυτός ο άνθρωπος μαζί με το επιτελείο του από image makers είχε καλέσει τα κανάλια μία μέρα πριν σε άλλο σημείο του Ελαίωνα, όπου μαζί με παιδάκια από δημοτικά σχολεία (που να ‘ξεραν τα καημένα, ότι θα τα χρησιμοποιούσε ως ταπετσαρία της υποκρισίας του – οι γονείς ας πρόσεχαν) φύτευε και αυτός ελιές, για να έχει να λέει μετά το τσιμεντάρισμα για τις οικολογικές του ευαισθησίες (φυσικά το επικοινωνιακό παιχνίδι το έχει χάσει, γιατί αυτός λειτουργεί στα ΜΜΕ, εμείς όμως λειτουργούμε μέσα στην κοινωνία).

(more…)

Νεκρός ο ένας από τους Απεργούς Πείνας του Σεν Ναζαίρ

17 Απριλίου, 2008

σεν ναζαιρ απεργός πείνας

Η πρωινή αυτή είδηση μας φτιάχνει τη μέρα. Πέθανε ο ένας από τους τρείς απεργούς πείνας του Σεν Ναζαίρ. Αδιευκρίνιστα τα αίτια του θανάτου του (sic). Ολωσδιόλου τυχαία λίγο πριν το θάνατό του είχε κάνει εξαντλητική απεργία πείνας, η οποία είχε εξασθενήσει πλήρως και είχε προκαλέσει μόνιμες βλάβες στον οργανισμό του.

Ο λόγος της απεργίας πείνας αυτού και των δύο συντρόφων του : Αμμοβολιστές στο επάγγελμα και χτυπημένοι ανεπανόρθωτα από την ανεργία αναζήτησαν δουλειά σε εταιρείες σύγχρονων δουλεμπόρων. Οι εταιρείες αυτές λειτουργούν ως μεσάζοντες σε μεγάλα ναυπηγεία της δυτικής Ευρώπης, προκειμένου να βρίσκουν εξαθλιωμένα εργατικά χέρια και να χτυπούν διά «της προσφοράς και της ζήτησης» τις συνθήκες και των εκεί εργαζομένων. Φέρνουν τους ξένους εργάτες στους νέους τόπους δουλείας, τους παρέχουν σε τραγικές υποτυπώδεις συνθήκες στέγη και τροφή και συχνά τους αφήνουν τελείως απλήρωτους. Οι τρεις απεργοί πείνας, που είχαν αυτή ακριβώς την τύχη μετά από δουλεία μηνών στο ναυπηγείο του Σεν Ναζαίρ, χρησιμοποίησαν το έσχατο αυτό μέσο πίεσης, για να βρούν το δίκιο τους, άντεξαν είκοσι μέρες, γνωρίζοντας και την αλληλεγγύη των ΣενΝαζαιριωτών, και τελικά τα κατάφεραν να πάρουν τα δεδουλευμένα μετά από δημόσια κατακραυγή της Εταιρείας δουλεμπόρων.

Ο σύγχρονος παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός δεν έχει πρόσωπο, ούτε γνωρίζει σύνορα και διακρίσεις. Μας μεταχειρίζεται όλους με τον ίδιο τρόπο και επιβιώνουμε καλύτερα ή χειρότερα ανάλογα με τα σημεία εκκίνησής μας, στρεφόμενοι αναγκαστικά αυτό ο ένας ενάντια στον άλλο στην πάλη για επιβίωση. Είμαστε η σύγχρονη παγκόσμια εργατική τάξη, ένα ποτάμι ανθρώπων που υπηρετεί την ελεύθερη πλέον κίνηση του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου ανάμεσα στις χώρες ως απαραίτητο εξάρτημα και κινητήρια δύναμη αυτής, ένα αναλώσιμο προϊόν χωρίς δικαιώματα, χωρίς ομοιογένεια και το χειρότερο, χωρίς συνείδηση της κοινής μας θέσης και της αλληλεγγύης που θα έπρεπε να έχουμε μεταξύ μας.

Δεν έχουμε αυταπάτες. Οι δολοφονίες των αφεντικών δεν μπορούν να απαντηθούν μέσα από τη δικαιοσύνη και τους κανόνες του συστήματος. Η οργή και η θλίψη όμως για αυτά που γίνονται δεν καταπίνεται. Και ότι δεν καταπίνεται, κάποια στιγμή ξερνίεται. Ταξική λοιπόν συνείδηση σημαίνει ότι η οργή γίνεται κτήμα όλων μας και τη μεταφέρουμε οργανωμένα στις συλλογικές μας αντιστάσεις. Θα την επανανακαλύπτουμε σιγά σιγά, αυτή την ταξική συνείδηση και τη δύναμη δημιουργίας που εμπεριέχει, καθώς οι συνθήκες ζωής μας θα υποχωρούν όλο και περισσότερο.

Έχει γράψει επίσης ο Kosgal